FZ 115/04

FZ 115/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2004-06-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Włodzimierz Kubiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1271
art. 97 par. 1-2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
art. 200, art. 210 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tezy
Przepis art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, ma charakter materialny i odnosi się wyłącznie do spraw związanych z określeniem wysokości wpisu oraz innego rodzaju kosztów sądowych. Zagadnienie dotyczące zwrotu kosztów postępowania między stronami rozstrzyga par. 1 tego artykułu.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Spółki z o.o. "H." w Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 marca 2004 r. SA/Sz 2769/01 w zakresie kosztów sądowych z dnia 29 marca 2004 r. SA/Sz 2769/01 w sprawie ze skargi Spółki z o.o. "H." w Sz. na decyzję Izby Skarbowej w Sz. z dnia 10 października 2001 r. (...) w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, określenia zaległości podatkowej oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego postanawia - oddalić zażalenie. Bartek 6110
Uzasadnienie
W dniu 13 kwietnia 2004 r. Skarżąca "H." Sp. z o.o. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 marca 2004 r. SA/Sz 2769/01 oddalające wniosek strony skarżącej o uzupełnienie wyroku z dnia 10 marca 2004 r., poprzez zasądzenie od Izby Skarbowej w Sz. na rzecz skarżącej, kwoty 14.408 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od skargi. Uzasadniając zaskarżone postanowienie, Sąd wskazał, że stosownie do przepisu art. 97 par. 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Zgodnie z art. 200 cytowanej ustawy, w razie uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, jednak strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów, a sąd nie ma obowiązku informować strony reprezentowanej przez radcę prawnego o skutkach niezłożenia ww. wniosku w ustawowym terminie /art. 210 par. 1 powołanej ustawy/. Strona skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego złożyła w dniu 17 marca 2004 r. wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 10 marca 2004 r. poprzez zasądzenie od Izby Skarbowej w Sz. żądanej kwoty tytułem zwrotu opłaty sądowej od skargi, którą strona wniosła do Sądu przed dniem 1 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że jakkolwiek skarżąca Spółka oparła swój wniosek na przepisie art. 97 par. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to nie jest uprawnione jej twierdzenie, iż przepis ten stanowi o stosowaniu przepisów prawa obowiązującego przed dniem 1 stycznia 2004 r. Wynika z tego przepisu, że odnosi się on wyłącznie do stosowania określonych w nim sprawach obowiązujących dotychczas przepisów o wpisie i innych kosztach sądowych.
Strona wniosła w zażaleniu o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie zgodne z wnioskiem o uzupełnienie wyroku albo o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I Instancji. Zarzuciła postanowieniu naruszenie art. 97 par. 2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesiono, że w oparciu o powołany przepis, do kwestii zasądzenia zwrotu wpisu od skargi, stosuje się przepisy poprzednio obowiązującej ustawy, tj. art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, zgodnie z którym w orzeczeniu uwzględniającym skargę Sąd orzeknie zwrot kosztów na rzecz skarżącego od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności. Zdaniem strony skarżącej przepis art. 97 par. 2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie precyzuje wyraźnie do jakich kwestii związanych z wpisem należy stosować przepisy ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Należy więc przyjąć, że wszelkie kwestie związane z wpisem, w tym również problematyka zasądzenia zwrotu wpisu, powinny zostać rozstrzygnięte w oparciu o przepisy tejże ustawy. W zażaleniu podniesiono także, iż pogląd Sądu, że z powołanego wyżej przepisu wynika, do jakich spraw należy stosować poprzednio obowiązujące przepisy o wpisie, nie ma oparcia ani w wykładni językowej, ani w innych regułach interpretacyjnych. Zdaniem strony Sąd błędnie przyjął, że przepis art. 97 par. 2 powołanej ustawy określa sprawy, w których możliwe jest zastosowanie ww. przepisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 97 par. 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/. Stosownie do par. 2 tego przepisu w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Przepis ten ma charakter materialny i odnosi się wyłącznie do spraw związanych z określeniem wysokości wpisu oraz innego rodzaju kosztów sądowych. W przypadku przyjęcia, że przepis ten odnosi się również do kwestii proceduralnych związanych z wpisem, takich jak zwrot kosztów postępowania między stronami /czego w istocie dotyczył wniosek strony/, należałoby uznać, że w obecnym stanie prawnym wymienione sprawy, rozpoznawane być powinny zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie to jednoznacznie rozstrzyga przepis art. 97 par. 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiąc, że sprawy te podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści par. 2 artykułu 97 powołanej ustawy nie wynika, jak podniosła strona skarżąca, jakoby stanowił on wyjątek od normy prawnej zawartej w par. 1 tego artykułu. Jest to odrębna regulacja dotycząca jedynie omówionych wyżej zagadnień. Prawidłowo zatem ustalił Sąd I instancji, że zastosowanie w sprawie mają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie natomiast do przepisów art. 200 i art. art. 210 par. 1 cytowanej ustawy, w razie uwzględnienia skargi przez Sąd pierwszej instancji, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jednak strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o ich zasądzenie. Zgodnie z art. 210 par. 1 zdanie drugie Sąd przy tym nie ma obowiązku informować strony reprezentowanej przez radcę prawnego o skutkach niezłożenia takiego wniosku w ustawowym terminie.
Wobec tego, że strona skarżąca nie złożyła wniosku zgodnie z wymogami i w terminie określonym przepisami cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, brak było w przedmiotowej sprawie podstaw do uzupełnienia wyroku.
Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, to stosownie do art. 197 par. 2 w związku z art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.