FSK 2656/04

FSK 2656/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-11-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska - Nowacka
Grzegorz Krzymień /przewodniczący/
Stefan Babiarz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Opłata skarbowa
Sygn. powiązane
III SA 469/03 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2004-04-30
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 86 par. 1, art. 160, art. 168 par. 1-2, art. 170, art. 176
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Krzymień, Sędziowie NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, Protokolant Magdalena Gródecka, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Henryka O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2004 r., sygn. akt III SA 469/03 w sprawie ze skargi Henryka O. na postanowienie Izby Skarbowej w W. z dnia 29 stycznia 2003 r., (...) w przedmiocie kosztów wyceny lokalu mieszkalnego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2004 r., III SA 469/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi Henryka O. na postanowienie Izby Skarbowej w W. z dnia 29 stycznia 2003 r., (...) w przedmiocie kosztów wyceny lokalu mieszkalnego, odrzucił skargę i zasądził zwrot skarżącemu wpisu w kwocie 29,28 zł.
Sąd zważył, że "skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu sporu, uiszczenie od tej kwoty wpisu obliczonego we własnym zakresie według podanych zasad" oraz poprzez nadesłanie odpisu skargi dla strony przeciwnej sporu. Wezwanie do usunięcia powyższych braków doręczono z pouczeniem, że nie uzupełnienie ich w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to skarżący otrzymał w dniu 26 marca 2003 r., a zatem wskazany w nim siedmiodniowy termin upływał dnia 2 kwietnia 2003 r. Tymczasem dopiero dnia 3 kwietnia skarżący wniósł osobiście do Sądu pismo, w którym określił wartość przedmiotu sporu, i z którego wynika, że załącza do niego odpis skargi. Tę samą datę wskazuje także stempel na poleceniu przelewu, którym skarżący uiścił wpis. Czynności te zostały zatem dopełnione z uchybieniem terminowi wskazanego w doręczonym wezwaniu.
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na postanowienie Izby Skarbowej z dnia 29 stycznia 2003 r. i terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wnioski powyższe były zawarte w skardze kasacyjnej.
W uzasadnieniu zaś Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało odrzucić, gdyż jest niedopuszczalny.
Na powyższe postanowienie nie wpłynęło zażalenie, mimo, że strona została pouczona o możliwości jego wniesienia.
Skargą kasacyjną /nazwaną skargą/ z dnia 11 czerwca 2004 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz złożenia niniejszego wniosku oraz wniósł o:
1. przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na postanowienie Izby Skarbowej w W. z dnia 29 stycznia 2003 r., (...),
2. przywrócenie 7-dniowego terminu do złożenia niniejszego wniosku,
3. uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2004 r., III SA 469/03 o odrzuceniu skargi.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej przyznał, że skarżący nie uzupełnił w zakreślonym 7-dniowym terminie braków formalnych skargi. Wskazywał, że opóźnienie wyniosło jeden dzień i nastąpiło bez winy skarżącego. Henryk O. liczy ponad 60 lat, jest mężczyzną schorowanym, niemal przez całe życie pracował ciężko fizycznie. Przeszedł kilka wypadków związanych z oberwaniem się czerpaka wyciąganego ręcznie z kopanych w ziemi studni. Od lat cierpi na liczne schorzenia będące następstwem wykonywanego zawodu i pracą pod ziemią. W dniu 31 marca 2003 r. zapadł na infekcję górnych dróg oddechowych. Jako dowód przedstawił historię choroby Henryka O.
W ocenie autora skargi kasacyjnej z uwagi na porę roku powyższa dolegliwość uniemożliwiła skarżącemu wyjście z domu, a w konsekwencji również możliwość uzupełnienia braków formalnych skargi /dołączenie jej odpisu, określenie wartości przedmiotu sporu a nadto uiszczenia opłaty sądowej/. Henryk O. od lat mieszka sam, po przebytych urazach i chorobach ma kłopoty z poruszaniem się, przy tym nie posiada własnego środka lokomocji. Jest zdany wyłącznie na samego siebie i ewentualną pomoc córki Edyty W., która mieszka w W., gdzie ma swoją rodzinę i nie zawsze może przyjechać na czas.
W ocenie autora skargi kasacyjnej uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Podobnie rzecz się ma z wnioskiem o przywrócenie terminu, który zgodnie z przepisem art. 87 par. 1 p.p.s.a. wnosi się w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, gdyż do czasu doręczenia postanowienie Sądu z 30 kwietnia 2004 r. o odrzuceniu skargi, tj. do dnia 14 maja 2004 r. Henryk O. był przekonany, że braki formalne skargi uzupełnił w zakreślonym terminie. Od dnia 23 marca 2004 r. czyli od czasu pobytu w szpitalu w W. na ul. K. po przebytym urazie kręgosłupa Henryk O. jest praktycznie unieruchomiony. Nie może się poruszać o własnych siłach /jedynie może pokonywać małe odległości w domu przy pomocy kul/, nawet nie może siedzieć przez dłuższy czas, gdyż tylko w pozycji leżącej nie odczuwa bólu. Jako dowód przedstawiono zaświadczenie lekarskie. W terminie 7 dni nie był w stanie zdobyć kserokopii historii choroby, a nawet skontaktować się z adwokatem celem sporządzenia skargi do NSA. Autor skargi kasacyjnej stwierdził, że ponieważ uchybienie również i tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego, wniosek o jego przywrócenie jest także usprawiedliwiony. Przytoczenie powyższych terminów i okoliczności powinno skutkować uchyleniem postanowienia z dnia 30 kwietnia 2004 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zgodnie z art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To zaś oznaczało, że także do rozpoznania wniosków o przywrócenie terminów do wniesienia skargi kasacyjnej należało stosować przepisy tej właśnie ustawy. Wydane w postępowaniu o przywrócenie terminów postanowienie zgodnie z art. 86 par. 1, art. 160 w zw. z art. 168 par. 1 p.p.s.a. jest prawomocne i jako takie zgodnie z art. 170 p.p.s.a. wiąże także Naczelny Sąd Administracyjny. Do postanowienia tego nie ma zastosowania przepis art. 168 par. 2 p.p.s.a.
Wniesiona w tej sprawie skarga kasacyjna podlega oddaleniu także dlatego, że zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. To oznacza, że w skardze kasacyjnej /a nie w skardze jak błędnie oznaczono tytuł pisma/ należało zgodnie z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wskazać podstawy kasacyjne, a więc:
1. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2. naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ponieważ przedmiotem zaskarżonego w skardze kasacyjnej postanowienia o odrzuceniu skargi, były przepisy postępowania to te należało w skardze kasacyjnej wymienić o ile były /lub być powinny/ zastosowane w sprawie wydanego rozstrzygnięcia. Wskazanie prawidłowe tych podstaw kasacyjnych jest o tyle istotne, że zgodnie z art. 183 par. 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest w sprawie związany wskazanymi granicami skargi kasacyjnej /pod rozwagę bierze z urzędu tylko przyczyny nieważności postępowania/, a to oznacza, że nie może ich ani doprecyzować ani też uzupełnić. Tymczasem w rozpoznawanej skardze kasacyjnej wskazano wprawdzie jako naruszone dwa przepisy art. 86 par. 1 i art. 87 par. 1 p.p.s.a. jednakże w żadnym razie nie miały one zastosowania, a nie były też przedmiotem wykładni przy wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Postanowienie zaś o oddaleniu wniosków o przywrócenie terminu nie było przedmiotem skargi kasacyjnej. W konsekwencji więc skoro w skardze kasacyjnej nie wskazano naruszonych przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania przy wydawaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, a wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi i o przywrócenie terminu do wniesienia tego wniosku o przywrócenie terminu został prawomocnie oddalony to zgodnie z art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną należało oddalić.