I 1 C 1478/17 upr.

Sygn. akt: I 1 C 1478/17 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Bona po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko L. T. o zapłatę I zasądza od pozwanego L. T. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 2.070,00zł (dwa tysiace siedemdziesiąt złotych) z umownymi odsetkami od kwoty 2.050,00 zł w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 6.12.2014 r. do dnia 31.12.2015r., a od 1.1.2016r. do dnia zapłaty w wysokości nie wyższej niż odsetki ustawowe w wysokości równej dwukrotności sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych; II zasądza od pozwanego L. T. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 100,00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; UZASADNIENIE Powód, (...) Spółka zoo w G. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin Zachód w Lublinie ,w dniu 8.2.2017r o orzeczenie nakazem zapłaty, aby pozwany, L. T. , zapłacił powodowi kwotę 2070, 00 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 2050 zł w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 6.12.2014 r. do dnia 31.12.2015r., a od 1.1.2016r. do dnia zapłaty w wysokości nie wyższej niż odsetki ustawowe w wysokości równej dwukrotności sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż (...) Spółka zoo w G. udzielił pozwanemu , L. T. , pożyczki gotówkowej 4.750 zł, która miał spłacić w 50-u ratach po 95 zł tygodniowo. Pożyczka nie została spłacona w całości w terminie, bowiem pozwany wpłacił tylko 2700 zł, wobec czego wierzyciel wezwał pozwanego do zapłaty niespłaconej reszty, zaś potem- wobec braku wpłaty- wypowiedział umowę w dniu 28.10.2014r . Pozew, k. 2-5 Postanowieniem z dnia 8.3.2017r sprawa została przekazana Sądowi Rejonowemu w Gdyni Postanowienie, k. 5v Nakazem wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 24.8.2017r w sprawie I 1 Nc 2418/17, pozwany został zobowiązany do zapłaty na rzecz powoda kwoty 2070 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 6.12.2014 r. do dnia 31.12.2015r., a od 1.1.2016r. do dnia zapłaty w wysokości nie wyższej niż odsetki ustawowe w wysokości równej dwukrotności sumy stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 3,5 punktów procentowych oraz kosztami postępowania. nakaz zapłaty, k. 28 Pozwany złożył sprzeciw od w/w nakazu. Wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. sprzeciw, k. 30-33 Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 28 .1. 2014 r. (...) Spółka zoo w G. udzieliła pozwanemu, L. T. , pożyczki w wysokości 4750 zł na 18 miesięcy-do dnia 20 .1.2015r włącznie. Miała być spłacona w wysokości 4750 zł w 50-u tygodniowych ratach po 95 zł. Pozwany zobowiązał się do spłaty odsetek umownych przeterminowanych w razie zwłoki ze spłatą w wysokości 16 % w stosunku rocznym. Do kwoty należnej do spłaty doliczono: opłatę przygotowawczą- 1362, 55 zł, kwota oprocentowania – 101,82 zł, koszt obsługi w domu – 887, 45 zł, łącznie 6112, 55 zł . umowa pożyczki – k.13-13v, Wobec faktu, iż pożyczkobiorca wpłacił łącznie kwotę 2700 zł zaliczoną przez powoda na poczet kapitału i nie spłacił kolejnych rat wynikających z zawartej umowy, pismem z dnia 5.8. 2014r. wierzyciel wezwał Go do zapłaty kwoty 475 zł plus 10 zł opłaty na koszty korespondencji i wobec braku spłaty, pismem z dnia 28.10.2014r wypowiedział umowę pożyczki i wezwał L. T. do natychmiastowej zapłaty należnego świadczenia , a w przypadku braku wpłaty poinformował, że skieruje sprawę do Sądu . wezwania wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 14, 16-18 wypowiedzenie, k. – k. 15 Na dzień sporządzenia pozwu do Sądu wysokość zadłużenia z tytułu niespłaconego kapitału wynosiła 2050, 00 zł oraz 20 zł koszty korespondencji. uzasadnienie pozwu – k.3-4, wypowiedzenie, k. – k. 15 Sąd zważył co następuje: Stan faktyczny w sprawie uznać należało za niekwestionowany ,zwłaszcza, że pozwany przyznał w sprzeciwie fakty przytoczone w pozwie , a do Sądu należała w tej sytuacji ocena prawna okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. Należy także stwierdzić , że mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji art. 6 k.c. , Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe. Powód wykazał należycie swoje roszczenie co do zasady i wysokości, a pozwany nie kwestionował tychże, zgłosił jednakże zarzut przedawnienia. W ocenie Sądu, roszczenie zasługuje na uwzględnienie w zakresie objętym żądaniem pozwu, albowiem zostało wykazane dokumentami, które nie zostały podważone przez pozwanego i nie budzą wątpliwości Sądu co do autentyczności i wiarygodności. Zarzut przedawnienia jest zarzutem chybionym, albowiem, zgodnie z treścią art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Przepis art. 120 k.c. stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Skoro pożyczka miała być spłacana w ratach tygodniowych po 95 zł , to spłacono 28 rat, czyli 7 miesięcy, a więc od grudnia 2014r nie była spłacana i poszczególne raty stawały się wymagalne. Do dnia wniesienia pozwu, tj. do 8.2.2017r nie upłynęły trzy lata od tej chwili, bowiem upłynęłyby dopiero w grudniu 2017r. Przepis art. 720 kc stanowi, że :” przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zatem z istoty umowy pożyczki wynika obowiązek jej zwrotu, choć to od stron zależy, w jaki sposób zwrot jej nastąpi.” W niniejszej sprawie poza sporem między stronami był fakt zawarcia przez pozwanego w dniu 28.4. 2014 r., umowy pożyczki na okres do 20.1.2015r. Powódka z powyższego stanu faktycznego, powołując się na zapisy umowy oraz przepis art. 720 kc :” przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zatem z istoty umowy pożyczki wynika obowiązek jej zwrotu, choć to od stron zależy, w jaki sposób zwrot jej nastąpi.” wywiodła zasadnie roszczenie w tej sprawie. Pozwany nie przedstawiła żadnych dowodów, z których wynikałoby , że dokonała spłaty pożyczki w całości. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie I zasądzając, na mocy art. 720 § 1 k.c. od pozwanego niespłaconą kwotę należności głównej, kwotę odsetek umownych przeterminowanych należnych od pożyczki za okres od 6.12.2014r do dnia zapłaty na mocy art. 481 § 1 k.c. :” § 1 . Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. § 2 . Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.”. O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku, na mocy a rt. 98. kpc i § 2 ust. 1 obciążając kosztami postępowania pozwanego jako przegrywającego w całości sprawę. Na kwotę ustalonych kosztów składa się: 100 zł – opłata od pozwu.