FSK 1933/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił wyrok WSA, uznając, że organ kontroli skarbowej nie powinien był rozpatrywać wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, jeśli sam wydał pierwotną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, uznając, że organ ten powinien był być wyłączony od rozpoznania sprawy, ponieważ podpisał pierwotną decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, stwierdzając, że postępowanie w trybie art. 26 ustawy o kontroli skarbowej nie jest klasycznym postępowaniem odwoławczym i art. 130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania, co skutkuje uchyleniem wyroku WSA i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. WSA uchylił decyzję GIKSu, opierając się na poglądzie, że organ ten powinien był być wyłączony od rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż sam podpisał pierwotną decyzję. WSA powołał się na art. 130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, który stanowi o wyłączeniu pracownika, który brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. NSA uznał jednak skargę kasacyjną za zasadną. W uzasadnieniu NSA odwołał się do swoich wcześniejszych orzeczeń, w których wyjaśniono, że postępowanie prowadzone w trybie art. 26 ust. 2 i 4 ustawy o kontroli skarbowej nie jest klasycznym postępowaniem odwoławczym, ponieważ wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy jest rozpatrywany przez ten sam organ, który wydał pierwotną decyzję. Brak skutku dewolutywnego oznacza, że art. 130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie może mieć zastosowania. W związku z tym NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, nie jest to klasyczne postępowanie odwoławcze.
Uzasadnienie
Brak skutku dewolutywnego, czyli przeniesienia sprawy do instancji wyższej, oznacza, że nie można stosować przepisów dotyczących postępowania odwoławczego, w tym art. 130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (8)
Główne
u.k.s. art. 26 § 2
Ustawa o kontroli skarbowej
Dotyczy postępowania, w którym ten sam organ rozpoznaje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
u.k.s. art. 26 § 4
Ustawa o kontroli skarbowej
Wskazuje na zastosowanie przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 235.
p.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia NSA.
Pomocnicze
o.p. art. 130 § 1
Ordynacja podatkowa
Nie może mieć zastosowania w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 26 ust. 2 i 4 ustawy o kontroli skarbowej z uwagi na brak skutku dewolutywnego.
o.p. art. 235
Ordynacja podatkowa
Dotyczy wyłączenia pracownika.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa uchylenia decyzji przez WSA.
u.k.s. art. 8 § 1a
Ustawa o kontroli skarbowej
Ustawa o opłacie skarbowej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie w trybie art. 26 ustawy o kontroli skarbowej nie jest klasycznym postępowaniem odwoławczym. Brak skutku dewolutywnego wyklucza zastosowanie art. 130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.
Odrzucone argumenty
Argument WSA o wyłączeniu organu od rozpoznania sprawy ze względu na podpisanie pierwotnej decyzji.
Godne uwagi sformułowania
Postępowanie prowadzone w trybie art. 26 ust. 2 i 4 ustawy o kontroli skarbowej nie jest klasycznym postępowaniem odwoławczym skoro wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy rozpoznaje ten sam organ, który wydał decyzję, której dotyczy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Brak skutku dewolutywnego powoduje, że w takiej sprawie art. 130 par. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa nie może mieć zastosowania.
Skład orzekający
Grzegorz Borkowski
sprawozdawca
Jerzy Rypina
przewodniczący
Krystyna Chustecka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania w sprawach kontroli skarbowej, w szczególności brak zastosowania art. 130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w przypadku, gdy ten sam organ rozpoznaje wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania uregulowanego w ustawie o kontroli skarbowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie podatkowym, a mianowicie wyłączenia organu od rozpoznania sprawy, co ma istotne znaczenie praktyczne dla podatników.
“Czy ten sam organ może rozpatrywać wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy? NSA wyjaśnia.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyFSK 1933/04 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2005-06-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-08-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Grzegorz Borkowski /sprawozdawca/ Jerzy Rypina /przewodniczący/ Krystyna Chustecka Symbol z opisem 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych Hasła tematyczne Podatek dochodowy od osób prawnych Sygn. powiązane III SA 2928/02 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-04-27 Skarżony organ Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej Treść wyniku Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny Powołane przepisy Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 130 par. 1 pkt 5 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Tezy Postępowanie prowadzone w trybie art. 26 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. 1999 nr 54 poz. 572 ze zm./ nie jest klasycznym postępowaniem odwoławczym skoro wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy rozpoznaje ten sam organ, który wydał decyzję, której dotyczy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Brak skutku dewolutywnego powoduje, że w takiej sprawie art. 130 par. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ nie może mieć zastosowania. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski (spr.), Krystyna Chustecka, Protokolant Iga Szymańska - Wnęk, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2004 r. sygn. akt III SA 2928/02 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno–Handlowo–Usługowego "Andrzej M." Spółka z o.o. w B. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej przy Ministrze Finansów z dnia 20 września 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek dochodowy od osób prawnych. 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; 2. zasądza od Przedsiębiorstwa Produkcyjno–Handlowo–Usługowego "Andrzej M." Spółka z o.o. w B. na rzecz Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Zaskarżonym wyrokiem Sąd uchylił zaskarżoną decyzję wyrażając pogląd, że Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, rozpatrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - w trybie art. 26 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej - w brzmieniu nadanym art. 3 pkt 26 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. zmieniającej m.in. ustawę o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 89 poz. 804/ - podlegał wyłączeniu od rozpoznania sprawy, o ile podpisał decyzję, której dotyczył wniosek. Do tego postępowania ma bowiem zastosowanie - na podstawie art. 26 ust. 4 cytowanej ustawy w związku z art. 235 Ordynacji podatkowej - art. 130 par. 1 pkt 5 tej Ordynacji. Przepis ten stanowił o wyłączeniu - z mocy prawa - pracownika, który brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. W rozpatrywanej sprawie obie decyzje podpisała ta sama osoba pełniąca funkcję Generalnego Inspektora, co stanowi wadliwość postępowania powodującą jego wznowienie na podstawie art. 240 par. 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. W tej sytuacji zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. Od powyższego wyroku Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wniósł skargę kasacyjną podnosząc zarzut naruszenia art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. w związku z art. 130 par. 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej i art. 8 ust. 1a ustawy o kontroli skarbowej poprzez przyjęcie, że nie miał on prawa po ponownym rozpatrzeniu sprawy podpisać zaskarżonej decyzji - co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i o przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tej skargi przedstawiono argumenty nie pozwalające, w ocenie jej Autora, na podzielenie poglądu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. W licznych już orzeczeniach /por. m.in. wyroki z 11.03.2005 r. FSK 1755/03 i z 18.03.2005 r. FSK 1774/04 i FSK 1842/04/ Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że postępowanie prowadzone w trybie art. 26 ust. 2 i 4 ustawy o kontroli skarbowej nie jest klasycznym postępowaniem odwoławczym skoro wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy rozpoznaje ten sam organ, który wydał decyzję, której dotyczy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Brak skutku dewolutywnego powoduje, że w takiej sprawie art. 130 par. 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie może mieć zastosowania. Ten - jak się wydaje oczywisty - pogląd podziela skład orzekający w nin. sprawie nie widząc potrzeby wzbogacania go inną jeszcze, niż przytoczona w cyt. wyżej wyrokach, argumentacją. Mając powyższe na uwadze należało - na podstawie art. 185 par. 1 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI