C-85/16 P i C-86/16 P
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołania dotyczące rejestracji znaku towarowego KENZO ESTATE, potwierdzając, że jego używanie mogłoby czerpać nienależne korzyści z renomy wcześniejszego znaku KENZO, a nazwisko wnioskodawcy nie stanowi uzasadnionego powodu do rejestracji.
Sprawa dotyczyła odwołań od wyroków Sądu Unii Europejskiej, które oddaliły skargi na decyzje EUIPO odmawiające rejestracji znaku towarowego KENZO ESTATE. Wnioskodawca, Kenzo Tsujimoto, chciał zarejestrować znak KENZO ESTATE dla napojów alkoholowych i innych produktów. Sprzeciw wniósł właściciel wcześniejszego znaku KENZO, powołując się na art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 (ochrona znaków renomowanych). Izba Odwoławcza EUIPO uznała, że przesłanki zastosowania tego przepisu są spełnione, co potwierdził Sąd. Trybunał Sprawiedliwości rozpatrzył zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych (art. 76 ust. 2) oraz materialnoprawnych (art. 8 ust. 5). Oddalił odwołania, uznając, że Sąd prawidłowo ocenił podobieństwo znaków, renomę wcześniejszego znaku oraz brak uzasadnionego powodu używania nowego znaku, mimo że jego część stanowiła nazwisko wnioskodawcy.
Sprawa połączonych odwołań C-85/16 P i C-86/16 P dotyczyła wniosków o rejestrację unijnego znaku towarowego KENZO ESTATE, złożonych przez Kenzo Tsujimoto. Sprzeciw wobec rejestracji wniósł właściciel wcześniejszego unijnego znaku towarowego KENZO, powołując się na art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009, który przewiduje względną podstawę odmowy rejestracji, gdy zgłoszony znak jest identyczny lub podobny do znaku renomowanego i jego używanie bez uzasadnionego powodu przynosiłoby nienależne korzyści lub szkodziło renomie wcześniejszego znaku. W pierwszej instancji Wydział Sprzeciwów EUIPO oddalił sprzeciw. Jednak Druga Izba Odwoławcza EUIPO uwzględniła odwołanie Kenzo, stwierdzając spełnienie trzech kumulatywnych przesłanek z art. 8 ust. 5: podobieństwo znaków, renomę znaku KENZO oraz prawdopodobieństwo czerpania nienależnych korzyści z tej renomy przez zgłoszony znak. Sąd Unii Europejskiej oddalił skargi Kenzo Tsujimoto na decyzje Izby Odwoławczej, co doprowadziło do obecnych odwołań do Trybunału Sprawiedliwości. Trybunał rozpatrzył dwa główne zarzuty. Pierwszy dotyczył naruszenia art. 76 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 w związku z dopuszczeniem przez Izbę Odwoławczą dowodów przedstawionych po terminie. Trybunał uznał, że Sąd prawidłowo zinterpretował uprawnienia dyskrecjonalne Izby Odwoławczej, które powinny być oceniane w świetle zasady 50 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego, a nie zasady 20 ust. 1. Sąd prawidłowo ocenił, że dowody te mogły mieć znaczenie i że etap postępowania na to pozwalał. Drugi zarzut dotyczył naruszenia art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009. Wnoszący odwołania podniósł cztery części tego zarzutu, dotyczące oceny podobieństwa znaków, renomy znaku KENZO, braku czerpania nienależnej korzyści oraz istnienia uzasadnionego powodu używania znaku. Trybunał oddalił te zarzuty. Stwierdził, że Sąd prawidłowo ocenił podobieństwo znaków, biorąc pod uwagę całość oznaczeń i dominujący charakter elementu "kenzo". Uznano, że Sąd prawidłowo potwierdził istnienie renomy znaku KENZO, mimo zastrzeżeń co do terminu przedstawienia dowodów. Trybunał potwierdził również, że Sąd prawidłowo ocenił prawdopodobieństwo czerpania nienależnych korzyści z renomy, uwzględniając charakter towarów i usług oraz podobieństwo znaków. Kluczowe było rozstrzygnięcie dotyczące "uzasadnionego powodu". Wnoszący odwołania argumentował, że użycie jego imienia "Kenzo" stanowi taki powód. Trybunał, opierając się na wcześniejszym orzecznictwie dotyczącym dyrektywy o znakach towarowych, uznał, że samo użycie nazwiska lub imienia nie stanowi automatycznie uzasadnionego powodu, zwłaszcza gdy mogłoby to podważać podstawową funkcję znaku renomowanego, jaką jest gwarancja pochodzenia produktu. W konsekwencji Trybunał oddalił oba odwołania w całości i obciążył Kenzo Tsujimoto kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, Izba Odwoławcza posiada uprawnienia dyskrecjonalne do uwzględnienia dowodów przedstawionych po terminie, jeśli mogą one mieć rzeczywiste znaczenie dla wyniku sprawy i etap postępowania na to pozwala. Ocena ta powinna być dokonywana w świetle zasady 50 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego.
Uzasadnienie
Trybunał powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym Izba Odwoławcza ma prawo uwzględnić dowody przedstawione po terminie na mocy art. 76 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 i zasady 50 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego, jeśli dowody te mają znaczenie dla sprawy i etap postępowania na to pozwala. Sąd prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie te przesłanki zostały spełnione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_odwolanie
Strona wygrywająca
EUIPO i Kenzo
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Kenzo Tsujimoto | osoba_fizyczna | strona wnosząca odwołania |
| Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) | instytucja_ue | strona pozwana w pierwszej instancji |
| Kenzo | spolka | interwenient w pierwszej instancji |
Przepisy (11)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 5
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Określa względną podstawę odmowy rejestracji znaku towarowego, gdy jest on identyczny lub podobny do znaku renomowanego i jego używanie bez uzasadnionego powodu przynosi nienależne korzyści lub szkodzi renomie.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 76 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Pozwala Urzędowi nie brać pod uwagę stanu faktycznego lub dowodów, których strony nie przedstawiły w odpowiednim terminie, ale przyznaje uprawnienia dyskrecjonalne do ich uwzględnienia.
Rozporządzenie nr 40/94
Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Wcześniejszy akt prawny dotyczący wspólnotowych znaków towarowych, uchylony przez Rozporządzenie nr 207/2009.
Rozporządzenie wykonawcze § Zasada 19 ust. 1 i 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonawcze do rozporządzenia nr 40/94
Określa terminy przedstawiania dowodów w postępowaniu sprzeciwowym.
Rozporządzenie wykonawcze § Zasada 20 ust. 1
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonawcze do rozporządzenia nr 40/94
Stanowi, że sprzeciw jest odrzucany, jeśli strona nie przedstawi dowodu na istnienie, ważność i zakres ochrony wcześniejszego znaku w terminie.
Rozporządzenie wykonawcze § Zasada 50 ust. 1 akapit trzeci
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 z dnia 13 grudnia 1995 r. wykonawcze do rozporządzenia nr 40/94
Reguluje uprawnienia dyskrecjonalne Izby Odwoławczej do uwzględniania dodatkowych lub uzupełniających faktów i dowodów przedstawionych po terminie.
Statut TSUE art. 56
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniesienia odwołania do Trybunału Sprawiedliwości.
Statut TSUE art. 58 § akapit pierwszy
Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Ogranicza odwołanie do kwestii prawnych.
TFUE art. 256
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa zakres kontroli Trybunału w postępowaniu odwoławczym.
Pierwsza dyrektywa 89/104/EWG art. 5 § 2
Dyrektywa 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych
Dotyczy ochrony znaków towarowych cieszących się renomą i pojęcia 'uzasadnionego powodu'.
Pierwsza dyrektywa 89/104/EWG art. 4 § 4 lit. a
Dyrektywa 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych
Dotyczy względnych podstaw odmowy rejestracji znaku towarowego.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Sąd naruszył prawo, orzekając, że dowody używania i renomy były nierozerwalnie związane, co pozwoliło na przedstawienie dowodów po terminie. Sąd naruszył prawo, nie dokonując porównania kolidujących znaków jako całości i nie stosując odpowiedniego orzecznictwa. Sąd nie uzasadnił oceny dominującego charakteru elementu 'kenzo'. Sąd niesłusznie odrzucił zastosowanie orzecznictwa dotyczącego znaków graficznych i słownych w sprawie znaków wyłącznie słownych. Sąd naruszył prawo, uznając, że znak KENZO cieszy się renomą, mimo że dowody zostały złożone po terminie. Sąd naruszył prawo, uznając, że używanie znaku KENZO ESTATE przynosi nienależne korzyści z renomy znaku KENZO, nie dokonując całościowej oceny i opierając się na przypuszczeniach. Zaskarżone wyroki są obarczone brakiem uzasadnienia w kwestii braku uzasadnionego powodu używania znaku. Użycie imienia 'Kenzo' przez wnioskodawcę stanowi uzasadniony powód używania znaku.
Godne uwagi sformułowania
używanie bez uzasadnionego powodu tego znaku towarowego przynosiłoby nienależyte korzyści z tego powodu lub byłoby szkodliwe dla odróżniającego charakteru lub renomy takiego wcześniejszego znaku towarowego dowody używania i dowody renomy są nierozerwalnie związane konsument zwraca zazwyczaj większą uwagę na początek oznaczenia niż na jego zakończenie element 'estate' skojarzony z towarami i usługami nie ma charakteru odróżniającego dla znacznej części właściwych konsumentów żaden uzasadniony powód nie został wykazany okoliczność, że Kenzo jest imieniem wnoszącego odwołania, nie wystarcza do tego, by stanowić uzasadniony powód
Skład orzekający
E. Levits
prezes
A. Borg Barthet
sprawozdawca
M. Berger
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 8 ust. 5 Rozporządzenia nr 207/2009 dotyczącego ochrony znaków renomowanych, w tym oceny podobieństwa znaków, dowodów renomy, czerpania nienależnych korzyści oraz pojęcia 'uzasadnionego powodu' w kontekście używania własnego imienia lub nazwiska."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zderzenia dwóch znaków słownych, z których jeden jest renomowany, a drugi stanowi jego rozszerzenie. Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące charakteru towarów i usług oraz stopnia podobieństwa mogą wpływać na zastosowanie zasad w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy znanego domu mody i jego znaku towarowego, a także kwestii, czy użycie własnego imienia może być podstawą do rejestracji znaku podobnego do renomowanego. Jest to interesujące z perspektywy prawa własności intelektualnej i praktyki biznesowej.
“Czy Twoje imię może zablokować rejestrację znaku towarowego? Wyrok TSUE w sprawie KENZO.”
Sektor
wlasnosc_intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI