C-98/22

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że postępowania wszczęte przez organy publiczne w celu zwalczania praktyk ograniczających konkurencję, które wiążą się z wykorzystaniem uprawnień wykraczających poza prawo powszechne, nie podlegają jurysdykcji w ramach rozporządzenia Bruksela I bis.

Sprawa dotyczyła pytania, czy postępowanie wszczęte przez francuskiego ministra ds. gospodarki przeciwko belgijskim spółkom w sprawie praktyk ograniczających konkurencję, które wiązało się z wykorzystaniem specjalnych uprawnień dochodzeniowych i nakładaniem kar, mieści się w definicji 'spraw cywilnych i handlowych' w rozumieniu rozporządzenia Bruksela I bis. Trybunał uznał, że takie postępowania, ze względu na charakter uprawnień organu publicznego, nie podlegają temu rozporządzeniu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez francuski sąd apelacyjny w Paryżu w związku ze sporem dotyczącym praktyk ograniczających konkurencję. Francuski minister ds. gospodarki i finansów pozwał belgijskie spółki Eurelec Trading SCRL i Scabel SA, zarzucając im stosowanie praktyk ograniczających konkurencję wobec dostawców we Francji. Spółki te podniosły zarzut braku jurysdykcji sądów francuskich, argumentując, że sprawa nie dotyczy 'spraw cywilnych i handlowych' w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 (Bruksela I bis). Sąd odsyłający zapytał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy postępowanie wszczęte przez organ publiczny, które obejmuje stwierdzenie praktyk ograniczających konkurencję, nakazanie ich zaniechania oraz nałożenie grzywny cywilnoprawnej, a także opiera się na dowodach uzyskanych w ramach specjalnych uprawnień dochodzeniowych, mieści się w zakresie stosowania rozporządzenia. Trybunał, opierając się na swoim orzecznictwie, wyjaśnił, że rozporządzenie Bruksela I bis ma zastosowanie do spraw cywilnych i handlowych, ale wyklucza sprawy, w których organ publiczny wykonuje swoje władztwo publiczne (acta iure imperii), czyli korzysta z uprawnień wykraczających poza normy prawa powszechnego obowiązujące między jednostkami. W niniejszej sprawie Trybunał uznał, że francuski minister, korzystając z uprawnień dochodzeniowych (wizyty, zajęcia dokumentów) oraz możliwości nakładania grzywien w drodze powództwa, działał w ramach wykonywania władzy publicznej. W szczególności, możliwość nakładania grzywny przez ministra była odmienna od sytuacji, gdy poszkodowani lub organizacje konsumenckie dochodzą jedynie naprawienia szkody lub zaprzestania praktyk. W związku z tym, Trybunał orzekł, że takie postępowanie nie wchodzi w zakres pojęcia 'spraw cywilnych i handlowych' w rozumieniu rozporządzenia nr 1215/2012.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy