C-9/14
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwo członkowskie może odmówić przyznania korzyści podatkowej nierezydentowi, jeśli jego dochody z danego państwa nie stanowią zasadniczej części jego rocznych dochodów, nawet jeśli pracował tam tylko przez część roku.
Sprawa dotyczyła obywatela Niemiec, D.G. Kiebacka, który pracował w Niderlandach przez część 2005 roku, a zamieszkiwał w Niemczech. Niderlandzkie organy podatkowe odmówiły mu odliczenia kosztów związanych z niemieckim mieszkaniem, ponieważ nie osiągnął on w Niderlandach zasadniczej części swoich rocznych dochodów. Sąd odsyłający zapytał Trybunał, czy takie postępowanie jest zgodne z prawem UE, zwłaszcza gdy podatnik przeniósł się do państwa trzeciego. Trybunał uznał, że państwo zatrudnienia nie musi przyznawać korzyści podatkowych nierezydentowi, jeśli jego dochody z tego państwa nie stanowią większości jego rocznych dochodów, a sytuacja osobista i rodzinna jest lepiej oceniana w państwie rezydencji.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 39 WE (obecnie art. 45 TFUE) w sprawie D.G. Kiebacka, obywatela niemieckiego, który pracował w Niderlandach od stycznia do marca 2005 r., a zamieszkiwał w Niemczech. Kieback ubiegał się o odliczenie od swoich niderlandzkich dochodów kosztów związanych z pożyczką na zakup mieszkania w Niemczech. Niderlandzkie organy podatkowe odmówiły, ponieważ zgodnie z prawem krajowym, aby nierezydent mógł skorzystać z takich odliczeń, musiałby osiągnąć w Niderlandach zasadniczą część swoich rocznych dochodów. Kieback w 2005 r. osiągnął większość dochodów w USA, gdzie przeniósł się po pracy w Niderlandach. Sąd odsyłający pytał, czy należy brać pod uwagę dochody z całego roku, czy tylko z okresu zatrudnienia w Niderlandach, oraz czy ma znaczenie, że podatnik przeniósł się do państwa trzeciego. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wyjaśnił, że sytuacja rezydentów i nierezydentów nie jest co do zasady porównywalna. Dyskryminacja może wystąpić tylko wtedy, gdy obie strony znajdują się w podobnej sytuacji. W przypadku nierezydenta, który osiąga większość dochodów w państwie zatrudnienia, ale państwo rezydencji nie może uwzględnić jego sytuacji osobistej i rodzinnej, może dojść do dyskryminacji. Jednakże, aby ocenić sytuację podatnika i jego zdolność płatniczą, należy wziąć pod uwagę cały rok podatkowy. TSUE orzekł, że państwo zatrudnienia nie jest zobowiązane do przyznania korzyści podatkowych nierezydentowi, jeśli dochody uzyskane w tym państwie nie stanowią zasadniczej części jego rocznych dochodów, nawet jeśli pracował tam tylko przez część roku. Okoliczność, że pracownik przeniósł się do państwa trzeciego, nie ma wpływu na tę wykładnię. W konsekwencji, niderlandzkie prawo, które wymagało osiągnięcia większości dochodów w Niderlandach w skali roku, było zgodne z prawem UE.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, państwo członkowskie nie jest zobowiązane do przyznania korzyści podatkowej uwzględniającej sytuację osobistą i rodzinną pracownika niebędącego rezydentem, jeśli dochody uzyskane w tym państwie w danym okresie nie stanowią zasadniczej części jego dochodów podlegających opodatkowaniu w całym roku podatkowym.
Uzasadnienie
Sytuacja rezydentów i nierezydentów nie jest co do zasady porównywalna. Dyskryminacja może wystąpić, gdy nierezydent osiąga większość dochodów w państwie zatrudnienia, a państwo rezydencji nie może uwzględnić jego sytuacji osobistej i rodzinnej. Jednakże, aby ocenić zdolność płatniczą, należy wziąć pod uwagę cały rok podatkowy. Jeśli dochody z państwa zatrudnienia nie stanowią zasadniczej części rocznych dochodów, państwo to nie jest zobowiązane do przyznania korzyści podatkowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
państwo członkowskie (Staatssecretaris van Financiën)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Staatssecretaris van Financiën | organ_krajowy | pozwany |
| D.G. Kieback | osoba_fizyczna | wnoszący_odwołanie |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd portugalski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd szwedzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
TFUE art. 45
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Art. 45 TFUE (dawniej art. 39 WE) zakazuje dyskryminacji pracowników państw członkowskich ze względu na narodowość w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy.
TWE art. 39 § 2
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Zakaz dyskryminacji pracowników państw członkowskich ze względu na narodowość w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy.
Pomocnicze
ustawa z 2001 r. art. 2.3
Wet Inkomstenbelasting 2001
Definicja dochodów podlegających opodatkowaniu.
ustawa z 2001 r. art. 2.4
Wet Inkomstenbelasting 2001
Określenie sposobu ustalania dochodów dla rezydentów i nierezydentów.
ustawa z 2001 r. art. 2.5 § 1
Wet Inkomstenbelasting 2001
Możliwość wyboru systemu opodatkowania dla rezydentów przez niektórych nierezydentów.
ustawa z 2001 r. art. 3.120 § 1
Wet Inkomstenbelasting 2001
Możliwość odliczenia 'ujemnych dochodów' z nieruchomości położonej w Niderlandach przez rezydenta.
ustawa z 2001 r. art. 7.1 § a)
Wet Inkomstenbelasting 2001
Opodatkowanie dochodów ze stosunku pracy lub z mieszkania w Niderlandach.
ustawa z 2001 r. art. 7.2 § b) i f)
Wet Inkomstenbelasting 2001
Definicja dochodów ze stosunku pracy i z mieszkania podlegających opodatkowaniu.
Zalecenie Komisji 94/79/WE art. 2.2
Państwa członkowskie nie powinny poddawać dochodów osób fizycznych niebędących rezydentami opodatkowaniu wyższemu od opodatkowania rezydentów, jeżeli dochody podlegające opodatkowaniu w państwie członkowskim, w którym osoba fizyczna nie jest rezydentem, stanowią co najmniej 75% wszystkich jej dochodów podlegających opodatkowaniu w danym roku podatkowym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sytuacja rezydentów i nierezydentów nie jest co do zasady porównywalna. Ocena zdolności płatniczej podatnika wymaga uwzględnienia całego roku podatkowego. Państwo zatrudnienia nie jest zobowiązane do przyznania korzyści podatkowych, jeśli dochody z tego państwa nie stanowią zasadniczej części rocznych dochodów nierezydenta. Przeniesienie się do państwa trzeciego nie zmienia obowiązku państwa członkowskiego w zakresie stosowania prawa UE.
Odrzucone argumenty
Niderlandzkie prawo dyskryminuje nierezydentów, odmawiając im odliczeń podatkowych dostępnych dla rezydentów. Należy brać pod uwagę dochody tylko z okresu zatrudnienia w Niderlandach, a nie z całego roku.
Godne uwagi sformułowania
sytuacja osobista i rodzinna jest istotna przy ocenie jego ogólnej zdolności płatniczej zasada równego traktowania w zakresie wynagrodzenia pozbawiona byłaby skuteczności, gdyby możliwe było jej naruszenie przez dyskryminujące przepisy krajowe w dziedzinie podatku dochodowego sytuacja rezydentów i nierezydentów nie jest co do zasady porównywalna ocena jego sytuacji jest łatwiejsza dla państwa, w którym wykonywał on działalność zawodową przed swoim wyjazdem, niż dla państwa czy też państw, w których zamieszkuje on po tym wyjeździe
Skład orzekający
R. Silva de Lapuerta
prezes izby
J.C. Bonichot
sprawozdawca
A. Arabadjiev
sędzia
J.L. da Cruz Vilaça
sędzia
C. Lycourgos
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady równego traktowania w kontekście opodatkowania nierezydentów, zwłaszcza w przypadku częściowego zatrudnienia w danym państwie członkowskim i osiągania większości dochodów gdzie indziej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy sytuacji, gdy dochody z państwa zatrudnienia nie stanowią większości rocznych dochodów. W przypadkach, gdy nierezydent osiąga większość dochodów w państwie zatrudnienia, a państwo rezydencji nie może uwzględnić jego sytuacji, może nadal istnieć obowiązek przyznania korzyści podatkowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu swobody przepływu pracowników i potencjalnych pułapek podatkowych dla osób pracujących w jednym kraju UE, a mieszkających w innym. Wyjaśnia, kiedy państwo zatrudnienia może odmówić ulg podatkowych.
“Pracujesz w UE, mieszkasz gdzie indziej? Uważaj na podatki – TSUE wyjaśnia, kiedy możesz stracić ulgi.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI