C-88/22 P
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił odwołanie członka personelu tymczasowego, który domagał się przyznania dodatku zagranicznego, uznając, że jego główna działalność zawodowa w okresie odniesienia była wykonywana w Belgii, a nie dla innego państwa.
Sprawa dotyczyła odwołania członka personelu tymczasowego Komisji Europejskiej, który domagał się przyznania dodatku zagranicznego. Odmówiono mu tego dodatku, ponieważ uznano, że jego główna działalność zawodowa w okresie odniesienia (pięć lat przed rozpoczęciem służby w Komisji) była wykonywana w Brukseli jako sekretarz generalny Europejskiej Sieci Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN). Skarżący argumentował, że pracował dla polskiego Ministerstwa Sprawiedliwości i KSSiP, a EJTN nie jest organizacją międzynarodową w rozumieniu przepisów. Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie, stwierdzając, że kluczowe jest miejsce i charakter wykonywanej działalności, a nie formalny status prawny czy stosunek pracy, oraz że praca dla EJTN nie była pracą dla innego państwa w rozumieniu przepisów.
W niniejszym wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrywał odwołanie wniesione przez QB, członka personelu tymczasowego Komisji Europejskiej, przeciwko wyrokowi Sądu Unii Europejskiej, który oddalił jego skargę o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej przyznania mu dodatku zagranicznego. Dodatek ten jest przyznawany urzędnikom, którzy nie są obywatelami państwa zatrudnienia i którzy w okresie pięciu lat poprzedzających rozpoczęcie służby nie prowadzili swojej głównej działalności zawodowej ani nie posiadali stałego miejsca zamieszkania na terytorium tego państwa, z wyłączeniem sytuacji wynikających z pracy dla innego państwa lub organizacji międzynarodowej. QB, obywatel polski, pracował jako sędzia w Polsce, a następnie został oddelegowany do Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury (KSSiP). W latach 2014-2019 pełnił funkcję sekretarza generalnego Europejskiej Sieci Szkolenia Kadr Wymiaru Sprawiedliwości (EJTN) z siedzibą w Brukseli, mieszkając tam z rodziną. Po rozpoczęciu służby w Komisji w 2020 r. odmówiono mu dodatku zagranicznego, uznając, że jego główna działalność zawodowa w okresie odniesienia była wykonywana w Belgii, a praca dla EJTN nie była pracą dla innego państwa ani organizacji międzynarodowej w rozumieniu przepisów. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę QB, a w niniejszym odwołaniu QB zarzucił Sądowi naruszenie prawa przy wykładni i stosowaniu przepisów dotyczących głównej działalności zawodowej oraz pojęcia „pracy wykonywanej dla innego państwa”. Argumentował, że nadal pracował dla KSSiP i państwa polskiego, a EJTN nie jest organizacją międzynarodową. Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie. Wyjaśnił, że „główna działalność zawodowa” oznacza pracę, której dana osoba poświęca największą część czasu pracy i z której uzyskuje większość dochodów, niezależnie od formalnego stosunku prawnego. Stwierdził, że QB poświęcał znaczną część czasu pracy i otrzymywał wynagrodzenie za pracę w EJTN, co wykluczało traktowanie jej jako działalności dodatkowej. Ponadto, Trybunał potwierdził, że praca dla EJTN nie była „pracą wykonywaną dla innego państwa” w rozumieniu przepisów, ponieważ EJTN nie jest częścią stałego przedstawicielstwa dyplomatycznego ani nie działa w jego ramach, a sama przynależność do organizacji międzynarodowej nie jest wystarczająca do zastosowania tego wyjątku. W konsekwencji, QB nie spełnił przesłanek do przyznania dodatku zagranicznego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli dana osoba poświęca tej działalności największą część swojego czasu pracy i uzyskuje z niej większość swoich dochodów z działalności zawodowej, niezależnie od formalnego stosunku prawnego.
Uzasadnienie
Trybunał wyjaśnił, że pojęcie „głównej działalności zawodowej” należy rozumieć zgodnie z jego zwyczajowym znaczeniem, uwzględniając czas pracy, dochody i charakter wykonywanej pracy, a nie tylko formalny status prawny czy stosunek pracy. W przypadku skarżącego, praca dla EJTN była regularna, za wynagrodzeniem i wymagała znaczącej części jego czasu pracy, co uzasadniało uznanie jej za główną działalność zawodową.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_odwolanie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| QB | osoba_fizyczna | wnoszący odwołanie |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | strona pozwana w pierwszej instancji |
Przepisy (3)
Główne
Regulamin pracowniczy art. Załącznik VII, Artykuł 4 § ust. 1 lit. a) tiret drugie
Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej
Dodatek zagraniczny przyznawany jest urzędnikom, którzy nie są obywatelami państwa zatrudnienia i którzy w okresie odniesienia nie prowadzili głównej działalności zawodowej ani nie posiadali stałego miejsca zamieszkania na terytorium tego państwa, z wyłączeniem pracy dla innego państwa lub organizacji międzynarodowej. Kluczowe jest ustalenie głównej działalności zawodowej i miejsca jej wykonywania, a także ocena, czy praca była wykonywana dla innego państwa.
Pomocnicze
Statut TSUE art. 56
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Podstawa prawna odwołania od wyroku Sądu.
TFUE art. 256 § ust. 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa zakres kontroli Trybunału w postępowaniu odwoławczym, ograniczony do kwestii prawnych.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Główna działalność zawodowa skarżącego była wykonywana dla KSSiP i państwa polskiego, a nie dla EJTN. Praca dla EJTN powinna być traktowana jako praca dla innego państwa (Polski) w rozumieniu przepisów. Sąd błędnie zinterpretował pojęcie „pracy wykonywanej dla innego państwa”, zawężając je do pracy w ramach stałego przedstawicielstwa dyplomatycznego.
Godne uwagi sformułowania
„główna działalność zawodowa” oznacza każdą regularną pracę zarobkową – bez względu na jej prywatny lub publiczny charakter oraz na to, czy jest najemna, czy na własny rachunek – wykonywaną w sposób przeważający w stosunku do każdej innej działalności nie jest konieczne, aby była ona wykonywana w ramach stosunku pracy, na podstawie powołania lub umowy nie są brane pod uwagę sytuacje wynikające z pracy wykonywanej dla innego państwa lub dla organizacji międzynarodowej dodatek zagraniczny służy zrekompensowaniu szczególnych obciążeń i niedogodności, wynikających z podjęcia służby w instytucjach Unii
Skład orzekający
J. Kokott
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęć „główna działalność zawodowa” oraz „praca wykonywana dla innego państwa” w kontekście przyznawania dodatku zagranicznego dla pracowników tymczasowych i personelu UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów regulaminu pracowniczego UE i może być stosowane w podobnych przypadkach dotyczących pracowników UE oddelegowanych z państw członkowskich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy praktycznych aspektów zatrudnienia w instytucjach UE, w szczególności zasad przyznawania dodatków finansowych, co jest istotne dla wielu pracowników UE i potencjalnych kandydatów.
“Pracownik tymczasowy UE walczył o dodatek zagraniczny – czy praca dla polskiego sędziego w Brukseli to praca dla Polski?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI