F-105/09
Podsumowanie
Sąd do Spraw Służby Publicznej orzekł, że przedłużenie umowy o pracę na czas określony dla członka personelu tymczasowego, które nastąpiło po pierwszym przedłużeniu, powinno zostać uznane za umowę na czas nieokreślony zgodnie z art. 8 WZIP.
Skarżąca, Séverine Scheefer, członek personelu tymczasowego Parlamentu Europejskiego, wniosła skargę o stwierdzenie nieważności decyzji potwierdzającej zakończenie jej umowy o pracę oraz o przekwalifikowanie jej umowy na czas nieokreślony. Sprawa dotyczyła interpretacji art. 8 Warunków zatrudnienia innych pracowników UE (WZIP), który stanowi, że każde przedłużenie umowy na czas określony po pierwszym przedłużeniu powinno nastąpić na czas nieokreślony. Sąd uznał, że drugie przedłużenie umowy skarżącej, mimo że formalnie na czas określony, powinno być traktowane jako umowa na czas nieokreślony, a decyzja o jej zakończeniu była niezgodna z prawem.
Sprawa dotyczyła członkini personelu tymczasowego Parlamentu Europejskiego, Séverine Scheefer, której umowa o pracę została zawarta na czas określony, a następnie dwukrotnie przedłużona. Skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu o zakończeniu jej umowy oraz przekwalifikowania jej zatrudnienia na czas nieokreślony, powołując się na art. 8 akapit pierwszy Warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (WZIP). Przepis ten stanowi, że personel tymczasowy zatrudniony na stanowisku tymczasowym może być zatrudniony na czas określony lub nieokreślony, a umowy na czas określony mogą być przedłużane tylko raz, przy czym każde następne przedłużenie następuje na czas nieokreślony. Parlament argumentował, że przedłużenia były uzasadnione potrzebą zapewnienia ciągłości obsługi medycznej i że nie dysponował laureatami konkursów na stanowisko lekarza. Sąd do Spraw Służby Publicznej uznał, że drugie przedłużenie umowy skarżącej, mimo że formalnie na czas określony, stanowiło naruszenie art. 8 WZIP i powinno być traktowane jako umowa na czas nieokreślony. Sąd stwierdził nieważność decyzji Parlamentu o zakończeniu umowy i nakazał wypłatę skarżącej różnicy w wynagrodzeniu. Sąd odrzucił również żądania dotyczące odszkodowania, uznając je za bezzasadne w świetle uwzględnienia głównego roszczenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, każde następne przedłużenie umowy na czas określony po pierwszym przedłużeniu powinno być traktowane jako umowa na czas nieokreślony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 8 akapit pierwszy WZIP ma na celu ograniczenie korzystania z kolejnych umów na czas określony i powinien być interpretowany szeroko. Drugie przedłużenie umowy skarżącej, mimo że formalnie na czas określony, stanowiło obejście tego przepisu i powinno skutkować przekwalifikowaniem umowy na czas nieokreślony z mocy prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_niewaznosc
Strona wygrywająca
skarżąca
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Séverine Scheefer | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Parlament Europejski | instytucja_ue | pozwana |
Przepisy (8)
Główne
WZIP art. 8 § akapit pierwszy
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej
Każde następne przedłużenie umowy na czas określony po pierwszym przedłużeniu umowy członka personelu tymczasowego zawartej na podstawie art. 2 lit. a) następuje na czas nieokreślony.
Pomocnicze
WZIP art. 2 § lit. a)
Warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej
Definicja personelu tymczasowego.
Przepisy wewnętrzne dotyczące zatrudniania urzędników i innych pracowników art. 7 § ust. 2-4
Procedury zatrudniania pracowników czasowych, w tym na stanowiskach tymczasowych.
Dyrektywa Rady 99/70/WE art. Porozumienie ramowe § Klauzula 5
Zapobieganie nadużyciom wynikającym z wykorzystywania kolejnych umów na czas określony.
Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej art. 90 § ust. 2
Procedura wnoszenia zażaleń na akty niekorzystne.
Regulamin postępowania przed Sądem do Spraw Służby Publicznej art. 78 § § 1 akapit pierwszy
Termin na złożenie wniosku o stwierdzenie niedopuszczalności skargi.
Regulamin postępowania przed Sądem do Spraw Służby Publicznej art. 100 § § 3
Dziesięciodniowy termin uwzględniający odległość.
Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej art. 47 § lit. c) ppkt i)
Warunki rozwiązania umowy o pracę.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Drugie przedłużenie umowy na czas określony powinno być traktowane jako umowa na czas nieokreślony zgodnie z art. 8 akapit pierwszy WZIP. Decyzja o zakończeniu umowy była aktem niekorzystnym i podlegała zaskarżeniu. Parlament naruszył art. 8 WZIP, próbując obejść jego postanowienia poprzez kolejne przedłużenia umów na czas określony.
Odrzucone argumenty
Zarzut niedopuszczalności skargi z powodu wniesienia jej po terminie. Żądania dotyczące zmiany kwalifikacji umowy i stwierdzenia nieważności daty wygaśnięcia jako niedopuszczalne. Argumenty Parlamentu dotyczące konieczności tymczasowego zatrudnienia lekarza i braku możliwości zawarcia umowy na czas nieokreślony.
Godne uwagi sformułowania
każde następne przedłużenie umowy następuje na czas nieokreślony uchylenie i zastąpienie aneksu jest wybiegiem, który pozbawia znaczenia art. 8 akapit pierwszy WZIP decyzja stanowiła akt niekorzystny, a nie decyzję wyłącznie potwierdzającą
Skład orzekający
P. Mahoney
prezes
H. Kreppel
sędzia
S. Van Raepenbusch
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 8 WZIP dotyczącego przekształcania umów na czas określony w umowy na czas nieokreślony w instytucjach UE, a także zasady dotyczące zaskarżalności decyzji administracyjnych w sprawach pracowniczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dotyczących personelu tymczasowego w instytucjach UE (WZIP) i może być mniej bezpośrednio stosowalne do prawa pracy w państwach członkowskich, choć stanowi ważny przykład interpretacji dyrektywy ramowej dotyczącej pracy na czas określony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak pracownicy instytucji UE mogą walczyć o stabilność zatrudnienia i jak sądy interpretują przepisy mające na celu zapobieganie nadużyciom umów na czas określony.
“Czy kolejna umowa na czas określony w UE automatycznie staje się umową na czas nieokreślony? Sąd odpowiada!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI