C-901/19

TSUE orzekł, że ocena indywidualnego zagrożenia życia w strefie konfliktu zbrojnego nie może opierać się wyłącznie na minimalnej liczbie ofiar, lecz wymaga całościowej analizy sytuacji.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy UE w sprawie ochrony uzupełniającej, w szczególności kryteriów oceny poważnego indywidualnego zagrożenia życia lub integralności fizycznej osoby cywilnej wynikającego z masowej przemocy w konfliktach zbrojnych. Sąd odsyłający z Niemiec pytał, czy dopuszczalne jest stosowanie krajowego przepisu uzależniającego przyznanie ochrony od osiągnięcia minimalnej liczby ofiar cywilnych w regionie. Trybunał uznał, że takie podejście jest sprzeczne z prawem UE, ponieważ wymaga ono całościowej oceny wszystkich istotnych okoliczności przypadku, a nie tylko ilościowego wskaźnika ofiar.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez niemiecki sąd administracyjny dotyczył wykładni art. 15 lit. c) dyrektywy 2011/95/UE w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich jako beneficjentów ochrony uzupełniającej. Chodziło o ustalenie, czy poważne indywidualne zagrożenie życia lub fizycznej integralności osoby cywilnej wynikające z masowej przemocy w sytuacjach konfliktów zbrojnych może być oceniane wyłącznie na podstawie minimalnej liczby ofiar cywilnych w danym regionie. Sąd odsyłający wskazał, że niemieckie orzecznictwo wymaga takiego ilościowego progu, co może prowadzić do oddalenia wniosków osób, które mimo braku konkretnego celu przemocy ze względu na ich sytuację osobistą, są narażone na ryzyko z powodu ogólnej sytuacji bezpieczeństwa w regionie. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując sprawę, przypomniał, że celem dyrektywy jest wprowadzenie wspólnych kryteriów identyfikacji osób potrzebujących ochrony międzynarodowej. Stwierdził, że choć liczba ofiar może być istotnym elementem oceny, nie może być jedynym decydującym kryterium. Systemowe stosowanie wyłącznie kryterium ilościowego, zwłaszcza przy trudnościach w uzyskaniu wiarygodnych danych, może prowadzić do odmowy przyznania ochrony wbrew obowiązkowi UE. Trybunał podkreślił, że ocena musi być indywidualna i uwzględniać całokształt okoliczności, w tym sytuację w kraju pochodzenia, natężenie konfliktu, stopień zorganizowania sił zbrojnych oraz ewentualną celową agresję wobec cywilów. W konsekwencji, TSUE orzekł, że art. 15 lit. c) dyrektywy stoi na przeszkodzie wykładni krajowej uzależniającej przyznanie ochrony od minimalnej liczby ofiar, i że ocena musi opierać się na całościowym uwzględnieniu wszystkich okoliczności przypadku.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy