FSK 673/04

Sprawa dotyczyła podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok, gdzie przedmiotem sporu była kwota 427.277,03 zł, którą Spółka "R." zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów. Kwota ta stanowiła wydatki z tytułu umów pośrednictwa za wyszukanie dostawców drewna. Organy administracyjne obu instancji oraz Naczelny Sąd Administracyjny uznały te wydatki za nieuzasadnione. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pośrednicy byli zbędni, ponieważ Spółka znała już dostawców drewna przed zawarciem umów pośrednictwa, a same umowy nie miały uzasadnienia gospodarczego. Skarga kasacyjna podnosiła zarzut naruszenia art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.), argumentując, że sąd błędnie przyjął wymóg racjonalności ekonomicznej jako warunek zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Spółka twierdziła, że to podatnik zna specyfikę branży i wie, co jest dla niego racjonalne. Dodatkowo zarzucano naruszenie przepisów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za chybione. Sąd podkreślił, że nie można podzielić zarzutu naruszenia art. 52 ustawy o NSA, gdyż sąd nie wykroczył poza ustalone fakty. Stwierdzono, że nawet jeśli wydatek został poniesiony, nie mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu z powodu braku racjonalności i uzasadnienia gospodarczego. Sąd uznał, że brak racjonalności wydatku jest równoznaczny z jego niecelowością w kontekście związku z uzyskanym lub oczekiwanym przychodem, co jest kluczowe dla uznania go za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający