GZ 50/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uznając doręczenie pisma córce skarżącej za skuteczne.
Skarżąca H. B. wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, twierdząc, że wezwanie odebrała jej córka, która nie przekazała jej informacji. WSA odrzucił wniosek, uznając doręczenie za skuteczne. NSA oddalił zażalenie, podkreślając, że przyjęcie pisma przez dorosłego domownika jest skuteczne, a ciężar udowodnienia braku doręczenia spoczywa na adresacie.
Sprawa dotyczyła zażalenia H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, które odrzuciło jej wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz terminu do jej wniesienia. WSA odrzucił wniosek, ponieważ wpis został uiszczony po terminie, mimo że wezwanie do jego uiszczenia zostało doręczone córce skarżącej, która jest dorosłym domownikiem. Skarżąca argumentowała, że córka nie poinformowała jej o odebraniu pisma i że doręczyciel nie upewnił się, czy pismo zostanie przekazane adresatowi, co jej zdaniem czyniło doręczenie nieskutecznym i niedotrzymanie terminu niezawinionym. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 72 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, doręczenie pisma dorosłemu domownikowi jest skuteczne i rozpoczyna bieg terminu. Ciężar udowodnienia, że pismo nie zostało doręczone adresatowi, spoczywa na adresacie. NSA uznał, że skoro skarżąca dokonała wpisu w dniu 19 maja 2004 r., musiała najpóźniej tego dnia wiedzieć o wezwaniu, co czyniło jej argumentację o niezawinionym uchybieniu terminu niezasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, doręczenie pisma dorosłemu domownikowi jest skuteczne i rozpoczyna bieg terminu dla adresata. Ciężar udowodnienia, że pismo nie zostało doręczone adresatowi przez osobę, która przyjęła na siebie obowiązek przekazania go, spoczywa na adresacie.
Uzasadnienie
Przyjęcie pisma przez domownika i pokwitowanie odbioru jest jednoznaczne z podjęciem się przekazania go adresatowi. Domniemanie skutecznego doręczenia może być obalone, ale ciężar dowodu spoczywa na adresacie. Skoro skarżąca dokonała wpłaty, musiała wiedzieć o wezwaniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.s.a. art. 72
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Doręczenie pisma dorosłemu domownikowi jest skuteczne i rozpoczyna bieg terminu dla adresata. Ciężar udowodnienia braku doręczenia spoczywa na adresacie.
Pomocnicze
p.s.a. art. 87 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.s.a. art. 88
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Doręczenie pisma dorosłemu domownikowi jest skuteczne. Ciężar udowodnienia braku doręczenia spoczywa na adresacie. Dokonanie wpłaty po terminie, mimo twierdzenia o braku wiedzy, jest sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Odrzucone argumenty
Doręczyciel nie upewnił się, czy córka skarżącej podejmie się oddania pisma adresatowi. Niedotrzymanie terminu było niezawinione z powodu braku informacji od córki.
Godne uwagi sformułowania
Przyjęcie bowiem przez domownika (córkę Skarżącej) pisma i pokwitowanie jego odbioru jest jednoznaczne z podjęciem się przekazania tego pisma adresatowi Domniemanie skutecznego doręczenia pisma przewidziane art. 72 p.s.a. może być wprawdzie obalone. Ciężar udowodnienia, że pismo nie zostało Stronie doręczone przez osobę, która przyjęła na siebie obowiązek przekazania go Stronie, spoczywa na adresacie. W tym stanie rzeczy należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż najpóźniej w tym dniu Skarżącej znana była przyczyna mogąca ewentualnie prowadzić do obalenia domniemania przewidzianego art. 72 p.s.a.
Skład orzekający
Hanna Szafrańska-Falkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady skuteczności doręczeń pism procesowych dorosłym domownikom w postępowaniu administracyjnosądowym oraz rozkładu ciężaru dowodu w przypadku kwestionowania skuteczności doręczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji doręczenia pisma procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Interpretacja art. 72 p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego z punktu widzenia praktyki prawniczej zagadnienia skuteczności doręczeń pism procesowych, co jest kluczowe dla zachowania terminów w postępowaniu.
“Czy pismo doręczone córce, która go nie przekazała, jest skutecznie doręczone? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyGZ 50/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2004-08-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-08-04 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Hanna Szafrańska -Falkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6041 Profilaktyka i rozwiązywanie problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży, zasad usytuowania miejsc Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hanna Szafrańska-Falkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt 2 II SA/0l 233/04 w sprawie wniosku H. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 30 grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt 2 II SA/01 233/04, na podstawie art. 87 § 1 i art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 – zwana dalej p.s.a.), odrzucił wniosek H. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że w dniu 11 maja 2004 r. doręczone zostało wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, którego adresatem była Skarżąca. Uiszczenie wpisu w dniu 19 maja, a więc dzień po wyznaczonym terminie spowodowało odrzucenie skargi postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2004 r. (sygn. akt 2 II SA/01 234/04). W dniu 15 czerwca 2004 r. do Sądu wpłynął wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uiszczenia wpisu, uzasadniony wskazaniem okoliczności, iż wezwanie do dokonania tej czynności odebrała jej córka o czym Skarżącej nie poinformowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał argumentację zażalenia za niezasadną. H. B. wniosła zażalenie na wyżej wymienione postanowienie. W zażaleniu Skarżąca podniosła zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie art. 72 p.s.a., potwierdzając, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi odebrała jej córka, która nie przekazała Skarżącej informacji o odebraniu pisma. Według Skarżącej doręczyciel pozostawiając pismo innej osobie niż adresat nie upewnił się czy podejmuje się ona oddania pisma adresatowi. Uiszczając wpis w dniu 19 maja 2004 r., Skarżąca nie miała świadomości, że wpłaty dokonuje po terminie. O fakcie, że termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 18 maja 2004 r. Skarżąca powzięła wiadomość dopiero w dniu 8 czerwca 2004 r. kiedy osobiście odebrała postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi. W związku z tym złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu w dniu 15 czerwca 2004 r. było dokonane w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Niedotrzymanie terminu do uiszczenia wpisu przez Skarżącą było niezawinione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 72 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie gdy doręczyciel nie zastanie adresata w mieszkaniu, doręczyć może pismo dorosłemu domownikowi. W niniejszej sprawie nie jest sporne, iż pismo będące wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego pod nieobecność Skarżącej zostało doręczone jej córce jako dorosłemu domownikowi. Skarżąca nie kwestionuje, że jej córka jest dorosłym domownikiem. Z treści zażalenia wynika natomiast, że zarzuca ona, iż doręczyciel "nie upewnił się" czy jej córka "podejmie się" oddania pisma adresatowi w czym upatruje naruszenie art. 72 p.s.a., uznając przy tym, że doręczenie pisma było nieskuteczne w związku z czym niedotrzymanie terminu ustawowego było niezawinione. Zarzut ten nie może być uznany za zasadny. Przyjęcie bowiem przez domownika (córkę Skarżącej) pisma i pokwitowanie jego odbioru jest jednoznaczne z podjęciem się przekazania tego pisma adresatowi /rodzi stosunek zobowiązaniowy pomiędzy odbiorcą pisma i jego adresatem/. Doręczenie pisma dorosłemu domownikowi (art. 72 p.s.a.) jest więc skuteczne i powoduje, że termin do dokonania określonej czynności z jakim ustawa wiąże doręczenie pisma rozpoczyna bieg od dnia odbioru pisma i dokonania pokwitowania przez domownika. Nie ma przy tym znaczenia to, czy odbiorca pisma /dorosły domownik/ przekazał je adresatowi. Domniemanie skutecznego doręczenia pisma przewidziane art. 72 p.s.a. może być wprawdzie obalone. Ciężar udowodnienia, że pismo nie zostało Stronie doręczone przez osobę, która przyjęła na siebie obowiązek przekazania go Stronie, spoczywa na adresacie pisma. W niniejszej sprawie, Skarżąca twierdzi że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało jej przez córkę przekazane, a jednocześnie w dniu 19 maja 2004 r. dokonała wpis. W tym stanie rzeczy należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż najpóźniej w tym dniu Skarżącej znana była przyczyna mogąca ewentualnie prowadzić do obalenia domniemania przewidzianego art. 72 p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, uznając że zażalenie nie zostało oparte na usprawiedliwionych podstawach, orzekł jak w sentencji z mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 197 § 2 tej ustawy. Uzasadnienie P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 sierpnia 2004r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hanna Szafrańska-Falkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt 2 II SA/0l 233/04 w sprawie wniosku H. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 30 grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 21 czerwca 2004 r. sygn. akt 2 II SA/01 233/04, na podstawie art. 87 § 1 i art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 – zwana dalej p.s.a.), odrzucił wniosek H. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że w dniu 11 maja 2004 r. doręczone zostało wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, którego adresatem była Skarżąca. Uiszczenie wpisu w dniu 19 maja, a więc dzień po wyznaczonym terminie spowodowało odrzucenie skargi postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2004 r. (sygn. akt 2 II SA/01 234/04). W dniu 15 czerwca 2004 r. do Sądu wpłynął wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uiszczenia wpisu, uzasadniony wskazaniem okoliczności, iż wezwanie do dokonania tej czynności odebrała jej córka o czym Skarżącej nie poinformowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał argumentację zażalenia za niezasadną. H. B. wniosła zażalenie na wyżej wymienione postanowienie. W zażaleniu Skarżąca podniosła zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie art. 72 p.s.a., potwierdzając, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi odebrała jej córka, która nie przekazała Skarżącej informacji o odebraniu pisma. Według Skarżącej doręczyciel pozostawiając pismo innej osobie niż adresat nie upewnił się czy podejmuje się ona oddania pisma adresatowi. Uiszczając wpis w dniu 19 maja 2004 r., Skarżąca nie miała świadomości, że wpłaty dokonuje po terminie. O fakcie, że termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 18 maja 2004 r. Skarżąca powzięła wiadomość dopiero w dniu 8 czerwca 2004 r. kiedy osobiście odebrała postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi. W związku z tym złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu w dniu 15 czerwca 2004 r. było dokonane w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Niedotrzymanie terminu do uiszczenia wpisu przez Skarżącą było niezawinione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 72 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie gdy doręczyciel nie zastanie adresata w mieszkaniu, doręczyć może pismo dorosłemu domownikowi. W niniejszej sprawie nie jest sporne, iż pismo będące wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego pod nieobecność Skarżącej zostało doręczone jej córce jako dorosłemu domownikowi. Skarżąca nie kwestionuje, że jej córka jest dorosłym domownikiem. Z treści zażalenia wynika natomiast, że zarzuca ona, iż doręczyciel "nie upewnił się" czy jej córka "podejmie się" oddania pisma adresatowi w czym upatruje naruszenie art. 72 p.s.a., uznając przy tym, że doręczenie pisma było nieskuteczne w związku z czym niedotrzymanie terminu ustawowego było niezawinione. Zarzut ten nie może być uznany za zasadny. Przyjęcie bowiem przez domownika (córkę Skarżącej) pisma i pokwitowanie jego odbioru jest jednoznaczne z podjęciem się przekazania tego pisma adresatowi /rodzi stosunek zobowiązaniowy pomiędzy odbiorcą pisma i jego adresatem/. Doręczenie pisma dorosłemu domownikowi (art. 72 p.s.a.) jest więc skuteczne i powoduje, że termin do dokonania określonej czynności z jakim ustawa wiąże doręczenie pisma rozpoczyna bieg od dnia odbioru pisma i dokonania pokwitowania przez domownika. Nie ma przy tym znaczenia to, czy odbiorca pisma /dorosły domownik/ przekazał je adresatowi. Domniemanie skutecznego doręczenia pisma przewidziane art. 72 p.s.a. może być wprawdzie obalone. Ciężar udowodnienia, że pismo nie zostało Stronie doręczone przez osobę, która przyjęła na siebie obowiązek przekazania go Stronie, spoczywa na adresacie pisma. W niniejszej sprawie, Skarżąca twierdzi że wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało jej przez córkę przekazane, a jednocześnie w dniu 19 maja 2004 r. dokonała wpis. W tym stanie rzeczy należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż najpóźniej w tym dniu Skarżącej znana była przyczyna mogąca ewentualnie prowadzić do obalenia domniemania przewidzianego art. 72 p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, uznając że zażalenie nie zostało oparte na usprawiedliwionych podstawach, orzekł jak w sentencji z mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 197 § 2 tej ustawy.