C-82/16

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2018-05-08
cjeuazyl_imigracjałączenie rodzinWysokatrybunal
obywatelstwo UEprawo pobytułączenie rodzinzakaz wjazduobywatel państwa trzeciegoswoboda przemieszczania siędobro dzieckaprawo rodzinneTSUE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że zakaz wjazdu dla obywatela państwa trzeciego nie może automatycznie prowadzić do odrzucenia wniosku o pobyt w celu łączenia rodzin z obywatelem UE, jeśli istnieje między nimi stosunek zależności, który mógłby zmusić obywatela UE do opuszczenia terytorium Unii.

Sprawa dotyczyła obywateli państw trzecich, którzy złożyli wnioski o zezwolenie na pobyt w celu łączenia rodzin z obywatelami belgijskimi. Wnioski te zostały odrzucone przez władze belgijskie z powodu obowiązujących zakazów wjazdu. Sąd odsyłający zadał pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni prawa UE, w szczególności art. 20 TFUE i dyrektywy 2008/115. Trybunał stwierdził, że zakaz wjazdu nie może być podstawą do automatycznego odrzucenia wniosku o pobyt, jeśli istnieje między obywatelem państwa trzeciego a obywatelem UE stosunek zależności, który mógłby zmusić obywatela UE do opuszczenia terytorium Unii. Ocena takiego stosunku zależności powinna uwzględniać dobro dziecka i inne istotne czynniki.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 20 TFUE, art. 7 i 24 Karty praw podstawowych UE oraz art. 5 i 11 dyrektywy 2008/115/WE. Sprawy dotyczyły obywateli państw trzecich, którzy złożyli wnioski o zezwolenie na pobyt w celu łączenia rodzin z obywatelami belgijskimi. Wnioski te zostały odrzucone przez belgijskie władze imigracyjne z powodu obowiązujących zakazów wjazdu na terytorium Belgii. Sąd odsyłający (Raad voor Vreemdelingenbetwistingen) miał wątpliwości, czy taka praktyka jest zgodna z prawem Unii, zwłaszcza w sytuacji, gdy obywatele belgijscy, będący członkami rodzin wnioskodawców, nigdy nie skorzystali z prawa do swobodnego przemieszczania się. Trybunał Sprawiedliwości UE (wielka izba) orzekł, że dyrektywa 2008/115 sama w sobie nie stoi na przeszkodzie odrzuceniu wniosku o pobyt z powodu zakazu wjazdu. Jednakże, art. 20 TFUE wymaga, aby państwa członkowskie nie odrzucały takich wniosków automatycznie, jeśli istnieje między obywatelem państwa trzeciego a obywatelem UE stosunek zależności, który mógłby zmusić obywatela UE do opuszczenia terytorium Unii. W przypadku małoletnich obywateli UE, ocena stosunku zależności powinna uwzględniać nadrzędny interes dziecka, jego wiek, rozwój emocjonalny i psychiczny, a także ryzyko rozłąki z rodzicem. W przypadku dorosłych obywateli UE, stosunek zależności musi być wyjątkowy i uniemożliwiać oddzielenie od członka rodziny. Trybunał podkreślił, że fakt, iż zakaz wjazdu został wydany z powodu nielegalnego pobytu lub względów porządku publicznego, nie jest wystarczającą podstawą do automatycznego odrzucenia wniosku o pobyt, jeśli istnieje taki stosunek zależności. W przypadku wydania decyzji nakazującej powrót, należy uwzględnić życie rodzinne i dobro dziecka, chyba że te okoliczności mogły być podniesione na wcześniejszym etapie postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, zakaz wjazdu nie może stanowić podstawy do automatycznego odrzucenia wniosku, jeśli istnieje stosunek zależności między obywatelem państwa trzeciego a obywatelem UE, który mógłby zmusić obywatela UE do opuszczenia terytorium Unii.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że art. 20 TFUE wymaga zbadania istnienia stosunku zależności, który mógłby zmusić obywatela UE do opuszczenia terytorium Unii, jeśli jego krewnemu z państwa trzeciego odmówiono by prawa pobytu. Odrzucenie wniosku tylko z powodu zakazu wjazdu naruszałoby skuteczność obywatelstwa UE. Ocena stosunku zależności powinna uwzględniać dobro dziecka i inne istotne czynniki.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (w zakresie wykładni prawa UE)

Strony

NazwaTypRola
K.A.osoba_fizycznaskarżący
M.Z.osoba_fizycznaskarżący
M.J.osoba_fizycznaskarżący
N.N.N.osoba_fizycznaskarżący
O.I.O.osoba_fizycznaskarżący
R.I.osoba_fizycznaskarżący
B.A.osoba_fizycznaskarżący
Belgische Staatinnepozwany
Rząd greckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (12)

Główne

TFUE art. 20

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Przyznaje obywatelom UE prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu, a także prawo pochodne dla członków ich rodzin, które chroni skuteczność tego statusu.

Karta art. 7

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

Karta art. 24

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Nadrzędny interes dziecka.

Dyrektywa 2008/115/WE art. 5

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE

Obowiązek uwzględnienia dobra dziecka, życia rodzinnego i stanu zdrowia przy podejmowaniu decyzji dotyczących powrotu.

Pomocnicze

Dyrektywa 2008/115/WE art. 11

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE

Przepisy dotyczące zakazu wjazdu.

ustawa belgijska art. 7

Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. o wjeździe na terytorium, pobycie, osiedleniu się i wydalaniu cudzoziemców

ustawa belgijska art. 40bis

Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. o wjeździe na terytorium, pobycie, osiedleniu się i wydalaniu cudzoziemców

ustawa belgijska art. 40ter

Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. o wjeździe na terytorium, pobycie, osiedleniu się i wydalaniu cudzoziemców

ustawa belgijska art. 43

Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. o wjeździe na terytorium, pobycie, osiedleniu się i wydalaniu cudzoziemców

ustawa belgijska art. 74/11

Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. o wjeździe na terytorium, pobycie, osiedleniu się i wydalaniu cudzoziemców

ustawa belgijska art. 74/12

Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. o wjeździe na terytorium, pobycie, osiedleniu się i wydalaniu cudzoziemców

ustawa belgijska art. 74/13

Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. o wjeździe na terytorium, pobycie, osiedleniu się i wydalaniu cudzoziemców

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zakaz wjazdu nie może automatycznie prowadzić do odrzucenia wniosku o pobyt w celu łączenia rodzin z obywatelem UE, jeśli istnieje stosunek zależności, który mógłby zmusić obywatela UE do opuszczenia terytorium Unii. Ocena stosunku zależności powinna uwzględniać nadrzędny interes dziecka i inne istotne czynniki. Względów porządku publicznego można się powołać tylko w przypadku faktycznego, aktualnego i wystarczająco poważnego zagrożenia, po indywidualnej ocenie. Państwa członkowskie muszą uwzględnić życie rodzinne i dobro dziecka przy wydawaniu decyzji nakazującej powrót.

Odrzucone argumenty

Odrzucenie wniosku o pobyt w celu łączenia rodzin z powodu obowiązującego zakazu wjazdu jest zgodne z prawem krajowym i dyrektywą 2008/115. Obywatel państwa trzeciego musi najpierw opuścić terytorium UE i uzyskać zawieszenie lub uchylenie zakazu wjazdu, zanim złoży wniosek o pobyt.

Godne uwagi sformułowania

statyczny obywatel Unii skuteczność (effet utile) obywatelstwa Unii stosunek zależności nadrzędny interes dziecka faktyczne, aktualne i wystarczająco poważne zagrożenie dla porządku publicznego

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia art. 20 TFUE w kontekście praw pochodnych członków rodzin obywateli UE, zwłaszcza w sprawach dotyczących zakazu wjazdu i łączenia rodzin. Określenie kryteriów oceny stosunku zależności i znaczenia nadrzędnego interesu dziecka."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy sytuacji, gdy obywatel UE nigdy nie skorzystał z prawa do swobodnego przemieszczania się. W przypadku obywateli UE, którzy korzystali z tego prawa, zastosowanie może mieć dyrektywa 2004/38/WE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych praw obywateli UE i ich rodzin w kontekście imigracji i zakazów wjazdu, co jest tematem o dużym znaczeniu społecznym i prawnym.

Zakaz wjazdu nie zawsze oznacza koniec marzeń o rodzinie w UE: TSUE chroni obywateli UE i ich bliskich!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI