C-808/23
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że usługi świadczone przez spółkę dominującą na rzecz spółek zależnych w ramach aktywnego zarządzania nimi nie mogą być automatycznie traktowane jako jedno świadczenie wykluczające ustalenie ich wartości wolnorynkowej metodą porównawczą.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dyrektywy VAT w zakresie ustalania wartości wolnorynkowej usług świadczonych przez spółkę dominującą na rzecz jej spółek zależnych. Szwedzki sąd administracyjny pytał, czy usługi te mogą być zawsze uznawane za jedno świadczenie, co uniemożliwiałoby zastosowanie metody porównawczej do ustalenia ich wartości. Trybunał uznał, że takie automatyczne traktowanie jest niedopuszczalne, podkreślając, że poszczególne usługi świadczone w ramach zarządzania grupą mogą być odrębne i podlegać ocenie metodą porównawczą, jeśli nie tworzą one nierozerwalnego świadczenia gospodarczego.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Högsta förvaltningsdomstolen (najwyższy sąd administracyjny, Szwecja) dotyczył wykładni art. 72 i 80 dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (VAT). Sprawa rozpatrywana przez sąd krajowy dotyczyła ustalenia wartości wolnorynkowej usług świadczonych przez spółkę dominującą, Högkullen AB, na rzecz jej spółek zależnych w zakresie aktywnego zarządzania nimi. Spółka dominująca stosowała metodę „podwyższonego kosztu wytworzenia”, wyłączając z podstawy opodatkowania koszty „akcjonariusza”. Organ podatkowy uznał, że usługi te zostały zafakturowane po cenie niższej od wartości wolnorynkowej i określił podstawę opodatkowania na podstawie wszystkich kosztów poniesionych przez Högkullen. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy w sytuacji powiązań między spółkami, gdy wynagrodzenie jest niższe od wartości wolnorynkowej, a odbiorca nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT, można zawsze traktować usługi aktywnego zarządzania jako jedno świadczenie, które uniemożliwia ustalenie wartości wolnorynkowej metodą porównawczą (art. 72 akapit pierwszy dyrektywy VAT). Trybunał, analizując orzecznictwo dotyczące transakcji złożonych, stwierdził, że usługi świadczone przez spółkę dominującą na rzecz spółek zależnych, nawet jeśli są świadczone wspólnie, nie zawsze tworzą jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze. W związku z tym, art. 72 i 80 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie automatycznemu uznawaniu takich usług za jedno świadczenie, które wykluczałoby zastosowanie metody porównawczej. W konsekwencji, sąd odsyłający nie musiał odpowiadać na drugie pytanie dotyczące ustalania wartości wolnorynkowej na podstawie kosztów, ponieważ pierwsze pytanie zostało rozstrzygnięte.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 72 i 80 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, by usługi świadczone przez spółkę dominującą na rzecz jej spółek zależnych w ramach aktywnego zarządzania nimi były w każdym wypadku uznawane przez organ podatkowy za stanowiące jedno świadczenie wykluczające ustalenie wartości rynkowej tych usług za pomocą metody porównawczej.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że usługi świadczone przez spółkę dominującą na rzecz spółek zależnych, nawet jeśli są świadczone wspólnie, nie zawsze tworzą jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze. W związku z tym, nie można ich automatycznie traktować jako jednego świadczenia, które uniemożliwiałoby zastosowanie metody porównawczej do ustalenia wartości wolnorynkowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (Högkullen AB)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Högkullen AB | spolka | skarżący |
| Skatteverket | organ_krajowy | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
dyrektywa VAT art. 72
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Definiuje wartość wolnorynkową jako całkowitą kwotę, jaką nabywca musiałby zapłacić niezależnemu dostawcy w warunkach uczciwej konkurencji. W przypadku braku porównywalnych usług, wartość wolnorynkowa usług oznacza kwotę nie mniejszą niż całkowita kwota wydatków poniesionych przez podatnika na wykonanie tych usług.
dyrektywa VAT art. 80 § ust. 1 lit. a
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Pozwala państwom członkowskim na ustalenie podstawy opodatkowania w wysokości wartości wolnorynkowej, gdy istnieją powiązania między stronami, wynagrodzenie jest niższe od wartości wolnorynkowej, a odbiorca nie ma pełnego prawa do odliczenia VAT.
Pomocnicze
dyrektywa VAT art. 1 § ust. 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 73
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Usługi świadczone przez spółkę dominującą na rzecz spółek zależnych nie zawsze stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze. Niedopuszczalne jest automatyczne traktowanie usług aktywnego zarządzania jako jednego świadczenia, które wykluczałoby zastosowanie metody porównawczej do ustalenia wartości wolnorynkowej. Każda transakcja powinna być analizowana indywidualnie pod kątem jej charakteru gospodarczego.
Odrzucone argumenty
Aktywne zarządzanie spółkami zależnymi przez spółkę dominującą stanowi jedną złożoną usługę, która nie ma odpowiednika na wolnym rynku. Wartość wolnorynkowa usług świadczonych przez spółkę dominującą na rzecz spółek zależnych powinna być ustalana na podstawie art. 72 akapit drugi dyrektywy VAT (koszty poniesione przez podatnika).
Godne uwagi sformułowania
nie można uznać, że co do zasady takie usługi są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, a tym samym jedno świadczenie. sama grupa byłaby w stanie wpłynąć na kwalifikację, jaką należy nadać tym usługom do celów podatku VAT w zależności od uzgodnionych warunków wynagrodzenia.
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes izby
T. von Danwitz
wiceprezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego pierwszej izby
A. Kumin
sprawozdawca
I. Ziemele
sędzia
S. Gervasoni
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wartości wolnorynkowej usług świadczonych wewnątrz grup kapitałowych, zwłaszcza w kontekście VAT i przepisów o cenach transferowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji aktywnego zarządzania spółkami zależnymi przez spółkę dominującą i wykładni przepisów dyrektywy VAT. Konieczna jest analiza konkretnych okoliczności faktycznych każdej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia w prawie podatkowym UE, jakim jest ustalanie wartości wolnorynkowej usług wewnątrzgrupowych, co ma kluczowe znaczenie dla firm działających w międzynarodowych strukturach.
“Czy usługi w Twojej grupie kapitałowej są prawidłowo wyceniane dla celów VAT? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
usługi finansowe
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę