C-97/22
Podsumowanie
TSUE orzekł, że konsument, który nie został prawidłowo poinformowany o prawie do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, jest całkowicie zwolniony z obowiązku zapłaty za usługi wykonane nawet po wykonaniu umowy, jeśli skorzystał z prawa do odstąpienia.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2011/83/UE w kontekście umowy o świadczenie usług zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa. Konsument nie został poinformowany o prawie do odstąpienia od umowy. Po wykonaniu usługi przez przedsiębiorcę, konsument odstąpił od umowy. Niemieckie prawo przewidywało obowiązek zapłaty za wykonane usługi w takiej sytuacji, chyba że przedsiębiorca należycie poinformował konsumenta. TSUE orzekł, że brak prawidłowego poinformowania o prawie do odstąpienia od umowy, zgodnie z art. 14 ust. 4 lit. a) ppkt (i) dyrektywy, zwalnia konsumenta całkowicie z obowiązku zapłaty za wykonane usługi, nawet jeśli odstąpienie nastąpiło po wykonaniu umowy.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 14 ust. 5 dyrektywy 2011/83/UE w sprawie praw konsumentów. Sprawa rozpatrywana przez Landgericht Essen dotyczyła zapłaty za usługę renowacji instalacji elektrycznej, zawartą poza lokalem przedsiębiorstwa. Przedsiębiorca nie poinformował konsumenta o prawie do odstąpienia od umowy. Po wykonaniu usługi, konsument odstąpił od umowy. Przedsiębiorca, który scedował swoje prawa na DC, dochodził zapłaty. Konsument argumentował, że brak informacji o prawie do odstąpienia od umowy zwalnia go z obowiązku zapłaty. TSUE, analizując przepisy dyrektywy, w szczególności art. 14 ust. 4 lit. a) ppkt (i) i art. 14 ust. 5, orzekł, że całkowita harmonizacja w zakresie praw konsumentów oznacza, iż brak prawidłowego poinformowania o prawie do odstąpienia od umowy skutkuje całkowitym zwolnieniem konsumenta z obowiązku zapłaty za usługi wykonane w okresie na odstąpienie, nawet jeśli odstąpienie nastąpiło po wykonaniu umowy. TSUE podkreślił znaczenie udzielania konsumentom informacji o prawie do odstąpienia od umowy, jako kluczowego elementu ochrony konsumenta w sytuacjach zawierania umów poza lokalem przedsiębiorstwa. Sąd podkreślił, że taka interpretacja jest zgodna z celem dyrektywy, jakim jest wysoki poziom ochrony konsumentów, i nie narusza zasady zakazu bezpodstawnego wzbogacenia, ponieważ przedsiębiorca, który nie dopełnił obowiązków informacyjnych, ponosi ryzyko.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 14 ust. 4 lit. a) ppkt (i) dyrektywy 2011/83/UE w związku z art. 14 ust. 5 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że zwalnia on całkowicie konsumenta z obowiązku zapłaty za usługi wykonane na podstawie umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, w sytuacji gdy zainteresowany przedsiębiorca nie przekazał temu konsumentowi informacji, o których mowa w art. 14 ust. 4 lit. a) ppkt (i) wspomnianej dyrektywy, a ów konsument skorzystał z prawa do odstąpienia od umowy po tym, jak wspomniana umowa została wykonana.
Uzasadnienie
Dyrektywa 2011/83/UE wprowadza całkowitą harmonizację w zakresie praw konsumentów, w tym prawa do odstąpienia od umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa. Brak prawidłowego poinformowania konsumenta o tym prawie, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. h) i j) dyrektywy, skutkuje tym, że konsument nie ponosi kosztów świadczenia usług wykonanych w okresie na odstąpienie (art. 14 ust. 4 lit. a) ppkt (i)). Ten przepis, w związku z art. 14 ust. 5, zwalnia konsumenta całkowicie z obowiązku zapłaty, nawet jeśli odstąpienie nastąpiło po wykonaniu umowy. TSUE podkreśla, że jest to kluczowy element ochrony konsumenta i nie można go ograniczać, nawet powołując się na zasadę zakazu bezpodstawnego wzbogacenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
konsument (HJ)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| DC | inne | skarżący |
| HJ | osoba_fizyczna | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
Dyrektywa 2011/83/UE art. 14 § ust. 4 lit. a) ppkt (i)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów
Zwalnia konsumenta z obowiązku zapłaty za usługi wykonane w okresie na odstąpienie, jeśli przedsiębiorca nie udzielił wymaganych informacji o prawie do odstąpienia.
Dyrektywa 2011/83/UE art. 14 § ust. 5
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów
Konsument nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności z tytułu wykonania prawa do odstąpienia od umowy, z zastrzeżeniem wyjątków.
BGB art. 357 § ust. 8
Bürgerliches Gesetzbuch (kodeks cywilny)
Reguluje obowiązek zapłaty przez konsumenta za świadczenie spełnione do chwili odstąpienia od umowy o świadczenie usług, jeśli konsument zażądał rozpoczęcia wykonywania świadczenia przed upływem terminu na odstąpienie, pod warunkiem należytego poinformowania.
Pomocnicze
Dyrektywa 2011/83/UE art. 6 § ust. 1 lit. h)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów
Określa informacje, które przedsiębiorca musi udzielić konsumentowi dotyczące prawa do odstąpienia od umowy.
Dyrektywa 2011/83/UE art. 6 § ust. 1 lit. j)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów
Określa informacje, które przedsiębiorca musi udzielić konsumentowi dotyczące obowiązku zapłaty za usługi wykonane przed upływem terminu na odstąpienie.
Dyrektywa 2011/83/UE art. 10 § ust. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów
Przedłużenie okresu na odstąpienie od umowy o 12 miesięcy w przypadku nieudzielenia informacji o prawie do odstąpienia.
Dyrektywa 2011/83/UE art. 9 § ust. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów
Określa 14-dniowy okres na odstąpienie od umowy.
EGBGB art. 246a § ust. 1 pkt 2 zdanie pierwsze ppkt 1 i 3
Einführungsgesetz zum Bürgerlichen Gesetzbuche (ustawa wprowadzająca kodeks cywilny)
Określa wymogi informacyjne dotyczące prawa do odstąpienia od umowy, w tym warunki, terminy, procedury oraz obowiązek zapłaty za świadczenie spełnione przed odstąpieniem.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna dla odesłań prejudycjalnych.
Karta praw podstawowych art. 38
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo konsumentów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak prawidłowego poinformowania konsumenta o prawie do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa skutkuje całkowitym zwolnieniem konsumenta z obowiązku zapłaty za usługi wykonane w okresie na odstąpienie, nawet jeśli umowa została wykonana przed odstąpieniem. Dyrektywa 2011/83/UE wprowadza całkowitą harmonizację w zakresie praw konsumentów, co oznacza, że przepisy krajowe nie mogą przewidywać odmiennych rozwiązań, w tym surowszych dla konsumenta.
Odrzucone argumenty
Przedsiębiorca powinien mieć prawo do rekompensaty lub odszkodowania za usługi wykonane, nawet jeśli nie poinformował konsumenta o prawie do odstąpienia, aby uniknąć bezpodstawnego wzbogacenia konsumenta. Wyłączenie prawa przedsiębiorcy do zapłaty za wykonane usługi stanowi nieproporcjonalną sankcję w rozumieniu motywu 57 dyrektywy.
Godne uwagi sformułowania
całkowita harmonizacja niektórych istotnych aspektów umów zawieranych pomiędzy konsumentami a przedsiębiorcami konsument może być narażony na potencjalną presję psychologiczną lub na element zaskoczenia udzielenie przed zawarciem umowy informacji o tym prawie do odstąpienia od umowy ma dla takiego konsumenta zasadnicze znaczenie i pozwala mu na podjęcie świadomej decyzji przedsiębiorca musi wziąć na siebie koszty, które w związku z wykonywaniem umowy [...] poniósł w trakcie okresu, w którym konsument ten mógł od niej odstąpić
Skład orzekający
M. Safjan
prezes izby
N. Piçarra
sprawozdawca
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 14 ust. 4 lit. a) ppkt (i) i art. 14 ust. 5 dyrektywy 2011/83/UE w kontekście braku informacji o prawie do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa i wykonania tej umowy przed odstąpieniem."
Ograniczenia: Dotyczy umów zawieranych poza lokalem przedsiębiorstwa i specyficznych obowiązków informacyjnych przedsiębiorcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu ochrony konsumentów w erze umów zawieranych na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa, a także konsekwencji niedopełnienia obowiązków informacyjnych przez przedsiębiorców.
“Nie poinformowałeś klienta o prawie do odstąpienia? Stracisz pieniądze, nawet jeśli usługa została wykonana!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI