I 1 CO 990/24

Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy rozpoznał skargę wierzyciela (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie referendarza sądowego, które odmówiło wyrażenia zgody na wyznaczenie terminu licytacji nieruchomości dłużnika G. R. Sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając skargę za bezzasadną. Uzasadnienie opierało się na analizie art. 9521 § 4 k.p.c., który stanowi, że sąd wyraża zgodę na wyznaczenie terminu licytacji, gdy egzekwowana należność główna stanowi mniej niż 5% sumy oszacowania nieruchomości, a przemawia za tym wysokość i charakter należności lub brak możliwości zaspokojenia z innych składników majątku dłużnika. Sąd stwierdził, że referendarz sądowy błędnie zinterpretował przepis, uznając, że przesłanki te muszą zaistnieć kumulatywnie, podczas gdy są one alternatywne. Niemniej jednak, sąd uznał, że wierzyciel nie wykazał rzetelnie drugiej z przesłanek – braku możliwości zaspokojenia z innych składników majątku dłużnika. W szczególności, twierdzenia wierzyciela o braku majątku w postaci udziałów w spółkach okazały się nieprawdziwe po weryfikacji przez sąd. Sąd podkreślił, że ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na wierzycielu, który nie może być wyręczany przez sąd. Z uwagi na konstytucyjną zasadę ochrony mieszkania dłużnika, wyjątki od tej zasady nie mogą być wykładane rozszerzająco. Sąd odrzucił również argument o kosztach egzekucji z udziałów, wskazując, że mogą one być dochodzone w późniejszej egzekucji z nieruchomości. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający