C-81/13

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2014-12-18
cjeuprawo_ue_ogolnekoordynacja systemów zabezpieczenia społecznegoWysokatrybunal
zabezpieczenie społeczneukład EWG-Turcjaswobodny przepływ pracownikówpodstawa prawnaskarga o stwierdzenie nieważnościobywatele państw trzecichkoordynacja systemów

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że skarga o stwierdzenie nieważności decyzji Rady dotyczącej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego dla obywateli tureckich została oddalona, uznając błędny wybór podstawy prawnej za formalny błąd niepowodujący nieważności decyzji.

Zjednoczone Królestwo wniosło skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Rady dotyczącej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego dla obywateli tureckich, kwestionując wybór podstawy prawnej (art. 48 TFUE zamiast art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE). Trybunał uznał, że art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE nie był właściwą podstawą prawną, ponieważ decyzja nie dotyczyła polityki imigracyjnej, lecz stopniowego osiągania swobodnego przepływu pracowników w ramach układu EWG-Turcja. Stwierdzono również, że art. 48 TFUE nie mógł samodzielnie stanowić podstawy prawnej, ponieważ układ EWG-Turcja nie rozszerza swobodnego przepływu pracowników ani nie obejmuje Turcji regulacjami UE w zakresie zabezpieczenia społecznego w takim stopniu, jak państwa członkowskie. Trybunał uznał, że decyzja powinna była zostać przyjęta na podstawie art. 48 TFUE w związku z art. 217 TFUE, który reguluje umowy stowarzyszeniowe. Pomimo błędnego wyboru podstawy prawnej (pominięcie art. 217 TFUE), Trybunał uznał ten błąd za formalny, niepowodujący nieważności decyzji, i oddalił skargę.

Skarga Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji Rady 2012/776/UE w sprawie stanowiska Unii Europejskiej w ramach Rady Stowarzyszenia EWG-Turcja, dotyczącej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Głównym zarzutem skarżącego było niewłaściwe wybranie podstawy prawnej decyzji, którą Rada oparła na art. 48 TFUE, podczas gdy zdaniem Zjednoczonego Królestwa właściwą podstawą powinien być art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE. Wybór art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE miałby pozwolić Zjednoczonemu Królestwu na skorzystanie z protokołu (nr 21) dotyczącego jego stanowiska w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, co pozwoliłoby mu na nieuczestniczenie w przyjęciu decyzji i niebycie nią związanym. Zjednoczone Królestwo argumentowało, że art. 48 TFUE dotyczy swobodnego przepływu pracowników wewnątrz UE, a nie koordynacji zabezpieczenia społecznego dla obywateli państw trzecich, podczas gdy art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE umożliwia przyjmowanie środków dotyczących praw obywateli państw trzecich legalnie przebywających w UE. Trybunał odrzucił argumentację Zjednoczonego Królestwa, stwierdzając, że art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE dotyczy polityki imigracyjnej i zarządzania przepływami migracyjnymi, podczas gdy zaskarżona decyzja miała na celu stopniowe osiąganie swobodnego przepływu pracowników w ramach układu EWG-Turcja, co jest celem odrębnym od polityki imigracyjnej. Trybunał zbadał również możliwość oparcia decyzji na art. 48 TFUE. Stwierdzono, że układ EWG-Turcja nie rozszerza swobodnego przepływu pracowników ani nie obejmuje Turcji regulacjami UE w zakresie zabezpieczenia społecznego w takim stopniu, jak państwa członkowskie. W związku z tym, art. 48 TFUE nie mógł samodzielnie stanowić podstawy prawnej. Trybunał uznał, że decyzja powinna była zostać przyjęta na podstawie art. 48 TFUE w związku z art. 217 TFUE, który stanowi podstawę prawną dla zawierania umów stowarzyszeniowych. Pomimo błędnego wyboru podstawy prawnej (pominięcie art. 217 TFUE), Trybunał uznał ten błąd za formalny, niepowodujący nieważności decyzji, ponieważ nie wpłynął on na treść ani procedurę jej przyjęcia. Zgodnie z art. 218 ust. 8 i 9 TFUE, decyzja powinna była zostać podjęta większością kwalifikowaną przez Radę. Skarga została oddalona, a Zjednoczone Królestwo obciążono kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Właściwą podstawą prawną dla zaskarżonej decyzji powinien być art. 48 TFUE w związku z art. 217 TFUE, a nie sam art. 48 TFUE ani art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE. Pominięcie art. 217 TFUE stanowiło formalny błąd niepowodujący nieważności decyzji.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE nie był właściwą podstawą, ponieważ decyzja dotyczyła koordynacji zabezpieczenia społecznego w ramach układu stowarzyszeniowego, a nie polityki imigracyjnej. Art. 48 TFUE nie mógł samodzielnie stanowić podstawy, ponieważ układ EWG-Turcja nie rozszerza swobodnego przepływu pracowników ani nie obejmuje Turcji regulacjami UE w zakresie zabezpieczenia społecznego w takim stopniu, jak państwa członkowskie. Decyzja powinna była zostać przyjęta na podstawie art. 48 TFUE w związku z art. 217 TFUE, który reguluje umowy stowarzyszeniowe. Błąd w wyborze podstawy prawnej uznano za formalny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

Rada Unii Europejskiej

Strony

NazwaTypRola
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnejpanstwo_czlonkowskieskarżący
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uepozwany
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (16)

Główne

TFUE art. 217

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Przyznaje Unii kompetencje do zawierania z państwami trzecimi umów stowarzyszeniowych. Powinien być stosowany w związku z art. 48 TFUE do decyzji przyjmowanych w ramach układu stowarzyszeniowego, które dotyczą szczególnych kompetencji Unii.

układ EWG-Turcja art. 9

Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją

Zakazuje dyskryminacji ze względu na przynależność państwową. Stanowi podstawę do stopniowego osiągania swobodnego przepływu pracowników.

układ EWG-Turcja art. 12

Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją

Przewiduje stopniowe osiąganie swobodnego przepływu pracowników między Umawiającymi się Stronami.

protokół dodatkowy art. 36

Protokół dodatkowy do Układu EWG-Turcja

Precyzuje stopniowe osiąganie swobodnego przepływu pracowników między końcem dwunastego i dwudziestego drugiego roku po wejściu w życie układu.

protokół dodatkowy art. 39

Protokół dodatkowy do Układu EWG-Turcja

Nakazuje Radzie Stowarzyszenia przyjęcie postanowień w dziedzinie zabezpieczenia społecznego dla pracowników tureckich i ich rodzin, umożliwiając sumowanie okresów ubezpieczenia i zatrudnienia.

Pomocnicze

TFUE art. 48

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Dotyczy swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii. Nie mógł samodzielnie stanowić podstawy prawnej dla decyzji dotyczącej koordynacji zabezpieczenia społecznego w ramach układu EWG-Turcja, ponieważ układ ten nie rozszerza swobodnego przepływu pracowników ani nie obejmuje Turcji regulacjami UE w zakresie zabezpieczenia społecznego w takim stopniu, jak państwa członkowskie.

TFUE art. 79 § ust. 2 lit. b)

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Umożliwia przyjmowanie środków w zakresie określenia praw obywateli państw trzecich przebywających legalnie w państwie członkowskim. Nie był właściwą podstawą prawną dla zaskarżonej decyzji, ponieważ jej celem nie było zarządzanie przepływami migracyjnymi, lecz stopniowe osiąganie swobodnego przepływu pracowników w ramach układu EWG-Turcja.

TFUE art. 218 § ust. 8

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Określa zasady głosowania przy zawieraniu umów międzynarodowych. W przypadku decyzji w ramach układu stowarzyszeniowego, która nie dotyczy zawarcia układu ani zmiany ram instytucjonalnych, powinna być podjęta większością kwalifikowaną.

TFUE art. 218 § ust. 9

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Określa zasady głosowania przy przyjmowaniu aktów prawnych w ramach organów ustanowionych na mocy umów stowarzyszeniowych. W przypadku zaskarżonej decyzji, powinna być podjęta większością kwalifikowaną.

decyzja nr 3/80

Decyzja Rady Stowarzyszenia nr 3/80

Pierwszy instrument wdrażający postanowienia dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego dla pracowników tureckich. Została uchylona i zastąpiona nową decyzją.

rozporządzenie nr 1408/71

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1408/71

Dotyczyło koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego dla pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie. Decyzja nr 3/80 odsyłała do niektórych jego przepisów.

rozporządzenie nr 574/72

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72

Dotyczyło wykonywania rozporządzenia nr 1408/71. Decyzja nr 3/80 odsyłała do niektórych jego przepisów.

rozporządzenie nr 883/2004

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Nowsze rozporządzenie koordynujące systemy zabezpieczenia społecznego, które uchyliło rozporządzenie nr 1408/71. Projekt decyzji Rady Stowarzyszenia odsyła do jego definicji.

rozporządzenie nr 987/2009

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009

Dotyczy wykonywania rozporządzenia nr 883/2004, uchylając rozporządzenie nr 574/72. Projekt decyzji Rady Stowarzyszenia odsyła do jego definicji.

rozporządzenie nr 1231/2010

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010

Rozszerzało rozporządzenie nr 883/2004 i nr 987/2009 na obywateli państw trzecich. Było przywoływane jako przykład zastosowania art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE.

Protokół (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości

Pozwalał Zjednoczonemu Królestwu na nieuczestniczenie w przyjęciu niektórych aktów prawnych UE. Zjednoczone Królestwo twierdziło, że wybór art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE pozwoliłby mu na skorzystanie z tego protokołu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wybór art. 48 TFUE jako podstawy prawnej był nieprawidłowy, ponieważ decyzja dotyczyła koordynacji zabezpieczenia społecznego w ramach układu stowarzyszeniowego, a nie polityki imigracyjnej. Art. 48 TFUE nie mógł samodzielnie stanowić podstawy prawnej, ponieważ układ EWG-Turcja nie rozszerza swobodnego przepływu pracowników ani nie obejmuje Turcji regulacjami UE w zakresie zabezpieczenia społecznego w takim stopniu, jak państwa członkowskie. Decyzja powinna była zostać przyjęta na podstawie art. 48 TFUE w związku z art. 217 TFUE.

Odrzucone argumenty

Art. 48 TFUE stanowił właściwą podstawę prawną dla zaskarżonej decyzji. Art. 79 ust. 2 lit. b) TFUE nie był właściwą podstawą prawną, ponieważ decyzja nie dotyczyła polityki imigracyjnej, lecz stopniowego osiągania swobodnego przepływu pracowników w ramach układu EWG-Turcja.

Godne uwagi sformułowania

Wybór podstawy prawnej aktu Unii musi opierać się na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej, a do których należą w szczególności cel i treść tego aktu. Błąd dotyczący umocowania do wydania zaskarżonej decyzji stanowi jedynie brak czysto formalny, który nie skutkuje jej nieważnością.

Skład orzekający

V. Skouris

prezes

K. Lenaerts

wiceprezes

M. Ilešič

prezes_izby

L. Bay Larsen

prezes_izby

T. von Danwitz

prezes_izby

A. Ó Caoimh

prezes_izby

J.C. Bonichot

prezes_izby

J. Malenovský

sędzia

E. Levits

sędzia

A. Arabadjiev

sędzia

M. Berger

sędzia

E. Jarašiūnas

sprawozdawca

C.G. Fernlund

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie właściwej podstawy prawnej dla aktów prawnych Unii Europejskiej, zwłaszcza w kontekście umów stowarzyszeniowych i koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Interpretacja zakresu zastosowania art. 48 TFUE i art. 217 TFUE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji układu EWG-Turcja i koordynacji zabezpieczenia społecznego. Interpretacja błędów formalnych w prawie UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia wyboru podstawy prawnej dla aktów UE, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie UE. Pokazuje, jak formalne błędy mogą być oceniane przez Trybunał.

Błąd formalny, który nie unieważnił decyzji: Trybunał rozstrzyga o podstawie prawnej koordynacji zabezpieczenia społecznego z Turcją.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI