F-64/09

Sąd do spraw Służby Publicznej przekazał sprawę dotyczącą skargi na bezczynność do Sądu Pierwszej Instancji z powodu braku właściwości.

Skarżący K. Labate wniósł skargę na bezczynność Komisji Europejskiej, domagając się podjęcia działań zgodnych z wcześniejszym postanowieniem Sądu do spraw Służby Publicznej. Sąd do spraw Służby Publicznej uznał jednak, że nie jest właściwy do rozpoznania tego typu skargi, która powinna być rozpatrywana przez Sąd Pierwszej Instancji. Sprawa została przekazana do Sądu Pierwszej Instancji, a rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu końcowym.

Skarżący K. Labate wniósł skargę na bezczynność Komisji Europejskiej, domagając się stwierdzenia niezgodnego z prawem zaniechania działania oraz nakazania podjęcia działań w celu zastosowania się do wcześniejszego postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej. Skarga została złożona na podstawie art. 232 WE i 236 WE. Sąd do spraw Służby Publicznej, analizując charakter skargi, stwierdził, że stanowi ona skargę na bezczynność w rozumieniu art. 232 WE. Zgodnie z art. 225 ust. 1 akapit pierwszy WE oraz art. 51 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości, właściwość do rozpoznawania takich skarg przysługuje Sądowi Pierwszej Instancji. Sąd podkreślił, że fakt, iż spór wynika ze stosunku pracy, nie zmienia właściwości Sądu Pierwszej Instancji. Kwestia uprawnienia skarżącego do wniesienia skargi na bezczynność w kontekście art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego może być rozstrzygnięta jedynie przez sąd właściwy, czyli Sąd Pierwszej Instancji. W związku z powyższym, Sąd do spraw Służby Publicznej przekazał sprawę do Sądu Pierwszej Instancji, a rozstrzygnięcie o kosztach pozostawił do późniejszego orzeczenia.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (5)

Argumenty

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy