GZ 149/04

GZ 149/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-02-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jacek Chlebny /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
V SA/Wa 2361/04 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2005-02-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 4 lutego 2005 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2005 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia skarżących J. R. i Ł. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2004 roku sygn. akt V SA/Wa 2361/04 o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. R.i Ł. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2004 roku Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia oddalić zażalenie Sygn. akt GZ 149/04 Uzasadnienie Decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2004 roku, adresowana do J. R. i Ł. R. została doręczona skarżącym w dniu 6 lipca 2004 roku wraz z pouczeniem o prawie, sposobie i terminie jej zaskarżenia. W dniu 10 sierpnia 2004 roku J. R. wniosła, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej wskazaną decyzję. We wniosku podniosła, iż w dniu 30 lipca 2004 roku nadała listem poleconym skargę na decyzję administracyjną adresując ją na adres podany w poprzednich pismach. W dniu 6 sierpnia 2004 roku Urząd Pocztowy w Jedlińsku zwrócił jej korespondencję z adnotacją: "adresat wyprowadził się". W dniu 10 sierpnia 2004 roku skarżąca wysłała na adres wskazany na kopercie zawierającej decyzję administracyjną wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej odrzucenie, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie podniósł, iż skarga została nadana w urzędzie pocztowym po upływie trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdy strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia, a decyzja, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawierała pełny adres Izby Celnej, na który należało przesłać skargę. Postanowieniem z dnia 5 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt V SA/Wa 2361/04) oddalił wniosek J. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd stwierdził, iż z brzmienia art. 86 § 1, art. 87 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podane przez skarżącą przyczyny uchybienia terminu wcale nie wskazują, że nastąpiło to bez jej winy. Skarżona decyzja została bowiem doręczona jej osobiście, zawierała prawidłowe oznaczenie organu, pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, a ponadto koperta, w której przesłano zaskarżoną decyzję wskazywała dobre oznaczenie organu i jego prawidłowy adres. W swoim wniosku o przywrócenie terminu J. R. nie wskazała żadnych racjonalnych powodów nieskorzystania ze środków zaskarżenia i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Zażaleniem z dnia 28 października 2004 roku J. R. i Ł. R. wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia i zarzucili naruszenie prawa przez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 57 § 5 kpa oraz błędne ustalenie stanu faktycznego. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, iż w pouczeniu zawartym w decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie nie została zaznaczona ulica przy jakiej mieści się siedziba organu za pośrednictwem którego należy wnieść skargę. Wszystkie poprzednie pisma w sprawie przesyłane były na ulicę Łączyny w Warszawie i na ten adres została także przesłana skarga. Skarżący nie wiedzieli, że w doszło do zmiany adresu siedziby organu administracyjnego. Dopiero po zwrocie skargi przez urząd pocztowy ustalili prawidłowy adres Izby Celnej w Warszawie i ponownie złożyli skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wniósł o jego oddalenie podnosząc, że na pierwszej stronie decyzji (w stopce pisma) podany został pełny adres siedziby Izby Celnej w Warszawie, koperta, w której przesłano decyzję, zawierała prawidłowe oznaczenie oraz pełny adres organu, a ponadto w toku postępowania odwoławczego strona została poinformowana o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie Izby Celnej w Warszawie przy ulicy Modlińskiej 4 (pismo z dnia 27 lutego 2004 roku odebrane osobiście przez Ł. R.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Na wstępie należy zauważyć, iż zarzut naruszenia art. 57 § 5 k.p.a. został błędnie skonstruowany. Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (art. 3 § 1 tej ustawy). W postępowaniu przed tym sądem nie znajdują zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, tak więc zarzut naruszenia art. 57 § 5 k.p.a. nie może być uzasadniony. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody do dokonania czynności procesowej, mimo dołożenia należytej staranności. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż niedochowanie terminu do wniesienia skargi było zawinione przez skarżących. Na pierwszej stronie, w dolnej części (stopce) pisma zawierającego zaskarżoną decyzję wskazano prawidłowy adres organu, adres ten znajdował się także na kopercie, w której doręczono decyzję, a w aktach sprawy znajduje się skierowane do skarżących pismo zawierające pouczenie o prawie do złożenia uwag i zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie Izby Celnej w Warszawie przy ulicy Modlińskiej. Zarówno J. jak i Ł. R. przy dochowaniu zaledwie minimalnej staranności mogli ustalić adres siedziby Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. Uwzględniając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w sprawie brak jest okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2004 roku. Z powyższych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie podlegało oddaleniu.
Uzasadnienie
P O S T A N O W I E N I E
Dnia 4 lutego 2005 roku
Naczelny Sąd Administracyjny
w składzie:
Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny
po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2005 roku
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej
zażalenia skarżących J. R.i Ł. R.
na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 5 października 2004 roku sygn. akt V SA/Wa 2361/04
o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
w sprawie ze skargi J. R.i Ł. R.
na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie
z dnia 30 czerwca 2004 roku Nr [...]
w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe
postanawia oddalić zażalenie
Sygn. akt GZ 149/04
Uzasadnienie
Decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2004 roku, adresowana do J. R. i Ł. R. została doręczona skarżącym w dniu 6 lipca 2004 roku wraz z pouczeniem o prawie, sposobie i terminie jej zaskarżenia.
W dniu 10 sierpnia 2004 roku J. R. wniosła, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej wskazaną decyzję. We wniosku podniosła, iż w dniu 30 lipca 2004 roku nadała listem poleconym skargę na decyzję administracyjną adresując ją na adres podany w poprzednich pismach. W dniu 6 sierpnia 2004 roku Urząd Pocztowy w Jedlińsku zwrócił jej korespondencję z adnotacją: "adresat wyprowadził się". W dniu 10 sierpnia 2004 roku skarżąca wysłała na adres wskazany na kopercie zawierającej decyzję administracyjną wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie.
W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej odrzucenie, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie podniósł, iż skarga została nadana w urzędzie pocztowym po upływie trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdy strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia, a decyzja, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawierała pełny adres Izby Celnej, na który należało przesłać skargę.
Postanowieniem z dnia 5 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt V SA/Wa 2361/04) oddalił wniosek J. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd stwierdził, iż z brzmienia art. 86 § 1, art. 87 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podane przez skarżącą przyczyny uchybienia terminu wcale nie wskazują, że nastąpiło to bez jej winy. Skarżona decyzja została bowiem doręczona jej osobiście, zawierała prawidłowe oznaczenie organu, pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, a ponadto koperta, w której przesłano zaskarżoną decyzję wskazywała dobre oznaczenie organu i jego prawidłowy adres. W swoim wniosku o przywrócenie terminu J. R. nie wskazała żadnych racjonalnych powodów nieskorzystania ze środków zaskarżenia i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Zażaleniem z dnia 28 października 2004 roku J. R. i Ł. R. wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia i zarzucili naruszenie prawa przez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 57 § 5 kpa oraz błędne ustalenie stanu faktycznego. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, iż w pouczeniu zawartym w decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie nie została zaznaczona ulica przy jakiej mieści się siedziba organu za pośrednictwem którego należy wnieść skargę. Wszystkie poprzednie pisma w sprawie przesyłane były na ulicę Łączyny w Warszawie i na ten adres została także przesłana skarga. Skarżący nie wiedzieli, że w doszło do zmiany adresu siedziby organu administracyjnego. Dopiero po zwrocie skargi przez urząd pocztowy ustalili prawidłowy adres Izby Celnej w Warszawie i ponownie złożyli skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W odpowiedzi na zażalenie Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wniósł o jego oddalenie podnosząc, że na pierwszej stronie decyzji (w stopce pisma) podany został pełny adres siedziby Izby Celnej w Warszawie, koperta, w której przesłano decyzję, zawierała prawidłowe oznaczenie oraz pełny adres organu, a ponadto w toku postępowania odwoławczego strona została poinformowana o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie Izby Celnej w Warszawie przy ulicy Modlińskiej 4 (pismo z dnia 27 lutego 2004 roku odebrane osobiście przez Ł. R.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione.
Na wstępie należy zauważyć, iż zarzut naruszenia art. 57 § 5 k.p.a. został błędnie skonstruowany. Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (art. 3 § 1 tej ustawy). W postępowaniu przed tym sądem nie znajdują zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, tak więc zarzut naruszenia art. 57 § 5 k.p.a. nie może być uzasadniony.
Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody do dokonania czynności procesowej, mimo dołożenia należytej staranności.
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż niedochowanie terminu do wniesienia skargi było zawinione przez skarżących. Na pierwszej stronie, w dolnej części (stopce) pisma zawierającego zaskarżoną decyzję wskazano prawidłowy adres organu, adres ten znajdował się także na kopercie, w której doręczono decyzję, a w aktach sprawy znajduje się skierowane do skarżących pismo zawierające pouczenie o prawie do złożenia uwag i zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie Izby Celnej w Warszawie przy ulicy Modlińskiej. Zarówno J. jak i Ł. R.F przy dochowaniu zaledwie minimalnej staranności mogli ustalić adres siedziby Dyrektora Izby Celnej w Warszawie.
Uwzględniając powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w sprawie brak jest okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2004 roku.
Z powyższych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie podlegało oddaleniu.