GZ 81/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o oddaleniu wniosku o wstrzymanie egzekucji należności celnych.
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA, które oddaliło jego wniosek o wstrzymanie egzekucji należności celnych. Skarżący argumentował, że odsetki od pozostałej kwoty należności celnej, naliczane przez kilkanaście lat, są niemożliwe do uregulowania. NSA uznał, że wniosek o wstrzymanie egzekucji był nieprawidłowo powiązany ze skargą na decyzje odmawiające rozłożenia na raty lub umorzenia należności, a nawet gdyby potraktować go jako odrębny, nie było podstaw do jego uwzględnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2004r., które oddaliło wniosek skarżącego o wstrzymanie egzekucji należności celnych. Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia 20 stycznia 2003r. odmawiających rozłożenia na raty oraz umorzenia należności celnych z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazał, że wniosek o wstrzymanie egzekucji był złożony w związku z toczącym się postępowaniem ze skargi na te decyzje i został rozpoznany zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślono, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, a sąd może wstrzymać wykonanie jedynie w przypadku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd niższej instancji zaznaczył również, że przedmiotem skargi nie była decyzja o wymiarze należności celnych, lecz decyzje odmawiające ulgi. Dodatkowo, WSA wskazał na właściwy tryb postępowania egzekucyjnego, zgodnie z którym o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych orzeka organ wykonujący nadzór nad egzekucją. Skarżący w zażaleniu podnosił, że należność główna z tytułu cła od skradzionego samochodu wynosiła 2.382,80 zł, a mimo częściowej spłaty, odsetki od pozostałej kwoty narastały przez kilkanaście lat do niemożliwej do uregulowania wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia. Stwierdził, że wniosek o wstrzymanie egzekucji był lakoniczny i mógł być powiązany ze skargą na decyzje z 20 stycznia 2003r., a w takim przypadku WSA prawidłowo go oddalił. Alternatywnie, gdyby wniosek został potraktowany jako oderwany od sprawy, WSA byłby zobowiązany do jego odrzucenia. W obu przypadkach uwzględnienie wniosku nie było możliwe. W związku z tym NSA oddalił zażalenie na podstawie art. 197 w związku z art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek taki nie może zostać uwzględniony, jeśli nie spełnia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA (niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), a ponadto właściwym organem do wstrzymania czynności egzekucyjnych jest organ nadzoru nad egzekucją.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności objętej skargą, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże, decyzje odmawiające rozłożenia na raty lub umorzenia należności celnych nie nakładają obowiązku nadającego się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Właściwym organem do wstrzymania czynności egzekucyjnych jest organ nadzoru nad egzekucją.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
PPSA art. 61 § § 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
u.p.e.a. art. 23 § § 1, § 6 i § 8
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
O wstrzymaniu czynności egzekucyjnych orzeka postanowieniem organ wykonujący nadzór nad egzekucją (dyrektor izby skarbowej), na które służy zażalenie do organu wyższego stopnia.
Pomocnicze
PPSA art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wstrzymanie egzekucji nie spełniał przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Decyzje odmawiające rozłożenia na raty lub umorzenia należności celnych nie są aktami nakładającymi obowiązek podlegający egzekucji w rozumieniu przepisów o egzekucji administracyjnej. Właściwym organem do wstrzymania czynności egzekucyjnych jest organ nadzoru nad egzekucją, a nie sąd administracyjny w postępowaniu skargowym.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego dotycząca niemożliwej do uregulowania wysokości odsetek, bez wykazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 PPSA.
Godne uwagi sformułowania
niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków akty, nie nakładające na stronę obowiązku nadającego się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym organ wykonujący nadzór nad egzekucją (dyrektor izby skarbowej)
Skład orzekający
Edward Kierejczyk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wstrzymania egzekucji administracyjnej przez sądy administracyjne oraz właściwości organów w tym zakresie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wstrzymanie egzekucji w kontekście skargi na decyzję odmowną w przedmiocie ulg w spłacie należności celnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania egzekucyjnego i możliwości jego wstrzymania, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego i podatkowego.
“Kiedy sąd administracyjny może wstrzymać egzekucję należności celnych?”
Dane finansowe
WPS: 2382,8 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyGZ 81/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2004-10-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-09-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Edward Kierejczyk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny Hasła tematyczne Celne postępowanie Celne prawo Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 197 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Edward Kierejczyk po rozpoznaniu w dniu 5 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2004r. sygn. akt 3/I SA/Ka 251-252/03 w sprawie ze skargi M. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia 20 stycznia 2003r. Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności celnych oraz umorzenia należności celnych z odsetkami postanawia: oddalić zażalenie. U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z 12 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek M. W. o wstrzymanie egzekucji prowadzonej przez II Urząd Skarbowy w Częstochowie po wydaniu powyższych, negatywnych decyzji w przedmiocie rozłożenia na raty należności celnych oraz umorzenia należności celnych z odsetkami. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że wniosek o wstrzymanie egzekucji był złożony w związku z toczącym się postępowaniem ze skargi M. W. na wymienione decyzje i dlatego został rozpoznany zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Według tych przepisów wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi nie jest decyzja o wymiarze należności celnych, na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy stanowiący podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, lecz decyzje odmawiające rozłożenia na raty oraz umorzenia należności celnych jako akty, nie nakładające na stronę obowiązku nadającego się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że według art. 23 § 1, § 6 i § 8 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 368, ze zm.) o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych orzeka postanowieniem organ wykonujący nadzór nad egzekucją (dyrektor izby skarbowej), na które służy zażalenie do organu wyższego stopnia (w tej sprawie do Ministra Finansów) i dopiero na jego postanowienie strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W zażaleniu M. W. domagała się zmiany lub uchylenia tego postanowienia, ponieważ należność główna z tytułu cła od sprowadzonego samochodu – który zresztą został skradziony – wynosiła 2.382,80 złotych i mimo spłacenia 723,61 złotych, od pozostałej kwoty przez kilkanaście lat są naliczane odsetki w wysokości niemożliwej do uregulowania. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł możliwości uwzględnienia zażalenia. Wobec lakonicznego wniosku M. W. z 30 czerwca 2004r. o wstrzymanie egzekucji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach mógł powiązać go ze skargą na wymienione decyzje z 20 stycznia 2003r. i oddalić z powodów ukazanych w uzasadnieniu postanowienia, dodatkowo informując o trybie ochrony interesów strony postępowania egzekucyjnego. W świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy z 30 sierpnia 2002r. sąd może bowiem wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu bądź czynności objętej skargą, jeżeli spełnione są określone w tym przepisie warunki. Gdyby natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach potraktował wniosek o wstrzymanie egzekucji jako całkowicie oderwany od sprawy ze skargi M. Wisniewskiej na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z 20 stycznia 2003r., wówczas obowiązany byłby do jego odrzucenia. Przy zastosowaniu każdego z obu możliwych wariantów wniosku o wstrzymanie egzekucji, jego uwzględnienie nie było możliwe. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w związku z art. 184 ustawy z 30 sierpnia 2002r. orzekł jak w sentencji. Uzasadnienie P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 października 2004r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Edward Kierejczyk po rozpoznaniu w dniu 5 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lipca 2004r. sygn. akt 3/I SA/Ka 251-252/03 w sprawie ze skargi M. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia 20 stycznia 2003r. Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności celnych oraz umorzenia należności celnych z odsetkami postanawia: oddalić zażalenie. U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z 12 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek M. W. o wstrzymanie egzekucji prowadzonej przez II Urząd Skarbowy w Częstochowie po wydaniu powyższych, negatywnych decyzji w przedmiocie rozłożenia na raty należności celnych oraz umorzenia należności celnych z odsetkami. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że wniosek o wstrzymanie egzekucji był złożony w związku z toczącym się postępowaniem ze skargi M. W. na wymienione decyzje i dlatego został rozpoznany zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Według tych przepisów wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednak sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi nie jest decyzja o wymiarze należności celnych, na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy stanowiący podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, lecz decyzje odmawiające rozłożenia na raty oraz umorzenia należności celnych jako akty, nie nakładające na stronę obowiązku nadającego się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Jednocześnie Sąd wyjaśnił, że według art. 23 § 1, § 6 i § 8 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 368, ze zm.) o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych orzeka postanowieniem organ wykonujący nadzór nad egzekucją (dyrektor izby skarbowej), na które służy zażalenie do organu wyższego stopnia (w tej sprawie do Ministra Finansów) i dopiero na jego postanowienie strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W zażaleniu M. W. domagała się zmiany lub uchylenia tego postanowienia, ponieważ należność główna z tytułu cła od sprowadzonego samochodu – który zresztą został skradziony – wynosiła 2.382,80 złotych i mimo spłacenia 723,61 złotych, od pozostałej kwoty przez kilkanaście lat są naliczane odsetki w wysokości niemożliwej do uregulowania. Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł możliwości uwzględnienia zażalenia. Wobec lakonicznego wniosku M. W. z 30 czerwca 2004r. o wstrzymanie egzekucji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach mógł powiązać go ze skargą na wymienione decyzje z 20 stycznia 2003r. i oddalić z powodów ukazanych w uzasadnieniu postanowienia, dodatkowo informując o trybie ochrony interesów strony postępowania egzekucyjnego. W świetle art. 61 § 3 powołanej ustawy z 30 sierpnia 2002r. sąd może bowiem wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu bądź czynności objętej skargą, jeżeli spełnione są określone w tym przepisie warunki. Gdyby natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach potraktował wniosek o wstrzymanie egzekucji jako całkowicie oderwany od sprawy ze skargi M. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z 20 stycznia 2003r., wówczas obowiązany byłby do jego odrzucenia. Przy zastosowaniu każdego z obu możliwych wariantów wniosku o wstrzymanie egzekucji, jego uwzględnienie nie było możliwe. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w związku z art. 184 ustawy z 30 sierpnia 2002r. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI