FSK 726/04

FSK 726/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2004-12-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-04-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Gruszczyński /przewodniczący/
Edyta Anyżewska
Małgorzata Niezgódka - Medek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 60, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 161 par. 1 pkt 3, art. 193, art. 201
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Gruszczyński, Sędziowie NSA Edyta Anyżewska, Małgorzata Niezgódka - Medek (spr.), Protokolant Teresa Świderska, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2004 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Mieczysława C. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2002 r. sygn. akt III SA 97/02 w sprawie ze skargi Mieczysława C. na decyzję Ministra Finansów z dnia 4 grudnia 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić Mieczysławowi C. kwotę 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych, tytułem połowy wpisu; 3) oddalić wniosek Ministra Finansów o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Pełnomocnik Mieczysława C. - doradca podatkowy, pismem z dnia 30 marca 2004 r., powołując się na art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, złożył skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2003 r. III SA 97/02, oddalającego skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia 4 grudnia 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. W skardze, zaskarżając powołany wyżej wyrok w całości, jako podstawy kasacyjne pełnomocnik wskazał naruszenie art. 247 par. 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W związku z tym domagał się uchylenia tego orzeczenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznani i.
Minister Finansów, przekazując Sądowi akta podatkowe poinformował, że nie skorzysta z uprawnienia do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Pismem z dnia 19 listopada 2004 r., które wpłynęło do NSA dnia 2 grudnia 2004 r. tj. przed rozpoczęciem posiedzenia dnia 9 grudnia 2004 r., na które sprawa została skierowana, pełnomocnik skarżącego wycofał skargę kasacyjną. W krótkim uzasadnieniu powołał art. 193 i 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwane dalej w skrócie p.p.s.a. Stwierdził ponadto, że przyczyną wycofania skargi jest niewłaściwe sformułowanie podstaw kasacyjnych.
Na rozprawie przed NSA dnia 9 grudnia 2004 r. stawili się jedynie pełnomocnicy Ministra Finansów, którzy po zapoznaniu ich przez Sąd z pismem pełnomocnika skarżącego z dnia 19 listopada 2004 r., wnieśli o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., stosowanym odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 193 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę kasacyjną. Cofnięcie skargi wiąże sąd.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a., był związany wnioskiem skarżącego zawartym w piśmie jego pełnomocnika z dnia 19 listopada 2004 r. i na podstawie art. 161 par. 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 232 par. 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił z urzędu zwrócić skarżącemu połowę wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 50 zł. Skarżący wycofał bowiem skargę kasacyjną przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowania, jednakże już po wysianiu jej odpisu organowi, co nastąpiło przy piśmie tut. Sądu z dnia 20 września 2004 r.
Brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku Ministra Finansów, przedstawionego na rozprawie przez jego pełnomocników o zasądzenie na rzecz organu od skarżącego kosztów zastępstwa procesowego. Zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. takie orzeczenie byłoby możliwe jedynie gdyby Sąd oddalił skargę kasacyjną na wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę na decyzję /inny akt lub czynność bądź brak działania/ tego organu. W przypadku umorzenia postępowania z powodu skutecznego wycofania skargi przez skarżącego nie przewidziano w ustawie podobnego rozwiązania. Przepis art. 201 p.p.s.a., zawiera bowiem podstawy do zasądzania zwrotu kosztów od organu na rzecz skarżącego gdy postępowanie sądowe ulega umorzeniu na skutek uwzględnienia przez organ skargi w całości /art. 54 par. 3 p.p.s.a./ lub skutecznego przeprowadzenia postępowania mediacyjnego /art. 118 par. 2 p.p.s.a./. Nie może więc mieć zastosowania w rozpatrywanej sprawie, w której przesłanka umorzenia postępowania była inna, a ponadto art. 201 daje jedynie podstawę do działania na korzyść skarżącego, a nie organu. W tym stanie rzeczy wniosek Ministra Finansów o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego należało oddalić.