C-89/17
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że obywatel państwa trzeciego będący partnerem obywatela UE, który powraca do swojego kraju, ma prawo do ułatwienia uzyskania zezwolenia na pobyt, pod warunkiem istnienia stałego związku i przeprowadzenia szczegółowej analizy jego sytuacji.
Sprawa dotyczyła obywatelki RPA, partnerki stanu wolnego obywatela Wielkiej Brytanii, która po wspólnym pobycie w Niderlandach wróciła z nim do Wielkiej Brytanii. Brytyjskie władze odmówiły jej karty pobytu, uznając, że tylko małżonek lub zarejestrowany partner obywatela UE ma takie prawo. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że choć dyrektywa 2004/38 nie przyznaje bezpośredniego prawa pobytu w kraju pochodzenia obywatela UE, to art. 21 TFUE wymaga ułatwienia uzyskania zezwolenia na pobyt dla partnera w stałym związku, pod warunkiem przeprowadzenia szczegółowej analizy jego sytuacji i zapewnienia skutecznej ochrony sądowej.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się i pobytu. Sprawa rozpatrywana była między brytyjskim ministrem spraw wewnętrznych a obywatelką RPA, partnerką stanu wolnego obywatela Wielkiej Brytanii. Po wspólnym pobycie w Niderlandach, para przeniosła się do Wielkiej Brytanii. Brytyjskie władze odmówiły obywatelce RPA karty pobytu, powołując się na przepisy krajowe, które ograniczały to prawo do małżonków i zarejestrowanych partnerów obywateli UE. Sąd odsyłający zadał pytania dotyczące interpretacji art. 21 TFUE oraz dyrektywy 2004/38 w kontekście powrotu obywatela UE wraz z partnerem (niebędącym małżonkiem ani zarejestrowanym partnerem) do państwa członkowskiego jego obywatelstwa. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 21 TFUE zobowiązuje państwo członkowskie do ułatwienia udzielenia zezwolenia na pobyt partnerowi obywatela UE, z którym pozostaje on w stałym, należycie poświadczonym związku, nawet jeśli nie jest to formalny związek małżeński lub partnerski. Podkreślono, że decyzja odmowna musi opierać się na szczegółowej analizie osobistych okoliczności wnioskodawcy i być uzasadniona. Ponadto, obywatelom państw trzecich, o których mowa w art. 3 ust. 2 dyrektywy, musi przysługiwać środek zaskarżenia umożliwiający sądowi kontrolę faktyczną i prawną decyzji, w tym sprawdzenie, czy decyzja opiera się na solidnej podstawie faktycznej i czy przestrzegano gwarancji proceduralnych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 21 TFUE zobowiązuje państwo członkowskie do ułatwienia udzielenia zezwolenia na pobyt partnerowi obywatela UE, z którym pozostaje on w stałym, należycie poświadczonym związku, nawet jeśli nie jest to formalny związek małżeński lub partnerski, pod warunkiem powrotu obywatela UE do państwa swojego obywatelstwa.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że odmowa przyznania prawa pobytu partnerowi obywatela UE w państwie jego pochodzenia mogłaby zniechęcić obywatela UE do korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się. Dlatego, stosując analogicznie przepisy dyrektywy 2004/38, należy ułatwić uzyskanie zezwolenia na pobyt partnerowi w stałym związku, nawet jeśli nie jest on formalnie uznawany za członka rodziny w rozumieniu dyrektywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (R. Banger)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Secretary of State for the Home Department | organ_krajowy | pozwany |
| Rozanne Banger | osoba_fizyczna | skarżący |
| Philip Rado | osoba_fizyczna | strona w postępowaniu głównym |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
TFUE art. 21 § 1
Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Obywatel Unii ma prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich. Prawo to może zobowiązywać państwo członkowskie do ułatwienia udzielenia zezwolenia na pobyt partnerowi obywatela UE, nawet jeśli nie jest on formalnie uznawany za członka rodziny, pod pewnymi warunkami.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 3 § 2
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Państwa członkowskie ułatwiają wjazd i pobyt partnerowi, z którym obywatel Unii pozostaje w stałym, należycie poświadczonym związku. Decyzja odmowna musi być oparta na szczegółowej analizie osobistych okoliczności i uzasadniona.
Pomocnicze
Dyrektywa 2004/38/WE art. 15 § 1
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Procedury przewidziane w art. 30 i 31 stosuje się analogicznie do decyzji ograniczających swobodne przemieszczanie się, uzasadnionych względami innymi niż porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne lub zdrowie publiczne.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 31 § 1
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Osoby zainteresowane mają możliwość odwołania się na drodze sądowej lub administracyjnej od decyzji ograniczających ich prawa.
Karta praw podstawowych art. 47
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu.
rozporządzenie z 2006 r. art. 7
Immigration (European Economic Area) Regulations 2006
rozporządzenie z 2006 r. art. 8 § 5
Immigration (European Economic Area) Regulations 2006
rozporządzenie z 2006 r. art. 9
Immigration (European Economic Area) Regulations 2006
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obywatel UE powracający do swojego kraju z partnerem powinien mieć możliwość utrzymania życia rodzinnego. Odmowa wydania zezwolenia na pobyt partnerowi obywatela UE musi być poprzedzona szczegółową analizą jego sytuacji i uzasadniona. Partner obywatela UE musi mieć prawo do skutecznego środka zaskarżenia decyzji odmownej.
Odrzucone argumenty
Dyrektywa 2004/38 nie przyznaje prawa pobytu partnerom niebędącym małżonkami ani zarejestrowanymi partnerami w państwie pochodzenia obywatela UE. Przepisy krajowe Zjednoczonego Królestwa ograniczające prawo do pobytu do małżonków i zarejestrowanych partnerów są zgodne z prawem.
Godne uwagi sformułowania
Ułatwić wjazd i pobyt Szczegółowa analiza osobistych okoliczności Skuteczna ochrona sądowa Prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu Powrót do państwa członkowskiego, którego przynależność państwową posiada
Skład orzekający
T. von Danwitz
prezes
C. Vajda
sędzia
E. Juhász
sędzia
K. Jürimäe
sprawozdawca
C. Lycourgos
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Rozszerzenie ochrony prawnej dla partnerów obywateli UE w kraju pochodzenia, znaczenie analizy indywidualnej sytuacji i prawa do skutecznej ochrony sądowej."
Ograniczenia: Dotyczy partnerów w stałym, należycie poświadczonym związku, niekoniecznie formalnie uznawanym za małżeństwo lub związek partnerski. Wymaga powrotu obywatela UE do kraju pochodzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa rodzinnego i imigracyjnego w UE, rozszerzając prawa partnerów obywateli UE i podkreślając znaczenie ochrony sądowej. Jest to temat aktualny i budzący zainteresowanie.
“Partner obywatela UE wracający do kraju pochodzenia ma prawo do pobytu – przełomowa interpretacja TSUE!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI