I ACA 104/20

Sprawa dotyczyła powództwa B. Z. przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku z niewłaściwym leczeniem stomatologicznym podczas odbywania kary pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w Katowicach zasądził od pozwanego na rzecz powoda 25 000 zł, uznając, że leczenie stomatologiczne było nieprawidłowe, co skutkowało bólem, wypadnięciem zęba i poluzowaniem drugiego. Sąd pierwszej instancji wskazał na braki w dokumentacji medycznej i brak podstawowych zabiegów profilaktycznych. Apelacje od tego wyroku wniosły obie strony. Pozwany Skarb Państwa kwestionował zasadność zasądzenia zadośćuczynienia, zarzucając m.in. naruszenie przepisów postępowania (art. 233 § 1 k.p.c.) poprzez błędną ocenę opinii biegłego stomatologa i pominięcie faktu, że ząb wypadł po opuszczeniu przez powoda zakładu karnego. Pozwany argumentował również, że lekarze ogólni nie są stomatologami i nie mogli prowadzić leczenia stomatologicznego, a powód nie wykazywał wystarczającej woli skorzystania z pomocy medycznej. Powód z kolei domagał się podwyższenia zasądzonego zadośćuczynienia, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym Konstytucji RP, poprzez nierówne traktowanie i nieludzkie warunki bytowe. Sąd Apelacyjny w Katowicach, rozpoznając apelacje, częściowo uwzględnił apelację pozwanego, a apelację powoda oddalił w całości. Sąd odwoławczy uznał, że zarzuty pozwanego dotyczące naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zakresie oceny wpływu leczenia stomatologicznego na wypadnięcie zęba są zasadne. Stwierdzono, że z opinii biegłego nie wynika jednoznacznie związek przyczynowy między zaniedbaniami w leczeniu w zakładzie karnym a wypadnięciem zęba, zwłaszcza że miało to miejsce po opuszczeniu przez powoda zakładu. Sąd Apelacyjny podkreślił również, że leczenie w zakładzie karnym nie jest przymusowe, a pacjent musi wykazać wolę skorzystania z pomocy medycznej. Jednocześnie Sąd Apelacyjny uznał, że doszło do naruszenia praw pacjenta, zgodnie z ustawą o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Wskazano na ogólnikowość dokumentacji medycznej, brak konsultacji stomatologicznych mimo zgłaszania bólu zęba, brak informacji o stanie zdrowia oraz brak należytej staranności przy udzielaniu świadczeń medycznych. W związku z tym, Sąd Apelacyjny obniżył zasądzone zadośćuczynienie do kwoty 10 000 zł, uznając ją za adekwatną do doznanej krzywdy wynikającej z naruszenia praw pacjenta. Sąd Apelacyjny nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego, biorąc pod uwagę jego sytuację materialną (pozbawienie wolności) oraz fakt naruszenia jego dóbr osobistych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający