C-857/19

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wszczęcie postępowania przez Komisję Europejską w sprawie naruszenia prawa konkurencji pozbawia krajowe organy ochrony konkurencji ich kompetencji, ale zasada ne bis in idem nie chroni przed sankcjami za naruszenia na odrębnych rynkach.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 11 ust. 6 rozporządzenia nr 1/2003 oraz art. 50 Karty praw podstawowych UE. Słowacki sąd najwyższy pytał, czy wszczęcie postępowania przez Komisję Europejską pozbawia krajowe organy ochrony konkurencji kompetencji do stosowania art. 101 i 102 TFUE oraz czy zasada ne bis in idem chroni przed podwójnym karaniem za nadużycie pozycji dominującej. Trybunał wyjaśnił, że krajowe organy tracą kompetencje, gdy postępowanie Komisji dotyczy tych samych naruszeń, na tych samych rynkach i w tym samym okresie. Jednocześnie orzekł, że zasada ne bis in idem nie ma zastosowania, gdy naruszenia dotyczą odrębnych rynków produktów lub geograficznych, nawet jeśli są podobne.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Najvyšší súd Slovenskej republiky dotyczył wykładni art. 11 ust. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 oraz art. 50 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Sprawa wyłoniła się z postępowania między słowacką spółką telekomunikacyjną Slovak Telekom a.s. (ST) a Protimonopolný úrad Slovenskej republiky (słowackim organem ochrony konkurencji) w przedmiocie zgodności z prawem decyzji nakładającej na ST grzywnę za nadużycie pozycji dominującej na rynku telekomunikacyjnym. Słowacki sąd najwyższy zadał dwa pytania: po pierwsze, czy wszczęcie postępowania przez Komisję Europejską w sprawie naruszenia art. 101 i 102 TFUE pozbawia krajowe organy ochrony konkurencji ich kompetencji, oraz po drugie, czy zasada ne bis in idem (zakaz ponownego karania za ten sam czyn) chroni przed sankcjami nałożonymi odrębnie przez Komisję i krajowy organ ochrony konkurencji za nadużycie pozycji dominującej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pierwsze pytanie, orzekł, że art. 11 ust. 6 rozporządzenia nr 1/2003 należy interpretować w ten sposób, iż krajowe organy ochrony konkurencji zostają pozbawione kompetencji do stosowania art. 101 i 102 TFUE, gdy Komisja wszczyna postępowanie w celu przyjęcia decyzji stwierdzającej naruszenie tych przepisów, pod warunkiem jednak, że formalny akt Komisji dotyczy tych samych naruszeń, popełnionych przez te same przedsiębiorstwa, na tych samych rynkach produktów i geograficznych, w tym samym okresie, co naruszenia będące przedmiotem wcześniejszych postępowań krajowych. Odnosząc się do drugiego pytania, Trybunał stwierdził, że zasada ne bis in idem, ustanowiona w art. 50 Karty, znajduje zastosowanie do naruszeń prawa konkurencji, takich jak nadużycie pozycji dominującej, i zabrania ponownego karania za to samo zachowanie. Jednakże zasada ta nie ma zastosowania, gdy naruszenia dotyczą odrębnych rynków produktów lub geograficznych, co miało miejsce w analizowanej sprawie, gdzie Komisja i słowacki organ ochrony konkurencji nałożyły sankcje za praktyki na różnych rynkach. W takim przypadku nie jest spełniony warunek tożsamości zdarzeń i chronionego dobra prawnego.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (8)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy