FSK 2638/04

Naczelny Sąd Administracyjny2005-05-12
NSApodatkoweŚredniansa
podatek dochodowy od osób fizycznychpłatnikpodatnikumorzenie zaległościOrdynacja podatkowaskarga kasacyjnaNSAprawo podatkowepostępowanie podatkowe

NSA oddalił skargę kasacyjną spółki, uznając, że płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest uprawniony do złożenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych, które nie obciążają go jako podatnika.

Spółka z o.o., będąca płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, złożyła wniosek o umorzenie zaległości podatkowych powstałych w wyniku defraudacji środków przez pracownika. Organy podatkowe i WSA odmówiły wszczęcia postępowania, uznając, że spółka jako płatnik nie jest stroną uprawnioną do złożenia takiego wniosku. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że spółka, będąc podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, nie może być podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i tym samym nie może wnioskować o umorzenie zaległości, które jej nie obciążają bezpośrednio jako podatnika.

Sprawa dotyczyła spółki z o.o. („C.” Sp. z o.o.), która pełniła funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. W wyniku defraudacji środków przez pracownika, spółka nie odprowadziła pobranych zaliczek na podatek, co doprowadziło do powstania zaległości podatkowych. Spółka złożyła wniosek o umorzenie tych zaległości, powołując się na ważny interes podatnika oraz interes publiczny, a także na fakt, że otrzymywała błędne zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami. Organy podatkowe, w tym Izba Skarbowa, odmówiły wszczęcia postępowania, argumentując, że zgodnie z Ordynacją podatkową, płatnik nie jest uprawniony do składania wniosku o umorzenie zaległości podatkowych, które nie obciążają go jako podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie podzielił to stanowisko, podkreślając rozróżnienie między pojęciami płatnika i podatnika. Spółka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając błędną interpretację art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej i naruszenie art. 165a § 1 Ordynacji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że spółka, będąc osobą prawną, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, ale nie może być podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym, nie mogła skutecznie złożyć wniosku o umorzenie zaległości, które nie obciążały jej bezpośrednio jako podatnika tego konkretnego podatku. Sąd podkreślił, że płatnik może składać wnioski o umorzenie zaległości, które ciążą na nim jako podatniku, ale nie „cudzego” podatku.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest uprawniony do złożenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych, które nie obciążają go jako podatnika tego konkretnego podatku.

Uzasadnienie

Sąd rozróżnił pojęcia płatnika i podatnika. Spółka, będąc osobą prawną, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, ale nie podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym, nie może wnioskować o umorzenie zaległości, które nie są jej bezpośrednim zobowiązaniem podatkowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

Ord.pod. art. 67 § 1

Ordynacja podatkowa

Przepis umożliwiający umorzenie zaległości podatkowych na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym.

Pomocnicze

Ord.pod. art. 7 § 1

Ordynacja podatkowa

Definicja podatnika jako osoby prawnej podlegającej obowiązkowi podatkowemu.

Ord.pod. art. 8

Ordynacja podatkowa

Definicja płatnika jako osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, obowiązanej do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku.

Ord.pod. art. 67 § 4

Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 67 § 6

Ordynacja podatkowa

Przepis stosujący odpowiednio niektóre postanowienia dotyczące umorzenia zaległości płatnika lub inkasenta.

Ord.pod. art. 165 § 1

Ordynacja podatkowa

Ord.pod. art. 165a § 1

Ordynacja podatkowa

Przepis dotyczący odmowy wszczęcia postępowania.

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 204

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.d.o.f. art. 21 § 1

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest uprawniony do złożenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych, które nie obciążają go jako podatnika tego konkretnego podatku.

Odrzucone argumenty

Spółka jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych jest również podatnikiem w rozumieniu art. 7 Ordynacji podatkowej i jako taki jest uprawniona do złożenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych. Naruszenie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawną odmowę wszczęcia postępowania.

Godne uwagi sformułowania

Nie będąc uprawnioną do złożenia wniosku o umorzenie "cudzego" podatku Spółka nie mogła skutecznie uruchomić postępowania podatkowego. Z natury rzeczy, jako osoba prawna, nie może być podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

Skład orzekający

Edyta Anyżewska

przewodniczący

Grzegorz Borkowski

sprawozdawca

Joanna Kuczyńska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ugruntowanie rozróżnienia między płatnikiem a podatnikiem w kontekście prawa do składania wniosków o umorzenie zaległości podatkowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy płatnik wnioskuje o umorzenie zaległości, które nie są jego bezpośrednim zobowiązaniem podatkowym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego rozróżnienia w prawie podatkowym między płatnikiem a podatnikiem, co ma znaczenie praktyczne dla wielu przedsiębiorców.

Czy płatnik może prosić o umorzenie podatku, którego nie jest dłużny?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
FSK 2638/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-05-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Edyta Anyżewska /przewodniczący/
Grzegorz Borkowski /sprawozdawca/
Joanna Kuczyńska
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Podatkowe postępowanie
Sygn. powiązane
SA/Sz 1490/03 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2004-08-11
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
art. 7 par. 1, art. 67 par. 1, art. 165 par. 1, art. 165a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Edyta Anyżewska, Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski (spr.), Joanna Kuczyńska, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej "C." Spółki z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 sierpnia 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1490/03 w sprawie ze skargi "C." Spółki z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Izby Skarbowej w S. z dnia 26 czerwca 2003 r. (...) w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od skarżącej na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w S. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Stan faktyczny sprawy był następujący:
(...) Urząd Skarbowy w S. odmówił Spółce wszczęcia postępowania w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych obciążających ją jako płatnika, uznając, że Spółka jako płatnik tego podatku nie jest uprawniona do wystąpienia z wnioskiem o zastosowanie ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Urząd Skarbowy powołał się na treść art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej, z którego wynika, iż płatnik nie jest objęty zakresem podmiotowym zastosowania tego przepisu, gdyż dotyczy on podatnika. Spółka nie może być traktowana jako podatnik, którym zgodnie z art. 7 ust. 1 Ordynacji podatkowej jest osoba prawna podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.
W zażaleniu na postanowienie Urzędu Skarbowego, Spółka wyraziła pogląd, że fakt, iż jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie pozbawia jej przymiotu bycia podatnikiem uprawnionym do złożenia wniosku o umorzenie zaległości powstałych z tytułu niewykonania przez podatnika obowiązków płatnika. Nadto Spółka podniosła też zarzut naruszenia art. 217 par. 2 w związku z art. 165a par. 1 Ordynacji podatkowej poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanego przez Urząd Skarbowy postanowienia przez to, że nie wskazano czy Spółka nie jest stroną w sprawie czy też z jakich innych przyczyn postępowanie o zastosowanie ulgi nie może być wszczęte.
Izba Skarbowa podzieliła stanowisko organu podatkowego I instancji wskazując na treść art. 67 Ordynacji podatkowej, a w szczególności par. 6 gdzie ustanowiono, że par. 4 pkt 3 i 4 powołanego artykułu stosuje się odpowiednio do umorzenia zaległości płatnika lub inkasenta. Przepis ten zdaniem Izby Skarbowej rozróżnia dwa pojęcia "płatnik" i "podatnik". Płatnik to zgodnie z art. 8 Ordynacji podatkowej osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej obowiązana do obliczenia pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie do właściwego organu podatkowego. Czynność ta jak wywodzi Izba Skarbowa ma charakter materialno-techniczny i zakres odpowiedzialności płatnika obejmuje tylko te czynności.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia postanowienia Izby Skarbowej Spółka z o.o. wskazała na naruszenie przez organ odwoławczy art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej przez błędną jego interpretację. W ocenie strony skarżącej rola płatnika nie pozbawia jej przymiotu bycia podatnikiem w rozumieniu art. 7 Ordynacji podatkowej z tytułu niewykonania przez podatnika obowiązku płatnika. Utożsamiając pojęcia "płatnik" i "podatnik", strona skarżąca podkreśliła, iż zaległość podatkowa z tytułu pobranych i nieodprowadzonych zaliczek ciąży bezpośrednio na podatniku, a nie pracownikach. Strona skarżąca wyjaśniła też, że nieodprowadzenie pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych spowodowane było defraudacją z kasyna ponad 1 miliona zł przez pracownika kasyna, podczas pełnienia szczególnego nadzoru inspektorów UKS nad działalnością kasyna. Zaległość podatkowa powstała zdaniem Spółki, także na skutek braku nadzoru Urzędu Skarbowego, który wielokrotnie zaświadczał, że zaległość podatkowa nie wystąpiła. Podniesiono też w skardze zarzut naruszenia art. 165a Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie stwierdził, że skarga nie jest zasadna.
Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że Spółka jako płatnik nie posiada uprawnień strony w postępowaniu o zastosowanie ulgi w postaci umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Pojęcia płatnika i podatnika nie mogą być ze sobą utożsamione, zwłaszcza że pojęcia te zostały ustawowo zdefiniowane w art. 7 i 8 Ordynacji podatkowej.
Zgodzić się też należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że rozpatrzenie wniosku o umorzenie zaległości podatkowych możliwe jest zasadniczo wyłącznie wówczas, gdy wniosek taki składa w urzędzie skarbowym podatnik. Płatnikowi wniosek taki przysługuje wyłącznie w przypadkach przewidzianych w art. 67 par. 4 pkt 3 i 4 i wynika to z regulacji zawartej w art. 67 par. 6 Ordynacji podatkowej.
Uznając zatem trafność stanowiska organów podatkowych, co do tego, że płatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych nie przysługują uprawnienia podatnika wynikające z art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej należy jednocześnie uznać, że zasadna była odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a par. 1 Ordynacji w powyższym zakresie w sytuacji kiedy wniosek taki złożył w urzędzie skarbowym płatnik.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Spółka podniosła zarzut naruszenia:
- art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 67 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, gdyż Sąd uznał, że Skarżącej nie przysługują uprawnienia podatnika z art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej. Nie ulega wątpliwości, że zaległość jest zaległością podatkową. Wykonywanie przez Skarżącą funkcji płatnika nie pozbawia jej przymiotu bycia podatnikiem w rozumieniu art. 7 Ordynacji, a więc podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowych także powstałych w związku z nieodprowadzeniem zaliczki w poczet podatków. Zaległość podatkowa z tego tytułu ciąży bezpośrednio na podatniku - "C." Spółce z o.o.;
- art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 165a par. 1 Ordynacji podatkowej, gdyż Sąd bezpodstawnie uznał, że zasadna była odmowa wszczęcia postępowania w sytuacji, gdy wniosek o umorzenie zaległości złożył płatnik. Tymczasem brak jest przesłanek dla odmowy wszczęcia postępowania, gdyż Skarżącej przysługiwało prawo do złożenia wniosku o umorzenie zaległości - co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na względzie powyższe wniosła o:
- uchylenie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Powyższe zarzuty Skarżąca uzasadniła następująco:
Zaległość podatkowa powstała w wyniku nie wywiązania się Skarżącej /z przyczyn od niej niezależnych/ z obowiązku wpłacenia zaliczek, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nieodprowadzenie do Urzędu Skarbowego pobranych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych spowodowane było defraudacją z kasyna ponad 1 miliona zł także wskutek niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych /Inspektorów UKS/ w ramach ustawowego szczególnego nadzoru. W trakcie okradania kasyna Skarżąca otrzymywała, wprowadzające ją w błąd, zaświadczenia z Urzędu Skarbowego o niezaleganiu w podatkach, co było bezpośrednim powodem długotrwałego narastania odsetek za zwłokę /poświadczające nieprawdę zaświadczenia - w aktach sprawy/.
"C." Sp. z o.o. złożyła wniosek o umorzenie zaległości podatkowych, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 7 Ordynacji podatkowej, gdyż jest osobą prawną /Spółką z o.o./ podlegającą na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Jednocześnie podatnik pełnił funkcję płatnika z tytułu zaliczek p.d.o.f. pobieranych od wypłaconych wynagrodzeń ze stosunku pracy.
Zgodnie z art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć zaległości podatkowe, jeżeli przemawia za tym ważny interes podatnika lub interes publiczny. Nie ma więc w tym przepisie mowy o pominięciu takiego podatnika, u którego zaległość podatkowa powstała wskutek uchybienia obowiązkom płatnika bądź innym.
Obowiązek uregulowania zaległości podatkowej z tytułu niewpłaconych zaliczek wraz z odsetkami obciąża bezpośrednio podatnika "C." Sp. z o.o., a nie pracownika /podatnika/, gdyż zgodnie z art. 30 par. 4 Ordynacji podatkowej organ, który stwierdzi, że płatnik nie wpłacił w terminie zaliczki /podatku/ wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej, w której określa wysokość należności z tytułu pobranego, a niewpłaconego podatku. Stąd zobowiązanie podatkowe Skarżącej, którego źródłem było nie wywiązanie się z obowiązków płatnika, powstaje i ciąży na podatniku "C." Sp. z o.o. z mocy prawa, a nie na pracownikach. Niezapłacona w terminie zaliczka stanowi na mocy art. 51 par. 2 i par. 3 zaległość podatkową.
Zdaniem Skarżącej wykonywanie przez nią obowiązków obliczenia, pobrania i wpłacenia na rachunek urzędu skarbowego zaliczek /podatku/ nie pozbawia jej przymiotu bycia podatnikiem w rozumieniu art. 7 Ordynacji, a więc podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku o umorzenie zaległości, która jest zaległością podatkową.
Dla złożenia w trybie art. 67 par. 1 Ordynacji wniosku nie ma znaczenia źródło powstania zaległości lecz wykazanie, że zaległość ta ciąży na konkretnym podatniku. Takim podatnikiem jest "C." Sp. z o.o.
"C." Spółka z o.o. miało prawo wystąpić z wnioskiem o umorzenie zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych wraz z odsetkami, gdyż:
- wystąpiła z mocy prawa zaległość podatkowa z tytułu niewpłacenia zaliczek,
- jest podatnikiem /przedsiębiorcą/ w rozumieniu art. 7 Ordynacji podatkowej, a więc podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku z art. 67 par. 1 tej ustawy i zobowiązanym do zapłaty zaległości podatkowej. Stała się ona zaległością podatnika,
- wystąpiła przesłanka ważnego interesu podatnika,
- jednocześnie spełniono przesłankę istnienia ważnego interesu publicznego.
Ustawodawca nie ograniczył "źródeł kłopotów" jakie mogą być rozpatrywane w świetle "ważnego interesu podatnika". W tym przypadku takim źródłem było niewykonanie obowiązku przez podatnika - jako płatnika.
Wobec powołanej argumentacji należy uznać, że odmowa wszczęcia postępowania, wbrew stanowisku Sądu, była niezasadna skoro wniosek w trybie art. 67 par. 1 Ordynacji podatkowej złożył podmiot do tego uprawniony.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna jest bezzasadna.
Zarzuty skargi oparte są na nieporozumieniu.
Skarżąca Spółka jest oczywiście podatnikiem, w rozumieniu art. 7 par. 1 Ordynacji podatkowej, ale w odniesieniu do tych podatków, w których ciąży na niej obowiązek podatkowy /podatek dochodowy od osób prawnych, podatek od gier i ew. inne/.
Z natury rzeczy, jako osoba prawna, nie może być podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.
Może zatem - stosownie do art. 67 par. 1 Ordynacji - składać wniosek o umorzenie zaległości podatkowych, które ciążą na niej jako na podatniku. Treść tego przepisu jest tak jasna, że nie wymaga on żadnej interpretacji.
Nie będąc uprawnioną do złożenia wniosku o umorzenie "cudzego" podatku Spółka nie mogła skutecznie uruchomić postępowania podatkowego /art. 165 par. 1 i 165a cyt. ustawy/.
Bezzasadność skargi była więc oczywista.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI