C-843/19

Trybunał orzekł, że hiszpański przepis ograniczający dobrowolne wcześniejsze przejście na emeryturę, jeśli świadczenie jest niższe od minimalnej kwoty, nie narusza unijnej zasady równego traktowania, nawet jeśli pośrednio dotyka więcej kobiet, pod warunkiem, że jest to uzasadnione celami polityki społecznej.

Sprawa dotyczyła interpretacji dyrektywy 79/7/EWG w kontekście hiszpańskiego przepisu (art. 208 ust. 1 lit. c) LGSS), który ograniczał możliwość dobrowolnego wcześniejszego przejścia na emeryturę, jeśli obliczona kwota świadczenia była niższa od minimalnej kwoty emerytalnej. Sąd odsyłający wskazał, że przepis ten może pośrednio dyskryminować kobiety, które stanowią większość w niektórych sektorach i częściej pobierają dodatek wyrównawczy. Trybunał uznał, że taki przepis nie narusza zasady równego traktowania, jeśli jest uzasadniony zgodnymi z prawem celami polityki społecznej, takimi jak zapewnienie stabilności systemu emerytalnego i równowagi między okresem pracy a emeryturą, a środki są właściwe i niezbędne.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 ust. 1 dyrektywy Rady 79/7/EWG w sprawie równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. Sprawa wywodziła się ze sporu między hiszpańskim Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) a pracownicą BT, której odmówiono świadczenia emerytalnego z tytułu wcześniejszego przejścia na emeryturę. Powodem odmowy było to, że przewidywana kwota świadczenia była niższa od minimalnej kwoty emerytalnej, do której BT miałaby prawo w wieku 65 lat. Hiszpański przepis (art. 208 ust. 1 lit. c) LGSS) uzależniał możliwość dobrowolnego wcześniejszego przejścia na emeryturę od tego, że obliczona kwota świadczenia nie będzie niższa od minimalnej. Sąd odsyłający (Tribunal Superior de Justicia de Cataluña) zauważył, że 89% pracowników domowych to kobiety, a statystyki wskazywały, że kobiety częściej pobierają dodatek uzupełniający do emerytury, co sugerowało pośrednią dyskryminację kobiet. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że przepis ten nie wprowadza dyskryminacji bezpośredniej. Analizując dyskryminację pośrednią, Trybunał przypomniał, że taka występuje, gdy pozornie neutralny przepis stawia jedną płeć w szczególnie niekorzystnym położeniu, chyba że jest to uzasadnione zgodnym z prawem celem i środki są właściwe i niezbędne. Trybunał uznał, że cele takie jak zapewnienie stabilności systemu emerytalnego, równowaga między okresem pracy a emeryturą oraz zapobieganie nadmiernemu obciążeniu budżetu państwa poprzez wypłatę dodatków uzupełniających, mogą stanowić uzasadnienie dla takiego przepisu. Podkreślono, że państwa członkowskie mają szeroki zakres uznania w kształtowaniu polityki społecznej. Ostatecznie Trybunał orzekł, że przepis ten nie stoi na przeszkodzie prawu unijnemu, o ile jego skutek jest uzasadniony zgodnymi z prawem celami polityki społecznej, które nie mają związku z dyskryminacją ze względu na płeć, a środki są właściwe i niezbędne. Ustalenie, czy faktycznie występuje pośrednia dyskryminacja i czy jest ona uzasadniona, pozostawiono sądowi odsyłającemu.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy