FSK 1584/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając, że odmowa zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie podatku od środków transportowych za lata 1998-2000 była prawidłowa, gdyż inne postępowanie dotyczące innego roku podatkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego.
Józef A. złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA, który oddalił jego skargę na postanowienie SKO odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie podatku od środków transportowych za lata 1998-2000. Podatnik argumentował, że postępowanie powinno zostać zawieszone do czasu zakończenia innego postępowania dotyczącego roku 2002, w którym ustalono by zajęcie i sprzedaż jego samochodów. WSA uznał, że zakończenie innego postępowania nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a postępowania za różne lata podatkowe są odrębne. NSA oddalił skargę kasacyjną, wskazując na błędy formalne w jej redakcji i brak uzasadnionych podstaw.
Skarga kasacyjna została wniesiona przez Józefa A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 kwietnia 2004 r. (sygn. akt I SA/Lu 641/03), którym oddalono jego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 16 września 2003 r. Postanowienie SKO utrzymywało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. odmawiającą zawieszenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych za lata 1998-2000. Podatnik domagał się zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, motywując to potrzebą zakończenia postępowania podatkowego za I półrocze 2002 r., w którym miało zostać ustalone zajęcie i sprzedaż jego samochodów w toku egzekucji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy podatkowe nie naruszyły art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Sąd wyjaśnił, że zagadnienie wstępne występuje, gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego należącego do kompetencji innego organu lub sądu. W ocenie WSA, podatnikowi chodziło o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia innego postępowania dotyczącego innego roku podatkowego, a ustalenia faktyczne w jednej sprawie nie mogą być prejudycjalne dla innej. Podkreślono, że postępowania podatkowe za różne lata są odrębne, choć ustalenia stanu faktycznego dotyczące własności pojazdów mogą być tożsame. Józef A. w skardze kasacyjnej zarzucił wyrokowi WSA naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 122 Ordynacji podatkowej (zasada prawdy obiektywnej), twierdząc, że wyrok oparto na błędnych ustaleniach faktycznych i że organy podatkowe nie podjęły niezbędnych działań do wyjaśnienia stanu faktycznego. Wniósł o uchylenie wyroku WSA, postanowienia SKO i zasądzenie kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną uzasadnionych podstaw. Sąd wskazał, że granice skargi kasacyjnej wyznacza jej treść, a NSA jest związany jej wnioskami i podstawami. Stwierdzono, że podstawy skargi kasacyjnej nie zawierały przyporządkowania do konkretnych podstaw z art. 174 p.p.s.a., co uniemożliwiało ocenę zarzutów. Ponadto, NSA zwrócił uwagę, że WSA nie mógł naruszyć przepisów Ordynacji podatkowej, gdyż stosuje je organ podatkowy, a nie sąd administracyjny I instancji. Skarga kasacyjna traktowała wyrok WSA jako kolejną instancję postępowania administracyjnego, co jest błędne, gdyż skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym od wyroku sądu administracyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie nie powinno zostać zawieszone, ponieważ zakończenie innego postępowania podatkowego dotyczącego innego roku podatkowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Postępowania podatkowe za różne lata są odrębne.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że zagadnienie wstępne wymaga, aby rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy zależało od rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego należącego do kompetencji innego organu lub sądu. W tym przypadku, ustalenia faktyczne w sprawie dotyczącej roku 2002 nie mogły stanowić zagadnienia wstępnego dla sprawy dotyczącej lat 1998-2000, gdyż postępowania te są odrębne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
Ordynacja podatkowa art. 201 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Przepis nakazujący zawieszenie postępowania, jeżeli wydanie decyzji zależy od rozstrzygnięcia 'zagadnienia wstępnego'. Sąd uznał, że inne postępowanie podatkowe za inny rok nie stanowi zagadnienia wstępnego.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
Ordynacja podatkowa art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej przez organy podatkowe.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Związanie NSA granicami skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W związku z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. - brak rozstrzygnięcia o kosztach wobec braku wniosku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie podatkowe za inny rok podatkowy nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. WSA nie narusza przepisów Ordynacji podatkowej, gdyż stosuje je organ podatkowy. Skarga kasacyjna była wadliwie sformułowana pod względem formalnym.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej przez WSA. Zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej przez WSA. Wyrok WSA oparty na błędnych ustaleniach faktycznych.
Godne uwagi sformułowania
z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia wówczas gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie osądzone ustalenia stanu faktycznego w zakresie własności przedmiotowych środków transportowych w obu postępowaniach podatkowych będą tożsame, to jednak w żadnym razie konieczność ich dokonania nie może prowadzić do zawieszenia postępowania Postępowania podatkowe za dane lata podatkowe są odrębnymi postępowaniami, nawet w sytuacji, gdy dotyczą tego samego podatku. skarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego stwierdzając, że: oparty został tak jak postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 16.09.2003 r. na błędnych ustaleniach faktycznych a tym samym wydany został z naruszeniem przepisu prawa materialnego - art. 201 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w związku z nie uznaniem przez Sąd orzekający, iż w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka zawieszenia postępowania. Redakcja dwóch zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia art. 201 par. 1 pkt 2 i 122 ustawy Ordynacja podatkowa, które miał naruszyć w swoim orzeczeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje, że rozpoznawany środek odwoławczy w istocie traktuje wyrok sądu administracyjnego jako kolejną instancję postępowania administracyjnego.
Skład orzekający
Grzegorz Krzymień
przewodniczący sprawozdawca
Krystyna Nowak
członek
Włodzimierz Kubiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'zagadnienia wstępnego' w kontekście zawieszenia postępowania podatkowego, a także zasady odrębności postępowań podatkowych za różne lata. Wskazanie na wymogi formalne skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podatku od środków transportowych i odmowy zawieszenia postępowania. Wady formalne skargi kasacyjnej mogły wpłynąć na jej merytoryczne rozpoznanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie podatkowym – zawieszenia postępowania i pojęcia zagadnienia wstępnego. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jej rozstrzygnięcie ma znaczenie praktyczne dla podatników i organów podatkowych.
“Kiedy postępowanie podatkowe musi zostać zawieszone? NSA wyjaśnia pojęcie 'zagadnienia wstępnego'.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyFSK 1584/04 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2005-03-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-07-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Grzegorz Krzymień /przewodniczący sprawozdawca/ Krystyna Nowak Włodzimierz Kubiak Symbol z opisem 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty Hasła tematyczne Podatki inne Sygn. powiązane I SA/Lu 641/03 - Wyrok WSA w Lublinie z 2004-04-14 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę kasacyjną Powołane przepisy Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 122, art. 201 par. 1 pkt 2 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Krzymień (spr.), Sędziowie NSA Włodzimierz Kubiak, Krystyna Nowak, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Józefa A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 kwietnia 2004 r. sygn. akt I SA/Lu 641/03 w sprawie ze skargi Józefa A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 16 września 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie podatku od środków transportowych za lata 1998-2000 oddala skargę kasacyjną. Uzasadnienie Józef A. reprezentowany w sposób określony przez art. 175 par. 1 ustawy p.p.s.a. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 14 kwietnia 2004 r. I SA/Lu 641/03. Wyrokiem tym oddalono jego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta L., który odmówił zawieszenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych za lata 1998-2000. Wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 par. 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa podatnik motywował potrzebą zakończenia postępowania podatkowego za I półrocze 2002 r., w którym ustalone zostanie, że samochody podatnika zostały zajęte w toku egzekucji administracyjnej i sprzedane. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy podatkowe nie naruszyły art. 201 par. 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Przepis ten nakazuje zawieszenie postępowania, jeżeli wydanie decyzji zależy od rozstrzygnięcia "zagadnienia wstępnego". Doktryna i orzecznictwo wyjaśniają, że z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia wówczas gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie osądzone. Skarżącemu natomiast w istocie rzeczy chodzi o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia wprawdzie innego postępowania, bo za inny rok podatkowy, ale prowadzonego przez ten sam organ. Wszystkie natomiast argumenty, jakie powołuje on dotyczą ustaleń faktycznych, które w żadnym razie - ustalone w jednej sprawie, tu: dla roku 2002 nie mogą być prejudycjalnym zagadnieniem w sprawie dotyczącej innych lat podatkowych, tu: 1998-2000. Jakkolwiek musi być oczywiste, iż ustalenia stanu faktycznego w zakresie własności przedmiotowych środków transportowych w obu postępowaniach podatkowych będą tożsame, to jednak w żadnym razie konieczność ich dokonania nie może prowadzić do zawieszenia postępowania. Postępowania podatkowe za dane lata podatkowe są odrębnymi postępowaniami, nawet w sytuacji, gdy dotyczą tego samego podatku. W każdym z nich organy podatkowe powinny dokonać odpowiednich ustaleń stanu faktycznego, a w dalszej konsekwencji - oceny prawnej. Oczywiście nie ma żadnych przeszkód, aby organ podatkowy w danym postępowaniu podatkowym korzystał z materiałów dowodowych zebranych w innym postępowaniu, ale nie oznacza to wcale, że rozstrzygnięcie w jednej z tych spraw jest zagadnieniem wstępnym w drugiej. W skardze kasacyjnej Józef A. skarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego stwierdzając, że: - oparty został tak jak postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 16.09.2003 r. na błędnych ustaleniach faktycznych a tym samym wydany został z naruszeniem przepisu prawa materialnego - art. 201 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w związku z nie uznaniem przez Sąd orzekający, iż w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka zawieszenia postępowania. - narusza zasadę prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 122 Ordynacji podatkowej, tak jak postanowienie SKO z dnia 16.09.2003 r. ze względu na fakt, iż w toku przedmiotowego postępowania organy podatkowe nie podejmowały wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę wnosił o: - uchylenie skarżonego wyroku w całości, - uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 16 września 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie podatku od środków transportowych za lata 1998-2000, w całości, - zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie skorzystało z prawa wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznana skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Sformułowanie podstaw skargi kasacyjnej oraz jej wniosków wyznacza granice skargi kasacyjnej, którymi Naczelny Sąd Administracyjny jest związany - art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ zwanej dalej p.p.s.a. W postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej strona wnosząca ten środek odwoławczy wyznacza kierunki i zakres badania zaskarżonego orzeczenia sądu. Z tego powodu zarówno podstawy skargi kasacyjnej jak i jej wnioski muszą być zredagowane precyzyjnie i nie mogą być przez Sąd uzupełnione czy też interpretowane. Podstawy skargi kasacyjnej wniesionej w imieniu Józefa A. nie zawierają przyporządkowania do poszczególnych podstaw wymienionych w art. 174 p.p.s.a. co uniemożliwia jej ocenę co do tego na czym polegało zarzucone naruszenie prawa i jakie były ewentualne skutki tego naruszenia gdyż powyższe elementy poszczególnych rodzajów podstaw kasacyjnych są przez powołany przepis zredagowane odmiennie. Prawo materialne może być błędnie wykładane lub niewłaściwie stosowane. Naruszenie natomiast przepisów postępowania, aby było skutecznym zarzutem, musi stwarzać możliwość istotnego wpływu na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej sygnalizuje jedynie ogólnie, iż powołuje obie podstawy skargi kasacyjnej nie dokonuje jednak ich klasyfikacji z przyporządkowaniem właściwych przesłanek. Redakcja dwóch zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia art. 201 par. 1 pkt 2 i 122 ustawy Ordynacja podatkowa, które miał naruszyć w swoim orzeczeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje, że rozpoznawany środek odwoławczy w istocie traktuje wyrok sądu administracyjnego jako kolejną instancję postępowania administracyjnego. Wynika to z faktu postawienia zarzutu, że wyrok ten naruszył powołane przepisy tak jak i postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym od wyroku sądu administracyjnego I instancji. Wyrok ten jest rezultatem badania legalności ostatecznego aktu organu administracji publicznej. Akt ten, którym w rozpoznawanej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., rozstrzyga natomiast konkretną sprawę podatkową co do meritum. Już z powyższego wynika, iż inne przepisy procesowe stosuje sąd administracyjny a inne organ podatkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł naruszyć przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ jako, że w 2004 r. przepisów tych nie stosował ani wprost ani też odpowiednio. Z powyższych względów wniesioną skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jako pozbawioną uzasadnionych podstaw na podstawie art. 184 ustawy p.p.s.a. Sąd nie rozstrzygał o zwrocie kosztów wobec braku stosownego wniosku ze strony organu podatkowego /art. 209 w zw. z art. 204 pkt 1 p.p.s.a./.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI