GZ 140/04

GZ 140/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2004-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Czesława Socha /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6250 Rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych
Hasła tematyczne
Telekomunikacja
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] z siedzibą w Warszawie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2004 r. sygn. akt 6 II SA 4765/03 w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w Warszawie na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 13 listopada 2003 r. sygn. akt DK 267/2003 w przedmiocie odmowy zmiany koncesji postanawia: - zażalenie oddalić - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu z rejestru przedsiębiorstw, co do którego strona skarżąca została zobligowana zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2004 r. w związku ze złożoną skargą kasacyjną. Przyjęto, że nie wykazała braku swojej winy. Podniesiono, że przeoczenie złożenia odpisu z uwagi na nawał pracy nie może być uznany za brak winy w uchybieniu terminu. Strona w postępowaniu przed sądem jest zobowiązana do zachowania szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło [...] z siedzibą w Warszawie. Domagało się zmiany postanowienia i przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu podano, że wnioski Sądu są błędne. Nie odniesiono się do faktów podanych we wniosku. Chodzi o fakt szczytu gospodarczego, na zaistnienie którego skarżący nie miał żadnego wpływu. Niewątpliwie, strona w postępowaniu przed sądem jest zobowiązana do zachowania należytej staranności. Zachowanie to należy jednak rozpatrywać w świetle konkretnych okoliczności i zdarzeń. Oceny tej Sąd nie przedstawił, pomimo wskazania przez skarżącą. Okoliczności te mają wpływ na uchybienie terminu, jak: szczyt gospodarczy, dni ustawowo wolne od pracy, nawał spraw w sądzie (4 sprawy), co do których skarżąca nie została powiadomiona o terminie. Podane okoliczności w pełni zasługują na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Istotnie, powołany przez Sąd art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uzależnia przywrócenie terminu od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. Literatura i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Trafnie Sąd przyjął, że skarżąca dopuściła się w efekcie zaniedbań, a to już jest element winy, który uniemożliwia przywrócenie terminu. Nie można zaliczyć do kategorii przeszkód prawidłowo otrzymanego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi z pouczeniem, a następnie nie dotrzymać terminu usunięcia braków, twierdząc, że nadmiar różnych obowiązków uniemożliwiał wykonanie zarządzenia. Powyższe wyraźnie wskazuje na element winy, gdyż jest to już subiektywny miernik staranności wykluczający przywrócenie terminu. Organizacja wewnętrzna działania skarżącej zależy wyłącznie od niej. Wbrew zarzutom zażalenia nie są to przeszkody od skarżącej niezależne, skoro kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku wiąże się obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Niewątpliwie argumentacja Sądu jest zbyt ogólnikowa, co nie zmienia faktu, że ocena została prawidłowo przedstawiona. Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 193 i 197 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zażalenie zostało oddalone.
Uzasadnienie
P O S T A N O W I E N I E
Dnia 20 grudnia 2004 r.
Naczelny Sąd Administracyjny
w składzie:
Sędzia NSA Czesława Socha
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2004 r.
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej
zażalenia [...] z siedzibą w Warszawie
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 5 października 2004 r. sygn. akt 6 II SA 4765/03
w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w Warszawie
na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji
z dnia 13 listopada 2003 r. sygn. akt [...]
w przedmiocie odmowy zmiany koncesji
postanawia:
- zażalenie oddalić -
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżonym postanowieniem oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odpisu z rejestru przedsiębiorstw, co do którego strona skarżąca została zobligowana zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2004 r. w związku ze złożoną skargą kasacyjną. Przyjęto, że nie wykazała braku swojej winy. Podniesiono, że przeoczenie złożenia odpisu z uwagi na nawał pracy nie może być uznany za brak winy w uchybieniu terminu. Strona w postępowaniu przed sądem jest zobowiązana do zachowania szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło [...] z siedzibą w Warszawie. Domagało się zmiany postanowienia i przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu podano, że wnioski Sądu są błędne. Nie odniesiono się do faktów podanych we wniosku. Chodzi o fakt szczytu gospodarczego, na zaistnienie którego skarżący nie miał żadnego wpływu. Niewątpliwie, strona w postępowaniu przed sądem jest zobowiązana do zachowania należytej staranności. Zachowanie to należy jednak rozpatrywać w świetle konkretnych okoliczności i zdarzeń. Oceny tej Sąd nie przedstawił, pomimo wskazania przez skarżącą. Okoliczności te mają wpływ na uchybienie terminu, jak: szczyt gospodarczy, dni ustawowo wolne od pracy, nawał spraw w sądzie (4 sprawy), co do których skarżąca nie została powiadomiona o terminie. Podane okoliczności w pełni zasługują na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione.
Istotnie, powołany przez Sąd art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uzależnia przywrócenie terminu od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. Literatura i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Trafnie Sąd przyjął, że skarżąca dopuściła się w efekcie zaniedbań, a to już jest element winy, który uniemożliwia przywrócenie terminu.
Nie można zaliczyć do kategorii przeszkód prawidłowo otrzymanego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi z pouczeniem, a następnie nie dotrzymać terminu usunięcia braków, twierdząc, że nadmiar różnych obowiązków uniemożliwiał wykonanie zarządzenia. Powyższe wyraźnie wskazuje na element winy, gdyż jest to już subiektywny miernik staranności wykluczający przywrócenie terminu. Organizacja wewnętrzna działania skarżącej zależy wyłącznie od niej. Wbrew zarzutom zażalenia nie są to przeszkody od skarżącej niezależne, skoro kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku wiąże się obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych.
Niewątpliwie argumentacja Sądu jest zbyt ogólnikowa, co nie zmienia faktu, że ocena została prawidłowo przedstawiona.
Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 193 i 197 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zażalenie zostało oddalone.