I 1 C 458/16 upr.

Sąd Rejonowy w GdyniGdynia2016-10-21
SAOSnieruchomościużytkowanie wieczysteŚredniarejonowy
nieruchomościużytkowanie wieczysteopłatyprzedawnienieroszczeniagospodarka nieruchomościamigmina

Sąd Rejonowy w Gdyni zasądził od użytkowniczki wieczystej na rzecz Gminy M. G. część zaległej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, uwzględniając częściowe przedawnienie roszczenia i proporcjonalne zmniejszenie opłaty po sprzedaży prawa użytkowania wieczystego.

Powódka, Gmina M. G., domagała się zapłaty zaległych opłat za użytkowanie wieczyste gruntu od pozwanej A. L. za lata 2012-2014. Pozwana przyznała zobowiązanie, ale podniosła zarzut przedawnienia oraz kwestionowała zasadność żądania. Sąd ustalił, że opłata za rok 2012 uległa przedawnieniu, a za rok 2014 należało ją proporcjonalnie zmniejszyć z uwagi na sprzedaż prawa użytkowania wieczystego przez pozwaną w trakcie roku. W konsekwencji zasądzono część żądanej kwoty.

Powódka, Gmina M. G., wniosła o zasądzenie od pozwanej A. L. kwoty 2449,49 zł z odsetkami, tytułem zaległych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego gruntu za lata 2012-2014. Pozwana przyznała, że jest zobowiązana do uiszczania opłat, ale podniosła zarzut przedawnienia części roszczenia oraz zakwestionowała wykazanie przez powoda zasadności żądania. Sąd ustalił, że strony łączyła umowa użytkowania wieczystego, a pozwana została poinformowana o wysokości opłaty rocznej w 2011 roku. Sąd uznał, że opłata roczna podlega trzyletniemu przedawnieniu, w związku z czym roszczenie za rok 2012 uległo przedawnieniu. Ponadto, ponieważ pozwana sprzedała prawo użytkowania wieczystego w dniu 5 maja 2014 r., opłata za rok 2014 powinna zostać zmniejszona proporcjonalnie do czasu trwania jej prawa. W związku z tym Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 834,90 zł za rok 2013 wraz z odsetkami oraz kwotę 514,60 zł za okres od stycznia do maja 2014 r., oddalając powództwo w pozostałej części. Sąd orzekł również o kosztach postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, roszczenie o zapłatę opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego podlega trzyletniemu terminowi przedawnienia.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 118 k.c. wskazujący na trzyletni termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

częściowe uwzględnienie powództwa

Strona wygrywająca

Gmina M. G.

Strony

NazwaTypRola
Gmina M. G.organ_państwowypowód
A. L.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (10)

Główne

u.g.n. art. 71 § ust. 1, 4

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego.

k.c. art. 238

Kodeks cywilny

Użytkownik wieczysty uiszcza opłatę roczną przez czas trwania swego prawa.

k.c. art. 118

Kodeks cywilny

Termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.

Pomocnicze

u.g.n. art. 77 § ust. 1

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej podlega aktualizacji nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie.

u.g.n. art. 78 § ust. 1

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości.

k.c. art. 481 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

Jeżeli dłużnik opóźni się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, choćby nie poniósł żadnej szkody i choćby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie.

k.c. art. 410 § § 2

Kodeks cywilny

Przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu stosuje się w zakresie, w jakim przepisy o zobowiązaniach nie stanowią inaczej.

k.p.c. art. 98 § § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji sąd rozstrzygnie o kosztach, stosując ogólną zasadę odpowiedzialności za wynik procesu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 6 pkt 3 i § 2 ust. 1

Określa stawki opłat za czynności radców prawnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego podlega trzyletniemu przedawnieniu. Opłata roczna powinna być proporcjonalnie zmniejszona po zbyciu prawa użytkowania wieczystego w trakcie roku. Pozwana została prawidłowo poinformowana o wysokości opłaty rocznej w 2011 roku, a brak corocznych zawiadomień przy niezmienionej wysokości opłaty nie stanowi podstawy do oddalenia powództwa.

Odrzucone argumenty

Roszczenie powoda nie zostało wykazane co do zasady. Opłata roczna za rok 2012 nie uległa przedawnieniu. Pozwana była zobowiązana do zapłaty pełnej opłaty za rok 2014 pomimo zbycia prawa użytkowania wieczystego.

Godne uwagi sformułowania

Opłata roczna ma charakter świadczenia okresowego i podlega trzyletniemu przedawnieniu. Część opłaty rocznej uiszczona przez zbywcę użytkowania wieczystego gruntu za okres następujący od chwili zbycia tego prawa jest świadczeniem nienależnym. Obowiązujące przepisy nie nakładają na powoda obowiązku kierowania do użytkownika wieczystego corocznie pisma wskazującego wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste w danym roku, gdy nie ulega ona zmianie.

Skład orzekający

Ewa Kokowska-Kuternoga

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie zasad przedawnienia opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego oraz sposobu ich naliczania po zbyciu prawa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego gruntu komunalnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego obowiązku ponoszenia opłat za użytkowanie wieczyste i pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów o przedawnieniu oraz zasad proporcjonalnego rozliczania świadczeń okresowych.

Czy wiesz, że opłaty za użytkowanie wieczyste mogą się przedawnić? Kluczowe orzeczenie sądu w Gdyni.

Dane finansowe

WPS: 2449,49 PLN

opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego: 834,9 PLN

opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego: 514,6 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: I 1 C 458/16 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: st. sekr. sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. w Gdyni sprawy z powództwa Gminy M. G. przeciwko A. L. o zapłatę I zasądza od pozwanej A. L. na rzecz powoda Gminy M. G. kwotę 1.349, 50 zł (jeden tysiąc trzysta czterdzieści dziewięć złotych 50/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot: - 834, 90 zł od dnia 1.4.2013r. do dnia zapłaty; - 514, 60 zł od dnia 1.4.2014r do dnia zapłaty; II oddala powództwo w pozostałej części; III zasądza od pozwanej A. L. na rzecz powoda Gminy M. G. kwotę 737, 52 zł ( siedemset trzydzieści siedem złotych 52/100) tytułem zwrotu kosztów procesu; UZASADNIENIE Powód, Gmina M. G. , wniósł o zasądzenie od pozwanej A. L. kwoty 2449,49 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwana zobowiązana jest do uiszczenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu Gminy w 2012-2014 r. w kwocie 2449,49 zł. Powód wyjaśnił, że termin uiszczenia opłaty został określony do 31 marca każdego roku. Nadto powód wskazał, że wzywał pozwaną do dobrowolnego spełnienia świadczenie, jednakże pozwana nie dokonała zapłaty. (pozew - k. 7-10) Nakazem zapłaty z dnia 19 lutego 2016 r., wydanym w postępowaniu upominawczym w sprawie o sygn. akt I 1 Nc 466/16, Sąd Rejonowy w Gdyni uwzględnił żądanie pozwu w całości. (nakaz zapłaty - k. 19) Od powyższego nakazu zapłaty pozwana A. L. wniosła sprzeciw, którym zaskarżyła wydany nakaz zapłaty w całości. W uzasadnieniu pozwana przyznała, że jest zobowiązana do uiszczania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu Gminy oraz, że otrzymała zawiadomienie z dnia 25 marca 2011 r. o wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste w kwocie 1559, 40 zł. Pozwana wskazała, iż roszczenie jest częściowo przedawnione, a nadto, że powód nie wykazał zasadności swego żądania, bo nie wykazał ,że pozwana była użytkownikiem wieczystym zobowiązanym do uiszczania opłaty. (sprzeciw - k. 22-28) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pomiędzy Gminą M. G. a A. L. doszło do zawarcia umowy użytkowania wieczystego gruntu położonego w G. przy ul. (...) . odpis z księgi wieczystej KW (...) Pismem Prezydenta Miasta G. z dnia 25 marca 2011 r. poinformowano użytkownika wieczystego - A. L. , iż opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego w G. przy ul. (...) wynosi od dnia 1.1.2012r 1559, 40 zł i jest płatna w terminie do 31 marca każdego roku. Wskazano również, że za lata następne opłata roczna jest płatna w wyżej podanej wysokości w terminie do 31 marca każdego roku bez wcześniejszych wezwań i zawiadomień. Orzeczeniem z dnia 28.11.2013r samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. oddalono wniosek A. L. o ustalenie , że podwyższenie opłaty rocznej jest nieuzasadnione okoliczność bezsporna, a nadto pismo z dnia 25 marca 2011 r. - k. 12, dowód doręczenia ,k. 13, orzeczenie KO w G. , k. 14 Pismem z dnia 15 stycznia 2014 r. wezwano wieczystego użytkownika do uregulowania zaległych opłat za użytkowanie wieczyste, w tym opłaty za 2012 r. w kwocie 110, 40 zł, za rok 2013 w kwocie 834, 90 zł, za rok 2014 w kwocie 1559, 40 zł, w terminie do 31.3.2014r , następnie w dniu 5.11.2015r wystosowano wezwanie przedsądowe . okoliczność bezsporna, a nadto wezwania do zapłaty wraz z potwierdzeniem odbioru - k. 15-18. Użytkownik wieczysty nie uiścił opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu położonego w G. przy ul. (...) za lata 2012-2014 r w wysokości wynikającej z wypowiedzenia z dnia 25.3.2011r., tj. kwoty 2449, 49 zł. okoliczność bezsporna W dniu 5.5.2014r użytkownik wieczysty w osobie A. L. sprzedał użytkowanie wieczyste do nieruchomości położonej w G. przy ul. (...) wraz ze wszystkimi prawami z nią związanymi, a w dniu 6.5.2014r złożono wniosek o wpis nabywcy do księgi wieczystej , który to wpis nastąpił odpis z księgi wieczystej KW (...) Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową w toku postępowania. Dowody te uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budziły one zastrzeżeń Sądu, co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, tym bardziej, że strona przeciwna nie negowała ich mocy dowodowej. W niniejszej sprawie bezspornie strony łączyła umowa użytkowania wieczystego gruntu położonego w G. przy ul. (...) , albowiem wynika to wprost z odpisu z księgi wieczystej prowadzone dla tej nieruchomości. Poza sporem pozostawało to, że pozwana otrzymała pismo z dnia 25 marca 2011 r. informujące o wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste i terminie jej uiszczania. Niesporne było również to, że pismem z dnia 15 stycznia 2014 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 3.612,01 zł tytułem opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu w 2011 r. Spór sprowadzał się do ustalenia czy pozwana była zobowiązana do uiszczenia w/w opłaty za okres objęty pozwem. W ocenie Sądu powództwo w części zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Stosownie do ust. 4 w/w przepisu opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku kalendarzowego. Przepis art. 77 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, podlega aktualizacji nie częściej niż raz na 3 lata, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Zgodnie z art. 78 ust. 1 w/w ustawy właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że obowiązujące przepisy nie nakładają na powoda obowiązku kierowania do użytkownika wieczystego corocznie pisma wskazującego wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste w danym roku, gdy nie ulega ona zmianie. Wymaga podkreślenia, że jedynie w przypadku aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego właściwy organ powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. W tej sytuacji , skoro w piśmie z dnia 25.3. 2011 r., które pozwana otrzymała, powód określił wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste na kwotę 1559, 40 zł i poinformował ją, że za lata następne opłata jest płatna w wyżej podanej wysokości w terminie do 31 marca każdego roku bez wcześniejszych wezwań i zawiadomień, a tę decyzje podtrzymało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. , to co do zasady pozwana była zobowiązania do uiszczenia w/w opłaty do 31.3 każdego roku . W ocenie Sądu pozwana, winna wiedzieć, iż wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu od 2011 r. wynosi 1559, 40 zł i jest płatna do dnia 31 marca danego r. bez jakiegokolwiek wcześniejszego wezwania i zawiadomienia. Ponadto należy wskazać, że po upływie terminu do zapłaty opłaty za użytkowanie wieczyste w 2011 r. pozwana pismem została zobowiązana do uiszczenia brakującej części opłaty , a zatem już kolejny raz została poinformowana o jej wysokości. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał żądanie powoda za uzasadnione tak co do zasady jak i co do wysokości. Jednakże, opłata roczna za użytkowanie wieczyste ma charakter świadczenia okresowego/ por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 2015-03-31 w sprawie VI ACa 770/14, LEX nr 1712706: 1. Przepisy regulujące opłatę roczną mają charakter iuris cogentis, a sama opłata stanowi element konstrukcyjny treści stosunku użytkowania wieczystego. 2. Opłata roczna stanowi wynagrodzenie uiszczane właścicielowi przez każdoczesnego użytkownika wieczystego za możliwość korzystania z gruntu (w tym jego zabudowy) z wyłączeniem innych osób. Ma ona charakter świadczenia okresowego i wzajemnego. Jak jej nazwa wskazuje, należna jest za rok z góry. Niemniej jednak zgodnie z art. 238 k.c. użytkownik wieczysty uiszcza ją przez czas trwania swego prawa. Oznacza to konieczność proporcjonalnego zmniejszenia jej w przypadku wygaśnięcia tego prawa (np. wskutek przekształcenia w prawo własności) w ciągu roku./ Jako taka podlega trzyletniemu przedawnieniu/ art. 118. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata./ Tak więc za rok 2012 roszczenie powoda uległo przedawnieniu. Część opłaty rocznej uiszczona przez zbywcę użytkowania wieczystego gruntu za okres następujący od chwili zbycia tego prawa jest świadczeniem nienależnym. Wynikający z art. 238 k.c. obowiązek uiszczenia opłaty rocznej jest ściśle związany z czasem trwania użytkowania wieczystego i obciąża każdoczesnego użytkownika wieczystego, a więc podmiot, któremu prawo to w danym okresie przysługuje. Część opłaty rocznej uiszczona przez zbywcę prawa użytkowania wieczystego gruntu za okres następujący od chwili zbycia tego prawa jest świadczeniem nienależnym w rozumieniu art. 410 § 2 k.c. Skoro wiec pozwana sprzedała prawo użytkowania wieczystego działki przy ul. (...) w G. w dniu 5.5.2014r, to za okres od daty sprzedaży, a najpóźniej - wpisu do księgi wieczystej /6.5.2014r/, nie miała obowiązku uiszczać tej części opłaty, która przypadała za okres po zbyciu użytkowania wieczystego, albowiem nie była już wtedy użytkownikiem wieczystym. W związku z powyższym Sąd w pkt I wyroku, na podstawie art. 71 ust. 4 w/w ustawy w zw. z art. 481 § 1 i 2 k.c. , zasądził pozwanej na rzecz powoda kwotę 834, 90 zł za 2013r wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 1 kwietnia 2013 r., tj. od dnia następującego po dniu wymagalności opłaty, do dnia zapłaty oraz kwotę 514, 60 zł za 4 miesiące 2014r, kiedy to pozwana była jeszcze użytkownikiem wieczystym , a w pozostałej części oddalił powództwo. Wysokość opłaty za 2014r została obliczona proporcjonalnie do wysokości opłaty rocznej i czasu trwania użytkowania wieczystego pozwanej w 2014r , zgodnie z dyspozycją art. 71.6 . cyt ustawy :"W razie wygaśnięcia użytkowania wieczystego opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego za rok, w którym prawo wygasło, podlega zmniejszeniu proporcjonalnie do czasu trwania użytkowania wieczystego w tym roku./ O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt II wyroku, na mocy art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. , § 6 pkt 3 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349), zasądzając od pozwanej, jako strony przegrywającej proces w 56 % , na rzecz powoda kwotę 737, 52 zł stanowiącą 56 % kwoty 1317 zł ,należnej jako kwota całości kosztów ustalonych w tej sprawie; tj. kosztów zastępstwa procesowego- 1200 zł, opłaty od pełnomocnictwa- 17 zł, opłaty od pozwu -100 zł. ZARZĄDZENIE 1. odnotować w kontrolce uzasadnień, 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy, 3. akta przedłożyć z wpływem lub za 30 dni.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI