C-83/22
Podsumowanie
TSUE orzekł, że organizator imprezy turystycznej musi poinformować konsumenta o prawie do rozwiązania umowy w przypadku nieuniknionych okoliczności, a sąd krajowy może badać to prawo z urzędu, nawet jeśli konsument dochodzi niższego zwrotu.
Sprawa dotyczyła konsumenta, który rozwiązał umowę o imprezę turystyczną z powodu pandemii COVID-19 i żądał zwrotu wpłat. Sąd krajowy zwrócił się do TSUE z pytaniami dotyczącymi ważności przepisów dyrektywy o imprezach turystycznych oraz możliwości badania przez sąd z urzędu prawa konsumenta do pełnego zwrotu w przypadku nieuniknionych okoliczności. TSUE orzekł, że organizator ma obowiązek informowania o tym prawie, a sąd krajowy może badać je z urzędu, o ile poinformuje konsumenta i umożliwi mu dochodzenie tego prawa.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył interpretacji dyrektywy (UE) 2015/2302 w sprawie imprez turystycznych. Konsument rozwiązał umowę z powodu pandemii COVID-19 i domagał się zwrotu wpłat. Sąd odsyłający z Hiszpanii zadał dwa pytania: po pierwsze, czy art. 5 dyrektywy jest ważny, skoro nie nakłada obowiązku informowania o prawie do rozwiązania umowy w przypadku nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności (art. 12 ust. 2 dyrektywy); po drugie, czy przepisy krajowe ograniczające badanie sprawy z urzędu stoją na przeszkodzie skutecznemu prawu konsumenta. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 5 ust. 1 dyrektywy nakłada na organizatora obowiązek poinformowania podróżnego o prawie do rozwiązania umowy w przypadku nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności, co czyni zarzut nieważności tego przepisu bezzasadnym. Odnosząc się do drugiego pytania, TSUE stwierdził, że art. 12 ust. 2 dyrektywy nie stoi na przeszkodzie stosowaniu krajowych zasad proceduralnych (dyspozycyjności i spójności), pod warunkiem że sąd krajowy może z urzędu poinformować konsumenta o przysługującym mu prawie do pełnego zwrotu kosztów i umożliwić mu dochodzenie tego prawa. Oznacza to, że sąd może badać z urzędu prawo konsumenta do rozwiązania umowy i pełnego zwrotu, nawet jeśli konsument dochodzi niższej kwoty, ale musi zapewnić mu możliwość skorzystania z tego prawa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Art. 5 ust. 1 dyrektywy 2015/2302 nakłada na organizatora imprez turystycznych obowiązek poinformowania podróżnego o przysługującym mu prawie do rozwiązania umowy, o którym mowa w art. 12 ust. 2 tej dyrektywy.
Uzasadnienie
Standardowe formularze informacyjne zawarte w załączniku do dyrektywy wymieniają prawa podróżnego, w tym prawo do rozwiązania umowy w wyjątkowych okolicznościach. Dlatego art. 5 ust. 1 dyrektywy nie wyłącza obowiązku informowania o tym prawie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| RTG | osoba_fizyczna | skarżący |
| Tuk Tuk Travel SL | spolka | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd fiński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Parlament Europejski | instytucja_ue | interwenient |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
TFUE art. 114
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TFUE art. 169
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dyrektywa 2015/2302 art. 5
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302
Nakłada na organizatora imprez turystycznych obowiązek poinformowania podróżnego o przysługującym mu prawie do rozwiązania umowy w przypadku nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności.
Dyrektywa 2015/2302 art. 12
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302
Przyznaje podróżnemu prawo do rozwiązania umowy o udział w imprezie turystycznej przed rozpoczęciem imprezy bez ponoszenia opłat w przypadku nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności, z prawem do pełnego zwrotu wpłat.
Pomocnicze
Dyrektywa 2015/2302 art. 23
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302
Ustanawia bezwzględnie wiążący charakter dyrektywy i zakazuje zrzeczenia się praw przez podróżnych.
Dyrektywa 2015/2302 art. 24
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302
Nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia odpowiednich i skutecznych środków zapewniających przestrzeganie dyrektywy.
Real Decreto Legislativo 1/2007 art. 153
Ustawa powszechna o ochronie konsumentów i użytkowników
Real Decreto Legislativo 1/2007 art. 160
Ustawa powszechna o ochronie konsumentów i użytkowników
Ley 1/2000 art. 216
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada dyspozycyjności - sądy rozpatrują sprawy na podstawie przedstawionego przez strony stanu faktycznego i dowodów.
Ley 1/2000 art. 218
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada spójności orzeczeń - wyroki muszą być jasne, precyzyjne i odpowiadać żądaniom stron; sąd orzeka zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w sprawie, nawet jeśli strony ich nie wskazały.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek informowania przez organizatora o prawie do rozwiązania umowy w przypadku nieuniknionych okoliczności. Możliwość badania przez sąd krajowy z urzędu prawa konsumenta do pełnego zwrotu, nawet jeśli dochodzi on niższej kwoty, pod warunkiem poinformowania go o tym prawie.
Odrzucone argumenty
Argument rządu czeskiego o niedopuszczalności wniosku z powodu braku konieczności wykładni. Argument Komisji Europejskiej o hipotetycznym charakterze pierwszego pytania. Argument rządu hiszpańskiego o niedopuszczalności drugiego pytania ze względu na brak związku art. 15 dyrektywy.
Godne uwagi sformułowania
nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności skuteczna ochrona konsumentów zasady dyspozycyjności i spójności badanie z urzędu najważniejsze prawa podróżnego
Skład orzekający
A. Prechal
prezes_izby
M.L. Arastey Sahún
sędzia
F. Biltgen
sędzia
N. Wahl
sędzia
J. Passer
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązków informacyjnych organizatorów imprez turystycznych w kontekście nieuniknionych okoliczności (np. pandemii) oraz zakresu działania sądów krajowych w zakresie ochrony praw konsumentów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z dyrektywą o imprezach turystycznych; ocena 'nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności' pozostaje w gestii sądu krajowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu konsumentów, którzy napotkali trudności z powodu pandemii COVID-19 i chcieli odzyskać pieniądze za odwołane imprezy turystyczne. Wyjaśnia ważne kwestie dotyczące praw konsumentów i roli sądów.
“Pandemia pokrzyżowała plany wakacyjne? TSUE wyjaśnia, jakie masz prawa do zwrotu pieniędzy od organizatora!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI