FSK 1460/04

FSK 1460/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-05-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Antoni Hanusz
Józef Orzel
Krystyna Nowak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Sygn. powiązane
SA/Sz 1477/02 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2004-03-31
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 176
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Nowak (spr.), Sędziowie NSA Antoni Hanusz, Józef Orzel, Protokolant Natalia Prałat, po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej w Wydziale II skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 marca 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1477/02 w sprawie ze skargi "W. Sp. z o. o. z/s w S. na decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia 12 czerwca 2002 r. (...) w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 31 marca 2004 r. SA/Sz 1477/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia 12 czerwca 2002 r. (...) określającą "W." spółce z o.o., z siedzibą w S. odsetki od zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998 r.
Przyczyną uchylenia decyzji "odsetkowej" było równoczesne uchylenie przez Sąd wyrokiem /z 31 marca 2004 r./ SA/Sz 1476/02 ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w S. z 12 czerwca 2002 r., którą utrzymana została decyzja organu I instancji określająca Spółce wysokość zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za ten rok.
W skardze kasacyjnej od wskazanego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, jako wydanego z naruszeniem art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegającym na przyjęciu, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 127 i art. 210 par. 4 w zw. z art. 53 par. 4 Ordynacji podatkowej, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor /kilkakrotnie/ podzielił pogląd wyrażony przez Sąd co do tego, że zgodnie z art. 53 par. 1 Ordynacji podatkowej odsetki są nierozerwalnie związane z istnieniem zaległości podatkowej. Skoro więc decyzja określająca zaległość podatkową została uchylona, odpadła podstawa do naliczenia odsetek i powstała sytuacja, w której decyzja odsetkowa musiała być wyeliminowana z obrotu prawnego.
Nie podzielił natomiast poglądu Sądu co do tego, iż brak było racjonalnych przesłanek do uznania za trafną praktyki wydawania dwu oddzielnych decyzji: jednej określającej wysokość zaległości podatkowej i drugiej określającej wysokość odsetek za zwłokę na dzień wydania decyzji o zaległości. Na gruncie prawa podatkowego wystąpienie zaległości nie zawsze pociąga za sobą obowiązek naliczania odsetek za zwłokę. Przepis art. 54 Ordynacji podatkowej przewiduje osiem wyjątków od zasady naliczania odsetek od zaległości podatkowej. Skoro odsetki uzyskują samoistny byt to powinny być określane w odrębnej decyzji.
Istotną przyczyną wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego wyroku było równoczesne wniesienie takiej skargi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 marca 2004 r. SA/Sz 1476/02, uchylającego decyzję określającą "W." spółce z o.o. zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej w S., od opisanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zarzut naruszenia przez Sąd prawa procesowego w postaci art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ nie został przez skarżącego, wbrew wymogom art. 176 ustawy, uzasadniony w ogóle.
Sąd w skarżonym wyroku nie wskazał ani na naruszenie przez Izbę Skarbową zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego /art. 127 Ordynacji podatkowej - Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, ani na niedostatki uzasadnienia zaskarżonej decyzji /art. 210 par. 4 Ordynacji/. Niezależnie od tego godząc się z merytorycznymi przyczynami uchylenia decyzji skarżący nie był w stanie wykazać prawidłowo pełnego uzasadnienia podstawy kasacyjnej, a mianowicie istotnego wpływu naruszeń prawa procesowego /przez Sąd/ na wynik sprawy /treść rozstrzygnięcia/.
Bez znaczenia dla oceny zasadności przedstawianego zarzutu kasacyjnego była, zawarta w uzasadnieniu skargi, polemika ze stanowiskiem Sądu co do tego, czy sprawa odsetek winna być rozstrzygana w jednej decyzji ze sprawą wymiaru czy też każda z tych materii winna być rozstrzygnięta w decyzjach mających formę oddzielnych pism. Nie ta okoliczność była przyczyną uchylenia decyzji "odsetkowej", a skarżący nie sformułował zarzutów naruszenia prawa materialnego zaskarżonym wyrokiem.
Ubocznie Sąd stwierdził, że podstawą prawną uchylenia przez WSA decyzji Izby Skarbowej był art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" Prawa o postępowaniu (...), a nie wskazany przez skarżącego art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c" tej ustawy, ani tym bardziej nie art. 145 par. 3 wskazany przez Sąd.
Obowiązek opłacania odsetek od zaległości podatkowych i określania ich wysokości przez organy podatkowe wynikał z części ogólnej materialnego prawa podatkowego, a konkretnie z art. 53 par. 1 i par. 4 Ordynacji podatkowej. Skoro, wyrokiem Sądu, z obrotu prawnego wyeliminowana została decyzja określająca wysokość zaległości podatkowej to odpadła materialnoprawna podstawa funkcjonowania w tym obrocie decyzji "odsetkowej".
Wobec braku usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.