C–332/17

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2018-09-13
cjeuochrona_konsumentowprawa konsumentów w usługach telekomunikacyjnychWysokatrybunal
ochrona konsumentówprawo telekomunikacyjnetaryfa podstawowakoszty połączeńdyrektywa 2011/83/UETSUEodesłanie prejudycjalneumowy konsumenckie

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przedsiębiorca nie może obciążać konsumenta wyższą taryfą za połączenie telefoniczne dotyczące zawartej umowy, nawet jeśli konsument wybierze skrócony numer o wyższej opłacie, pod warunkiem że dostępny jest numer o taryfie podstawowej.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 21 dyrektywy 2011/83/UE w kontekście praktyki estońskiego dostawcy usług telekomunikacyjnych Starman AS. Spółka oferowała konsumentom, którzy zawarli z nią umowę, skrócony numer obsługi serwisowej podlegający wyższej taryfie niż taryfa podstawowa, obok standardowego numeru. Sąd odsyłający pytał, czy taka praktyka jest zgodna z prawem UE, zwłaszcza gdy konsument dobrowolnie wybiera droższy numer. Trybunał orzekł, że konsument nie może być zobowiązany do płacenia taryfy wyższej niż podstawowa za połączenie dotyczące zawartej umowy, niezależnie od wyboru numeru, co ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów w całej UE.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez estoński sąd najwyższy (Riigikohus) w związku ze sporem między Starman AS, dostawcą usług telekomunikacyjnych, a urzędem ochrony konsumentów. Urząd nakazał Starmanowi zaprzestanie oferowania konsumentom, którzy już zawarli umowę, skróconego numeru obsługi serwisowej podlegającego wyższej taryfie niż taryfa podstawowa, jeśli równolegle dostępny jest numer o taryfie podstawowej. Starman argumentował, że konsument ma wybór i dobrowolnie może wybrać droższy numer, a zakaz stosowania skróconych numerów wykracza poza cel dyrektywy. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, skupił się na wykładni art. 21 dyrektywy 2011/83/UE. Stwierdził, że przepis ten, mający na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów i pełną harmonizację przepisów w UE, zakazuje obciążania konsumenta wyższą taryfą niż podstawowa za połączenie telefoniczne dotyczące zawartej umowy, niezależnie od tego, czy konsument wybrał skrócony numer o wyższej opłacie, czy też skorzystał z numeru o taryfie podstawowej. Trybunał podkreślił, że konsument nie może zrzec się praw przyznanych mu przez dyrektywę, a celem przepisu jest zapobieganie barierom i zapewnienie jednolitego, wysokiego poziomu ochrony konsumentów w całej Unii Europejskiej. W związku z tym, praktyka pobierania wyższych opłat za połączenia dotyczące umowy, nawet jeśli konsument ma możliwość wyboru tańszego numeru, jest sprzeczna z dyrektywą.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 21 akapit pierwszy dyrektywy 2011/83/UE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przedsiębiorca mógł domagać się od konsumenta, z którym zawarł już umowę, zapłaty wyższej taryfy niż taryfa podstawowa, jeżeli konsument ten kontaktuje się z nim przez telefon w przedmiocie tej umowy, niezależnie od formatu proponowanych przez tego przedsiębiorcę numerów telefonicznych.

Uzasadnienie

Dyrektywa 2011/83/UE ma na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów i pełną harmonizację przepisów. Kontekst dyrektywy, w tym art. 13 i 19, wskazuje, że dodatkowe koszty powinny obciążać przedsiębiorcę, a nie konsumenta. Cel dyrektywy, jakim jest powszechny wysoki poziom ochrony konsumentów w całej UE, byłby naruszony, gdyby konsument musiał płacić więcej niż taryfę podstawową za połączenie dotyczące umowy. Konsument nie może zrzec się praw przyznanych mu przez dyrektywę.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

konsumenci

Strony

NazwaTypRola
Starman ASspolkaskarżący
Tarbijakaitseametorgan_krajowypozwany
Rząd estońskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (9)

Główne

Dyrektywa 2011/83/UE art. 21 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów

Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się pobieraniu od konsumenta wyższej taryfy niż podstawowa za połączenie telefoniczne dotyczące zawartej umowy, niezależnie od wyboru numeru.

VÕS art. 28 § 3

Ustawa o prawie zobowiązań (Estonia)

Przepis krajowy transponujący art. 21 dyrektywy, zakazujący pobierania dodatkowych opłat za kontakt telefoniczny.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.

Pomocnicze

Dyrektywa 2011/83/UE art. 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów

Cel dyrektywy: osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony konsumentów i funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Dyrektywa 2011/83/UE art. 4

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów

Państwa członkowskie nie mogą wprowadzać przepisów odbiegających od dyrektywy, w tym surowszych lub łagodniejszych.

Dyrektywa 2011/83/UE art. 13

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów

Dotyczy zwrotu płatności przez przedsiębiorcę.

Dyrektywa 2011/83/UE art. 19

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów

Zakaz pobierania przez przedsiębiorców opłat wyższych od kosztów poniesionych w związku z korzystaniem ze sposobów płatności.

Dyrektywa 2011/83/UE art. 25

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów

Bezwzględnie wiążący charakter dyrektywy; konsumenci nie mogą zrzec się praw.

VÕS art. 28 § 4

Ustawa o prawie zobowiązań (Estonia)

Nieważność uzgodnień uchylających wymogi z art. 28 ust. 3 VÕS ze szkodą dla konsumenta.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Celem dyrektywy 2011/83/UE jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów i pełna harmonizacja przepisów w UE. Z kontekstu dyrektywy wynika, że dodatkowe koszty powinny obciążać przedsiębiorcę, a nie konsumenta. Konsument nie może zrzec się praw przyznanych mu przez dyrektywę, w tym prawa do płacenia taryfy podstawowej za połączenia dotyczące umowy.

Odrzucone argumenty

Argument Starman AS, że konsument ma wybór i dobrowolnie może wybrać droższy numer, a zakaz stosowania skróconych numerów wykracza poza cel dyrektywy.

Godne uwagi sformułowania

konsument – kontaktując się z przedsiębiorcą – nie był zobowiązany do płacenia taryfy wyższej niż taryfa podstawowa nie będzie badana kwestia tego, w jakim zakresie przedsiębiorca musi poinformować konsumenta o istnieniu numeru podlegającego taryfie podstawowej oraz o różnicy w cenie połączeń, jeżeli konsument korzysta ze skróconego numeru telefonicznego podlegającego wyższej taryfie dla kwestii niezwiązanych z zawartą umową. konsument nie może dobrowolnie zrzec się praw przyznanych mu przez tę dyrektywę i płacić więcej niż taryfa podstawowa, w przypadku gdy kontaktuje się telefonicznie z przedsiębiorcą.

Skład orzekający

J. Malenovský

prezes izby

M. Safjan

sędzia

D. Šváby

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 21 dyrektywy 2011/83/UE w kontekście kosztów połączeń telefonicznych dotyczących umów konsumenckich, zwłaszcza w branży telekomunikacyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy połączenie telefoniczne dotyczy zawartej umowy. Nie rozstrzyga kwestii połączeń niezwiązanych z umową.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu kosztów połączeń z infoliniami firm, co jest istotne dla wielu konsumentów. Pokazuje, jak prawo UE chroni konsumentów przed ukrytymi kosztami.

Czy Twoja infolinia kosztuje więcej niż myślisz? TSUE wyjaśnia, kiedy firmy nie mogą Cię naciągać.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI