C-907/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego przez firmę ubezpieczycielowi, nawet jeśli towarzyszy mu pośrednictwo, nie jest zwolnione z VAT, ponieważ nie stanowi ono ani transakcji ubezpieczeniowej, ani usługi świadczonej przez brokera.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT w kontekście usług świadczonych przez Q-GmbH na rzecz ubezpieczyciela. Usługi te obejmowały licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego, pośrednictwo w jego sprzedaży oraz zarządzanie umowami. Sąd krajowy uznał, że usługi te mogą stanowić jedno świadczenie, ale nie był pewien, czy podlega ono zwolnieniu z VAT. Trybunał orzekł, że licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego samo w sobie nie jest transakcją ubezpieczeniową ani usługą brokerską, a zatem nie jest objęte zwolnieniem, nawet jeśli stanowi część jednego świadczenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE w sprawie VAT, złożony przez niemiecki Bundesfinanzhof. Sprawa dotyczyła spółki Q-GmbH, która świadczyła usługi na rzecz ubezpieczyciela F, obejmujące licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego, pośrednictwo w sprzedaży polis oraz zarządzanie umowami i likwidację szkód. Niemiecki urząd skarbowy uznał, że tylko pośrednictwo jest zwolnione z VAT, podczas gdy Q-GmbH wnioskowała o zwolnienie całości świadczeń, traktując je jako jedno świadczenie. Bundesfinanzhof, opierając się na orzecznictwie TSUE, skłaniał się ku uznaniu usług za jedno świadczenie, ale miał wątpliwości co do zastosowania zwolnienia, zwłaszcza w kontekście wyroku Aspiro. Sąd odsyłający pytał, czy licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego, połączone z pośrednictwem, może być uznane za usługę pokrewną transakcjom ubezpieczeniowym, świadczoną przez brokera lub agenta, podlegającą zwolnieniu z VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując pojęcie jednego świadczenia, stwierdził, że licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego i pośrednictwo mogą być odrębnymi świadczeniami, chyba że sąd krajowy ustali inaczej. Następnie, badając możliwość zwolnienia, Trybunał przypomniał, że pojęcia użyte w art. 135 ust. 1 dyrektywy należy interpretować ściśle. Stwierdził, że licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego nie jest transakcją ubezpieczeniową, ponieważ udzielający licencji nie jest związany umownie z ubezpieczonym ani nie ponosi odpowiedzialności za ryzyko. Ponadto, nawet jeśli usługi te byłyby uznane za jedno świadczenie, a świadczenie główne (licencjonowanie) nie jest objęte zwolnieniem, cała transakcja nie może być zwolniona z VAT. W związku z tym Trybunał orzekł, że zwolnienie z VAT przewidziane w art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy nie ma zastosowania do takich świadczeń.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zwolnienie z VAT przewidziane w art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE nie ma zastosowania do takich świadczeń, ponieważ licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego nie jest ani transakcją ubezpieczeniową, ani usługą świadczoną przez brokera lub agenta ubezpieczeniowego.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że pojęcia użyte w art. 135 ust. 1 dyrektywy należy interpretować ściśle. Licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego nie jest transakcją ubezpieczeniową, gdyż udzielający licencji nie jest związany umownie z ubezpieczonym ani nie ponosi ryzyka. Ponadto, nawet jeśli usługi te stanowią jedno świadczenie, a świadczenie główne (licencjonowanie) nie jest objęte zwolnieniem, cała transakcja nie może być zwolniona z VAT. Działalność polegająca na udzielaniu licencji nie spełnia również kryteriów usług świadczonych przez brokerów lub agentów ubezpieczeniowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Q-GmbH | spolka | skarżący |
| Finanzamt Z | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (3)
Główne
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. a)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Zwolnienie z VAT dotyczy transakcji ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych oraz usług pokrewnych świadczonych przez brokerów i agentów ubezpieczeniowych. Pojęcia te należy interpretować ściśle. Licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego nie jest transakcją ubezpieczeniową ani usługą brokerską.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 1 § ust. 2 akapit drugi
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Każda transakcja powinna być traktowana jako odrębna i niezależna, jednakże transakcja złożona z jednego świadczenia nie powinna być sztucznie rozdzielana.
UStG art. 4 § pkt 11
Umsatzsteuergesetz (Ustawa o podatku obrotowym)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego nie jest transakcją ubezpieczeniową ani usługą świadczoną przez brokera/agenta ubezpieczeniowego w rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. a) dyrektywy VAT. Świadczenie główne (licencjonowanie) nie jest objęte zwolnieniem, co wyklucza zwolnienie całej transakcji, nawet jeśli stanowi ona jedno świadczenie.
Odrzucone argumenty
Usługi świadczone przez Q-GmbH (licencjonowanie, pośrednictwo, zarządzanie) stanowią jedno świadczenie podlegające zwolnieniu z VAT. Licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego jest usługą pokrewną transakcjom ubezpieczeniowym i powinno być zwolnione z VAT.
Godne uwagi sformułowania
pojęcia użyte w art. 135 ust. 1 tej dyrektywy do sformułowania zwolnień należy interpretować w sposób ścisły, gdyż stanowią one wyjątki od ogólnej zasady, wedle której VAT obciąża wszelkie usługi świadczone odpłatnie przez podatnika działającego w takim charakterze transakcja złożona w aspekcie gospodarczym z jednego świadczenia nie powinna być sztucznie rozdzielana, aby nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT świadczenie należy uznać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów stanowi ono nie cel sam w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy
Skład orzekający
J.-C. Bonichot
prezes_izby
L. Bay Larsen
sędzia
C. Toader
sędzia
M. Safjan
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia transakcji ubezpieczeniowych i usług pokrewnych świadczonych przez brokerów/agentów w kontekście VAT, zasada ścisłej interpretacji zwolnień podatkowych, zasada jednego świadczenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji licencjonowania produktu ubezpieczeniowego i pośrednictwa, a jego zastosowanie do innych usług wymaga analizy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii VAT w sektorze ubezpieczeń i wyjaśnia, kiedy licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego może być traktowane jako usługa podlegająca zwolnieniu, co ma praktyczne znaczenie dla firm ubezpieczeniowych i pośredników.
“Czy licencjonowanie produktu ubezpieczeniowego to usługa zwolniona z VAT? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
ubezpieczenia
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę