GSK 942/04

GSK 942/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Kuba /sprawozdawca/
Edward Kierejczyk
Jacek Chlebny /przewodniczący/
Symbol z opisem
6461 Wynalazki
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
II SA 1617/02 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-03-02
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie NSA Edward Kierejczyk Andrzej Kuba (spr.) Protokolant Tomasz Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. P. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1617/02 w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 14 lutego 2001 r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od G. P. S.A. z siedzibą w W. na rzecz J. O. kwotę 450 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 marca 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1617/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego z dnia 14 lutego 2001, nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu nr 178441.
W uzasadnieniu Sąd podał, iż firma G. P. S.A. W. wniosła o unieważnienie patentu nr 178441 pt. "Szczotka do zębów", podnosząc, że szczoteczka do zębów chroniona powyższym patentem, nie była rozwiązaniem nowym w dacie jej zgłoszenia do Urzędu Patentowego, to jest przed 30 marca 1996 r. Rozwiązanie o identycznych cechach, jak ww. opis patentowy, jest ujawnione w opisie patentowym USA nr 19006 pt. "Szczotka do zębów". Wnioskodawca zarzucił też spornemu patentowi brak nieoczywistości, przedstawiając opis patentowy USA nr 2242743, kanadyjski opis patentowy nr 454913, niemiecki opis patentowy nr 913224, opis patentowy USA nr 3085273, opis patentowy USA nr 4706322, wzór zdobniczy Rz 11746 oraz opis patentowy USA 329946.
Uczestnik postępowania w ustosunkowaniu się do wniosku w piśmie z dnia 10 stycznia 2001 r. podkreślił, iż istota wynalazku polega na zestawieniu krzyżujących się na przemian pęczków włosia, tworzących względem siebie ścięte stożki w postaci płaszczyzny równoległej do palety szczotki, co także dokładnie uwypukla rysunek.
Urząd Patentowy oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy uznał, że cechy zastrzegane w zastrzeżeniu wg patentu nr 178441 tj. "pęczki włosia ułożone są w grupach, z których każda ma przynajmniej dwa skrzyżowane pęczki" znane są ewidentnie z opisu patentowego USA nr Re 19006. W związku z tym uznał, że rozwiązanie chronione patentem nr 178441 nie było nowe w dacie jego zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP.
Zdaniem organu oczywistość cech zastrzeganych w spornym patencie jest bardzo wyrazista dla fachowca w świetle powołanego wyżej stanu techniki. W ocenie Urzędu Patentowego poczynione wnioski w pełni uzasadniały uwzględnienie wniosku i unieważnienie patentu nr 178441.
W odwołaniu od decyzji Urzędu Patentowego pan J. O. podniósł, że żadne z przywołanych wcześniejszych niż jego rozwiązań nie dotyczy szczoteczki o takiej budowie jak w przyznanym mu patencie. Chodzi o pęczki włosia ułożone w grupach, przy czym każda grupa ma przynajmniej dwa skrzyżowane pęczki. Pęczki się krzyżują tak, że w górnej płaszczyźnie są usytuowane w linii prostej. W żadnym z przytoczonych rozwiązań nie ma mowy o takim układzie pęczków.
W kolejnych pismach składanych do sądu administracyjnego skarżący podkreślił, iż organ oparł się na dowodach złożonych przez wnioskodawcę w języku obcym, które nie przetłumaczone na język polski nie mogły stanowić podstawy do dokonanych ustaleń przez Urząd Patentowy. Dokonanie ustaleń w oparciu o rysunki dołączone do opisu patentowego w języku angielskim jest naruszeniem przepisów procesowych i prowadzi do fałszywych wniosków. Jako dowód skarżący dołączył tłumaczenie przez tłumacza przysięgłego patentu amerykańskiego nr 19006, będącego głównym dowodem przeciwstawionym niniejszemu patentowi w sprawie.
Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, uznając, iż skarżący nie wskazał okoliczności, które uzasadniałyby uznanie, że organ naruszył przepisy prawa.
Zainteresowany w sprawie G. P. S.A. wniósł o oddalenie skargi, podnosząc, iż zarzuty wskazane przez skarżącego są niezasadne i opierają się w większości zakresu na braku znajomości przepisów prawa. Zdaniem zainteresowanego organ prawidłowo uznał, iż wynalazek zgłoszony przez skarżącego nie spełnia obu cech wymaganych w art. 10 ustawy o wynalazczości, w szczególności jeżeli odniesie się to do zakresu ochrony określonych zastrzeżeniami patentowymi.
Wyrokiem z dnia 2 marca 2004 r., sygn. akt 6 II SA 1617/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Urzędu Patentowego z dnia 14 lutego 2001 r. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż Urząd Patentowy działający w sprawie w trybie postępowania spornego jest związany rygorami procedury administracyjnej, określającej jego związek w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Urząd Patentowy musi m.in. przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwiania sprawy. Jak wynika z uzasadnienia decyzji, organ podjął rozstrzygnięcie po ustaleniach opartych na dowodach zgłoszonych przez wnioskodawcę, bez dołączonych tłumaczeń opisów patentowych na język polski. Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla poprawności postępowania toczącego się w trybie spornym przed Urzędem Patentowym. Według art. 27 Konstytucji RP językiem urzędowym jest język polski. Przed organami administracji publicznej dokonuje się czynności w języku polskim, co odnosi się również do dokumentów. Urząd Patentowy zobowiązany jest do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Musi też w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy dopuścił się naruszenia tych reguł procesowych w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym świadczy przede wszystkim uzasadnienie decyzji, którego wyjątkowa lakoniczność nie pozwoliła Sądowi na dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji.
W skardze kasacyjnej z dnia 15 czerwca 2004 r. G. P. S.A. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku w celu ponownego rozpoznania niniejszej sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił:
1. naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 27 Konstytucji RP poprzez bezzasadne przyjęcie, iż przed Urzędem Patentowym RP dokonano jakichkolwiek czynności w języku innym niż polski;
Zdaniem skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny bezzasadnie uznał, iż przed Urzędem Patentowym RP dokonano czynności w języku innym niż polski. Taki pogląd Sądu pozostaje w oczywistej sprzeczności ze stanem faktycznym sprawy, na potwierdzenie czego skarżący podkreślił, że wniosek o unieważnienie polskiego patentu nr 178441 złożono w języku polskim, rozprawa toczyła się w języku polskim, a przedmiotem rozważań Kolegium Orzekającego co do braku nowości była fig. 3 z opisu patentowego USA nr Re 19006, a nie treść opisu wynalazku.
2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie:
a) przepisu art. 58 § l pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) przez bezzasadne przyjęcie, iż skarżący w wyznaczonym przez sąd terminie uzupełnił braki formalne skargi, a w konsekwencji przez merytoryczne jej rozpatrzenie;
W myśl art. 58 § l pkt 3 sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie wpisu, co czyni skargę niedopuszczalną. Skarga została opłacona 18 czerwca 2002 r., podczas gdy termin do dokonania opłaty upłynął 4 czerwca 2002 r., przy czym skarżący nie wystąpił o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Uiszczenie wpisu przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie należałoby uznać za dokonane po upływie terminu nawet wówczas, gdyby termin do uiszczenia wpisu był terminem 14 dniowym, błędnie wskazanym w wezwaniu Sądu z dnia 21 maja 2002 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi (taki termin upłynął 11 czerwca 2002 r.). Uiszczenie wpisu od skargi po upływie terminu, winno skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 36 ust. 3 i 27 ust. 2 ustawy o NSA.
Na wypadek, gdyby Sąd uznał, że nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi alternatywnie wnoszący skargę kasacyjną zarzucił wyrokowi również naruszenie:
b) przepisu art. 133 § l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewzięcie pod uwagę przy wydawaniu wyroku istotnych dowodów zawartych w aktach sprawy;
Zdaniem Skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zaniechał rozpatrzenia dwóch istotnych dowodów zawartych w aktach sprawy, świadczących o tym, iż zbędne były tłumaczenia opisów wynalazków zawartych w opisach patentowych, z których figury uznano za dowody w sprawie o unieważnienie polskiego patentu nr 178441. Dowody te stanowią:
1. odwołanie p. J. O. od decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia 14 lutego 2001 r., nr [...], w przedmiocie unieważnienia polskiego patentu nr 178441, złożone 21 sierpnia 2001 r.
2. złożone na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo Urzędu Patentowego RP z dnia 2 lipca 2003 r., wyjaśniające dlaczego tłumaczenia opisów wynalazków były zbędne.
Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż Sąd pozostawił poza swoimi rozważaniami dwa istotne dowody, które przeczyły tezie o konieczności składania w mniejszej sprawie tłumaczeń, przy czym jeden z tych dowodów był autorstwa samego Skarżącego.
c) przepisu art. 145 § l pkt l lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 145 § l Kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej k.p.a (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) poprzez błędne zastosowanie przepisu art. 145 § l pkt l lit. b jako podstawy uwzględnienia skargi z powodu naruszenia przez Urząd Patentowy RP przepisów art. 7, 9, 77 § l, 80 i 107 § 3 k.p.a.
Przepis art. 145 § l pkt l lit.b powołanej ustawy stanowi, iż sąd uwzględnia skargę, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przesłanki wznowienia postępowania wymienione zostały enumeratywnie w art. 145 § l k.p.a. W opinii skarżącego, żadna z tych przesłanek w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła. Nadto nie wystąpiło żadne naruszenie wskazanych przez Sąd przepisów k.p.a. Postawiony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zarzut naruszenia ww. przepisów k.p.a. nie znajduje poparcia w materiałach zgromadzonych w aktach sprawy oraz w treści decyzji i uzasadnienia do niej. Przedstawione okoliczności świadczą o tym, że postępowanie w sprawie o unieważnienie patentu nr 178441 prowadzone było zgodnie z wymogami zawartymi w art. 7, 9, 77 § l i 80 k.p.a., a uzasadnienie decyzji spełniało warunki określone w art. 107 § 3 k.p.a. Uznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż w sprawie wystąpiło naruszenie prawa uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego, stanowi więc naruszenie art. 145 § l pkt l lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, a jedynie z urzędu bierze pod uwagę nieważność postępowania (art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie przez pełnomocnika G. P. S.A. została oparta na obu podstawach z art. 174 p.s.a., przy czym zarzut naruszenia prawa materialnego art. 27 Konstytucji RP w istocie dotyczył również zarzutu naruszenia przepisów postępowania poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego polegającego na porównaniu przeciwstawnych patentów zagranicznych bez wykorzystania ich części opisowej w języku obcym.
Ustosunkowując się do tak sformułowanych zarzutów skargi kasacyjnej należało stwierdzić na wstępie, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylając zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego unieważniającą patent J. O. na szczoteczkę do zębów, nie naruszył ani przepisów prawa materialnego – art. 27 Konstytucji RP, ani przepisów postępowania art. 58 § 1 pkt 3 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.s.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Najdalej idący zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a. dotyczył nieuzupełnienia przez skarżącego J. O. braków formalnych skargi w terminie ustawowym poprzez uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu przez pełnomocnika skarżącego, a nawet 14-dniowym wyznaczonym błędnie przez Sąd.
Trzeba przyznać, że wpis istotnie został uiszczony po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu, lecz z uwagi na wadliwe wezwanie Sądu skierowane do osoby, która nie została jeszcze ustanowiona pełnomocnikiem strony do występowania przed właściwym wówczas Naczelnym Sądem Administracyjnym – wezwanie to nie mogło odnieść skutków prawnych wynikających z wówczas obowiązujących przepisów art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych w związku z art. 36 ust. 3 i art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym czy też obecnie obowiązujących art. 220 § 1, 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a.
Niespornym jest, że na wezwanie Sądu do złożenia pełnomocnictwa do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym rzecznik patentowy G. T. złożyła takie pełnomocnictwo zawierające ograniczenie do wnoszenia opłat sądowych (vide pełnomocnictwo k. 21 akt sygn. akt 6 II 1617/02).
Sąd w zaistniałej sytuacji winien wezwać samego skarżącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, a nie powinien kierować wezwania do rzecznika patentowego G. T. jako pełnomocnika, która takowego pełnomocnictwa nie posiadała.
Pełnomocnik ten bowiem złożył w dniu 20 sierpnia 2001 r. jedynie odwołanie do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP, które następnie w wyniku wejścia w życie nowego prawa własności przemysłowej przekazane zostało jako skarga do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu i nie mógł być traktowany na etapie wzywania do usunięcia braków formalnych skargi jako pełnomocnik skarżącego, który jest obowiązany do uiszczenia wpisu sądowego.
Skoro zatem wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skierowane do rzecznika patentowego G. T., ponadto sformułowane alternatywnie przez Sąd, o ile osoba, do której zostało skierowane wezwanie okaże się właściwym pełnomocnikiem (posiadającą zupełne pełnomocnictwo do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) nie mogło być uznane za skuteczne i dlatego też nie można było uznać że uiszczenie wpisu sądowego nastąpiło z uchybieniem terminu ustawowego i zaistniały podstawy do odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a. w związku z art. 220 § 1 i 3 p.s.a., czy też wcześniej do 31 grudnia 2003 r. na podstawie wówczas obowiązujących przepisów art. 16 ust. 3 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych w związku z art. 36 ust. 3 i art. 27 ust. 2 dawnej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Kolejny zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przepisów postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, a mianowicie art. 145 § 1 lit. b/ p.s.a. przez błędne jego zastosowanie, w sytuacji kiedy nie zostały przytoczone żadne podstawy wznowienia postępowania administracyjnego przez organ z art. 145 k.p.a. również nie mógł być uwzględniony, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny powołał ten przepis w uzasadnieniu wyroku na skutek oczywistej omyłki, wpisując zamiast prawidłowego przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.s.a. omyłkowo "art. 145 § 1 lit. b/ p.s.a.", który istotnie nie mógł mieć w tej spawie zastosowania.
Omyłka ta jednoznacznie wynika z treści uzasadnienia wyroku, w którym Sąd powołał się na podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji, a mianowicie naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli w istocie na podstawę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.s.a.
Natomiast nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu naruszenia przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.s.a., skoro prawidłowo ustalił, że Urząd Patentowy podejmując zaskarżoną decyzję dopuścił się naruszenia szeregu przepisów postępowania administracyjnego powołanych wyżej przepisów art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Niewątpliwie wnioskodawca - G. P. S.A. w postępowaniu przed Urzędem Patentowym do wniosku o unieważnienie patentu J. O. dołączył szereg dowodów w postaci opisów patentów zagranicznych, przeciwstawiając je przedmiotowemu patentowi, między innymi opis patentu amerykańskiego nr 19006, który był koronnym dowodem w postępowaniu administracyjnym.
Organ porównując oba przeciwstawne patenty dokonał tego tylko na podstawie załączonych do opisu patentu amerykańskiego rysunku szczoteczki bez wnikania w treść opisu patentu amerykańskiego, który został dołączony w języku angielskim bez tłumaczenia tekstu tego opisu na język polski.
W ten sposób nie tylko naruszył przepis art. 27 Konstytucji RP, nie domagając się złożenia tłumaczenia tego dowodu na język polski, ale przede wszystkim przytoczone przez Sąd przepisy postępowania administracyjnego, nie podejmując starań do wnikliwego i szczegółowego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.
Należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że bardzo lakoniczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwalało Sądowi na ocenę jej legalności.
Uprawniony z przedmiotowego patentu zwracał uwagę w toku postępowania administracyjnego oraz sądowego na pewne szczegóły jego rozwiązania patentowego w postaci bardzo specyficznego ułożenia pęczków włosia w główce szczoteczki do zębów nadające jej szczególne właściwości czyszczące względem innych rozwiązań opatentowanych przeciwstawnymi patentami, między innymi patentem amerykańskim nr 19006 i dlatego wymagało to dokładnego wyjaśnienia stanu rzeczy również przez przeanalizowanie opisu patentowego amerykańskiego po uprzednim jego przetłumaczeniu.
Jeżeli nawet ta część tekstowa opisu patentowego w języku angielskim nie była niezbędna, zdaniem organu, do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, to aby to stwierdzić należało poznać tekst opisu patentowego i przeprowadzić ten dowód w całości w sposób wyczerpujący, bowiem dowód ten służył do dokonania ustaleń stanu faktycznego będącego podstawą rozstrzygnięcia.
Należy zauważyć, że dołączony przez uprawnionego z patentu przetłumaczony tekst opisu omawianego patentu amerykańskiego zawiera bardzo szczegółowy opis również tych elementów patentu – ułożenie wiązek włosia, na które zwracał szczególną uwagę uprawniony z patentu i które są objęte zastrzeżeniami patentowymi w obu przeciwstawnych patentach.
Urząd Patentowy nie powinien przesądzać o wyniku sprawy bez przeprowadzenia wszystkich zgłoszonych przez wnioskodawcę dowodów – załączonych do wniosku i dokonywać ustaleń stanu faktycznego będącego podstawą rozstrzygnięcia bez wyczerpania całego materiału dowodowego, a w tym i opisu patentu amerykańskiego po uprzednim jego przetłumaczeniu.
Jeśli natomiast organ zrezygnował z przeprowadzenia części niektórych dowodów – w tym przypadku opisu patentu amerykańskiego, nie żądając jego tłumaczenia na język polski, to powinien uzasadnić dlaczego ten dowód pominął, ale do tego niezbędne byłoby zapoznanie się z jego treścią, co w konsekwencji wymagałoby sporządzenia tłumaczenia tego opisu.
Pismo Urzędu Patentowego z dnia 2 lipca 2003 r. wyjaśniające dlaczego tłumaczenie opisów wynalazku było zbędne, nie było dowodem w tej sprawie, do którego Sąd miał obowiązek odnieść się.
Również dowodu w tej sprawie nie stanowiło odwołanie J. O. – skarga na decyzję Urzędu Patentowego z dnia 21 sierpnia 2001 r., gdyż w niej sformułowane zostały jedynie zarzuty skargi, których granicami Wojewódzki Sąd Administracyjny nie był związany.
Dlatego też zarzut skarżącego zaniechania rozpatrzenia powyższych "dowodów" świadczących, że tłumaczenie opisów wynalazków zawartych w opisach patentowych jest chybiony, bowiem przede wszystkim jeśli nawet uznano by to za uchybienie, to nie miało to istotnego wpływu na wynik sprawy.
W świetle powołanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeczeń NSA, a szczególnie wyroku NSA z dnia 21 maja 2002 r. sygn. akt II SA 4033/01, wymagania dokonywania czynności urzędowych w języku polskim przed organami administracji publicznej oparte o przepis art. 27 Konstytucji RP obejmują wszelkie czynności organów wykonujące zadania publiczne związane z ich ustawowymi kompetencjami i niewątpliwie w ich zakres wchodzi również postępowanie dowodowe, a w tym przeprowadzenie dowodu z opisu patentowego w języku angielskim po przetłumaczeniu go na język polski.
Stąd Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie zarzucił Urzędowi Patentowemu naruszenie art. 27 Konstytucji RP, jeśli w aktach postępowania administracyjnego znajdowały się jako dowody w sprawie opisy patentowe w języku obcym bez tłumaczenia na język polski.
Nie można zatem mówić o naruszeniu prawa materialnego art. 27 Konstytucji RP przez Sąd, który miał podstawy do zastosowania tego przepisu poprzez powołanie się na niego w swoim rozstrzygnięciu.
Mając to wszystko na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego na podstawie art. 181, 183 § 1, 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia przepis art. 204 cyt. wyżej ustawy.