I A Ca 900/13

sygn. akt I A Ca 900/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2013 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek Sędziowie : SSA Władysław Pawlak SSA Anna Kowacz Braun po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniami sądowymi wydanymi w sprawach ze skargi Z. Ś. przy uczestnictwie Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego w Tarnowie o stwierdzenie przewlekłości w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Rejonowym w Tarnowie do sygn. akt I C 101/11 – zarejestrowanej w Sądzie Okręgowym w Tarnowie do sygn. akt I S 13/12 oraz ze skargi Z. Ś. przy uczestnictwie Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w Tarnowie o stwierdzenie przewlekłości w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Okręgowym w Tarnowie o stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się do sygn. akt I S 13/12 zarejestrowanej w Sądzie Apelacyjnym w Krakowie do sygn.akt I S109/12 postanawia odrzucić skargę. sygn. akt I A Ca 900/13 UZASADNIENIE Rozpoznając skargę Z. Ś. o wznowienie postępowań prowadzonych w związku ze skargami na przewlekłość postępowań - opisanych wyżej w postanowieniu - zważył Sąd Apelacyjny co następuje; trafnie skarżący dokonuje interpretacji przepisów prawa wskazanych w skardze. W rzeczy samej treść opisanych skargą przepisów art. 403 i 404 k.p.c. wskazuje na podstawy wznowienia postępowania cywilnego. Pomija wszakże skarżący, że zgodnie z art. 399 k.p.c. podstawową przesłanką dopuszczalności wznowienia postępowania jest zakończenie postępowania prawomocnym wyrokiem. Regulację tę należy rozumieć w ten sposób, że wznowienie postępowania służy w stosunku do prawomocnych orzeczeń merytorycznych, rozstrzygających sprawę co do istoty, a więc w stosunku do wyroków, nakazów zapłaty w postępowaniu nakazowym, upominawczym w tym i w elektronicznym postępowaniu upominawczym, oraz postanowień co do istoty sprawy w trybie nieprocesowym (zob. postanowienie SN z dnia 4 stycznia 1973 r., I CZ 152/72, OSNC 1973, nr 7-8, poz. 143). Z taką sytuacje nie mamy do czynienia w sprawie, skoro opisane w sprawach postępowania nie dotyczyły istoty sprawy, lecz oceny sprawności przebiegu postępowań w sprawach prowadzonych przed Sądem Rejonowym i Sądem Okręgowym w Tarnowie. Brak przy tym podstaw dla stwierdzenia, że zachodzą przesłanki z art. 399 § 2 czy art. 416(2) k.p.c. , skoro do daty rozstrzygnięcia niniejszej skargi nie stwierdzono, by identyfikowalne skargą postanowienia sądów okręgowego i apelacyjnego ( wydane w sprawach ze skarg na przewlekłość postępowań sądowych, niezależnie od ich wyłącznie procesowego charakteru) zostały oparte na akcie normatywnym, w stosunku do którego Trybunał Konstytucyjny orzekł o jego niezgodności z Konstytucją RP , ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą. Powyższe wyklucza potrzebę uzupełniania braków skargi o wznowienie postępowania oraz wyjaśniania podstaw skargi ( rzeczywistego istnienia opisanych skargą podstaw a następnie ich wpływu na treść wydanych orzeczeń) dla wznowienia postępowania. Istotą bowiem odrzucenia skargi wznowienie postępowania jest pozostawienie jej bez merytorycznego rozpoznania. Mając na uwadze powyższe tj. brak kwalifikowanego sposobu zakończenia postępowania w rozumieniu art.399 k.p.c. , orzekł Sąd Apelacyjny jak w postanowieniu na podstawie art.410 § 1 k.p.c. uznając skargę za niedopuszczalną w opisanych sprawach, zakończonych postanowieniami w kwestiach skarg powoda o stwierdzenie przewlekłości postępowań sądowych.