FSK 1326/04

FSK 1326/04 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Wrzesińska - Nowacka
Antoni Hanusz /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Borkowski
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
I SA/Ka 408/03 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2004-03-05
Skarżony organ
Izba Skarbowa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a, art. 28
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz ( spr.), Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski, Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Igora T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 marca 2004 r. sygn. akt I SA/Ka 408/03 w sprawie ze skargi Igora T. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 21 stycznia 2003 r. (...) w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby skarbowej w K. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaskarżonym wyrokiem z dnia 5 marca 2004 r., I SA/Ka 408/03 oddalił skargę Igora T. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 21 stycznia 2003 r., (...) w przedmiocie określenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.
Izba Skarbowa powyższą decyzją utrzymała w mocy decyzję (...) Urzędu Skarbowego w Gliwicach z dnia 4 listopada 2002 r. Podatkowy organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał, iż przesłanką zwolnienia, określoną w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wydatkowanie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych min. na rozbudowę albo remont lub modernizację własnego budynku lub lokalu mieszkalnego.
Zdaniem organu podatkowego skorzystanie z powyższego zwolnienia możliwe jest tylko wtedy, gdy podatnik jest właścicielem albo budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem remontu lub modernizacji.
2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w zaskarżonym wyroku stwierdził, że z regulacji art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "a-c" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, iż w wypadku budowy, rozbudowy, remontu lub modernizacji budynku lub lokalu mieszkalnego ważne jest aby w momencie ponoszenia wydatków na ten cel, lokal lub budynek stanowił własność podatnika.
Zdaniem Sądu ustalony w sprawie stan faktyczny nie budzi wątpliwości, iż skarżący nabył na podstawie umowy darowizny 1/3 udziału w lokalu mieszkalnym w dniu 26 lipca 2002 r. a sporne nakłady na ten lokal poniósł przed datą jego nabycia. W opinii sądu nie można uznać także, że wydatkowana przez skarżącego określona kwota stanowi część ceny nabycia lokalu, skoro tytuł prawny do tego lokalu uzyskał on na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego.
3. W skardze kasacyjnej z dnia 27 kwietnia 2004 r. strona zaskarżyła wyrok w części zarzucając naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez jego błędną wykładnię polegającą na poglądzie, że zwolnienie od podatku dochodowego przychodu uzyskanego w sposób określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "a-c" uzależnione jest od zachowania kolejności opisanych w nim zdarzeń oraz naruszenie przepisów postępowania przez niedostateczne rozważenie materiału sprawy i nie wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia przez lakoniczne i zbyt skąpe uzasadnienie.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi, o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadniając postawione zarzuty strona wskazała, że kolejność zdarzeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a" winna być bez znaczenia. Zdaniem skarżącego przepis nie określa, która czynność ma być wcześniejsza. Ponadto skarżący nie zgadza się z poglądem Sądu I instancji, iż umowa użyczenia zawarta między skarżącym a jego ojcem posiada cechy umowy najmu bowiem nie było przedmiotu nadającego się do umówionego użytku.
4. Rozpoznając niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 poz. 1270, dalej zwana p.p.s.a./ kontrola dokonywana przez Naczelny Sąd Administracyjny obejmuje stosowanie prawa procesowego i materialnego. W rozpatrywanej sprawie autor skargi kasacyjnej nie powołał tego przepisu, jednakże wyraźnie zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania. Wskazując na tę ostatnią podstawę kasacyjną wnoszący skargę nie podał jaki z przepisów postępowania naruszony został przez Sąd i instancji w procesie kontroli legalności zaskarżonej decyzji podatkowej. Szczególny i sformalizowany charakter skargi kasacyjnej między innymi wymaga prawidłowego wskazania podstaw kasacyjnych, aby możliwe było dokładne przeanalizowanie podstaw zawartych w tego rodzaju środku zaskarżenia. Brak zatem wskazania norm prawa procesowego, których naruszenia dopuścił się sąd administracyjny I instancji uniemożliwia rozpoznanie tak sformułowanego zarzutu przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się ponadto naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku naruszenia norm prawa materialnego, tj. art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez błędną jego wykładnię. Zwrócić przy tym należy uwagę, iż wnoszący skargę kasacyjną nie zakwestionował w sposób skuteczny ustaleń dotyczących stanu faktycznego. Nie budzi on z resztą wątpliwości. W świetle zaskarżonego orzeczenia sądu I instancji za trafne należy uznać, iż skarżący nabył na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego w dniu 26 lipca 2002 r. 1/3 udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. Natomiast sporne nakłady na ten lokal poniósł przed wskazaną wyżej datą nabycia. Zgodnie zatem z przyjętą przez Sąd I instancji wykładnią przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a" powoływanej ustawy podatkowej aby można było skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie, należy dokonać wydatków środków pieniężnych pochodzących ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. "a-c" tej ustawy, na cele remontowe czy modernizacyjne lokalu, który stanowi własność podatnika. Za taką interpretacją analizowanego przepisu przemawia także wykładnia celowościowa.
Tego rodzaju preferencja podatkowa dotyczyć miała nakładów wydatkowanych wyłącznie na rozbudowę albo remont lub modernizację własnego lokalu mieszkalnego, a nie lokali stanowiących własność innych osób lub mogących stanowić w przyszłości własność podatnika.
Zwolnienia podatkowe stanowią wyłom w zasadzie powszechności opodatkowania. W związku z tym organy stosujące przepisy prawa podatkowego interpretować je muszą w sposób ścisły, a wiec odpowiadający przede wszystkim regułom wykładni językowej. Sąd I instancji oceniając legalność zaskarżonej decyzji w sposób prawidłowy stanął na takim właśnie stanowisku. Słusznie zatem uznał on, że organy podatkowe musiały, z uwagi na niewypełnienie przez skarżącego dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. "a", zastosować przepisy art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmując zryczałtowanym podatkiem wydatki poniesione przez podatnika przed nabyciem przedmiotowego lokalu mieszkalnego w drodze darowizny.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny ma podstawie art. 184 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Natomiast o kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a.