C-881/19

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2022-01-13
cjeuochrona_konsumentowetykietowanie żywnościWysokatrybunal
etykietowanieżywnośćskładnikiochrona konsumentówprawo żywnościoweczekoladaskładniki złożonenazwy handloweprawo UE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że składnik złożony musi być oznaczony nazwą przewidzianą w przepisach UE w języku państwa członkowskiego, aby można było zastosować zwolnienie z obowiązku podawania jego składu.

Sprawa dotyczyła etykietowania produktów spożywczych przez Tesco Stores ČR, które użyło określenia „proszek czekoladowy” zamiast „czekolada w proszku” zgodnie z czeską wersją językową dyrektywy. Sąd odsyłający zapytał, czy można zastosować zwolnienie z obowiązku podawania składu składnika złożonego, jeśli nie użyto nazwy przewidzianej w przepisach UE w lokalnym języku. Trybunał uznał, że zwolnienie to jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy składnik złożony jest oznaczony nazwą handlową w wersji językowej danego państwa członkowskiego, aby zapewnić konsumentom jasne i rzetelne informacje.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów UE dotyczących przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, w szczególności w zakresie etykietowania wyrobów kakaowych i czekoladowych. Sprawa wyłoniła się z postępowania między Tesco Stores ČR a czeskim Ministerstwem Rolnictwa, gdzie Tesco zostało zobowiązane do wycofania produktów z powodu nieprawidłowego oznaczenia składnika „proszek czekoladowy” (čokoládový prášek). Sąd czeski zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy zwolnienie z obowiązku podawania składu składnika złożonego, przewidziane w rozporządzeniu nr 1169/2011, może być zastosowane, gdy nazwa składnika nie jest zgodna z nazwą przewidzianą w przepisach UE w lokalnej wersji językowej. Trybunał, analizując przepisy rozporządzenia nr 1169/2011 i dyrektywy 2000/36, podkreślił, że celem tych regulacji jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów i umożliwienie im dokonywania świadomych wyborów. W związku z tym, aby skorzystać ze zwolnienia z obowiązku wyszczególnienia składników składnika złożonego, musi on być oznaczony nazwą przewidzianą w przepisach UE w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów w danym państwie członkowskim. Trybunał uznał, że swobodne tłumaczenie nazw składników z innych wersji językowych podważa harmonizację i cel ochrony konsumentów. Dlatego też, podmiot gospodarczy jest zwolniony z obowiązku wyszczególnienia składników składnika złożonego tylko wtedy, gdy użyje nazwy handlowej tego składnika zgodnie z wersją językową danego państwa członkowskiego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, ale tylko wtedy, gdy składnik złożony jest oznaczony nazwą handlową w wersji językowej danego państwa członkowskiego.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił, że celem rozporządzenia nr 1169/2011 jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów i umożliwienie im dokonywania świadomych wyborów. Swobodne tłumaczenie nazw składników z innych wersji językowych podważa harmonizację i cel ochrony konsumentów. Dlatego też, aby skorzystać ze zwolnienia, nazwa składnika musi być zgodna z nazwą przewidzianą w przepisach UE w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów w danym państwie członkowskim.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Tesco Stores ČR a.s.spolkaskarżący
Ministerstvo zemědělstvíorgan_krajowypozwany
Rząd czeskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (11)

Główne

Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 9 ust. 1 lit. b)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011

Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 15 ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011

Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 17 ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011

Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 18 ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011

Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 18 ust. 4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011

Rozporządzenie nr 1169/2011 art. Załącznik VII, część E, pkt 2 lit. a)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011

Dyrektywa 2000/36 art. Załącznik I, część A, pkt 2 lit. c)

Dyrektywa 2000/36/WE

Dyrektywa 2000/36 art. Art. 3 ust. 1

Dyrektywa 2000/36/WE

Dyrektywa 2000/36 art. Art. 4

Dyrektywa 2000/36/WE

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 2 ust. 2 lit. h)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011

Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 2 ust. 2 lit. n)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nazwa składnika złożonego musi być zgodna z nazwą przewidzianą w przepisach UE w lokalnej wersji językowej, aby można było zastosować zwolnienie z obowiązku podawania jego składu. Ochrona konsumentów i zapewnienie im świadomych wyborów są nadrzędne. Pełna harmonizacja nazw handlowych wyrobów kakaowych i czekoladowych wymaga stosowania nazw przewidzianych w przepisach UE.

Odrzucone argumenty

Możliwość stosowania tłumaczeń nazw składników z innych wersji językowych, jeśli składnik spełnia kryteria definicji. Zasada równoważności wersji językowych przepisów UE pozwala na stosowanie różnych nazw.

Godne uwagi sformułowania

podmiot gospodarczy [...] jest zwolniony z obowiązku wyszczególnienia wszystkich składników stanowiących składnik złożony [...] tylko wtedy, gdy ten składnik złożony [...] został oznaczony w wykazie składników przy użyciu tej nazwy handlowej w wersji językowej danego państwa członkowskiego. swobodne tłumaczenia nie umożliwiają konsumentom uzyskania pewności co do składu takiego składnika złożonego poprzez samo przeczytanie wzmianki o nim zamieszczonej w wykazie składników produktu spożywczego. podważałoby dokonaną w rzeczonej dyrektywie pełną harmonizację nazw handlowych.

Skład orzekający

E. Regan

prezes izby

C. Lycourgos

prezes czwartej izby

I. Jarukaitis

sędzia

I. Ziemele

sędzia

M. Ilešič

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących etykietowania żywności, zwłaszcza składników złożonych i wymogów językowych w UE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z nazewnictwem składników złożonych w kontekście przepisów UE i ich tłumaczenia na języki narodowe.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy codziennego aspektu życia konsumentów – etykietowania żywności, a jej rozstrzygnięcie ma praktyczne implikacje dla producentów i sprzedawców żywności w całej UE.

Czy nazwa „proszek czekoladowy” zamiast „czekolada w proszku” może narazić Cię na karę? TSUE wyjaśnia zasady etykietowania żywności.

Sektor

żywność

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI