C-801/18

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2019-09-05
cjeuswobody_rynkuswobodny przepływ pracownikówWysokatrybunal
swoboda przepływu pracownikówświadczenia rodzinnekoordynacja zabezpieczenia społecznegokonwencje dwustronnerówne traktowaniepracownik przygranicznypaństwo trzecie

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że pracownik przygraniczny z UE, którego dziecko mieszka w państwie trzecim, ma prawo do świadczeń rodzinnych z państwa zatrudnienia, jeśli państwo to przyznaje je swoim obywatelom na podstawie umowy z tym państwem trzecim, chyba że istnieją obiektywne uzasadnienia odmowy.

Sprawa dotyczyła obywatela Portugalii pracującego w Luksemburgu, który ubiegał się o dodatek rodzinny na dziecko mieszkające w Brazylii. Luksemburskie organy odmówiły, powołując się na brak spełnienia warunków konwencji między Luksemburgiem a Brazylią, która dotyczyła obywateli i rezydentów tych państw. Sąd odsyłający zapytał, czy pracownikowi z UE należy się świadczenie na podstawie art. 45 TFUE i rozporządzenia 883/2004, nawet jeśli nie jest obywatelem ani rezydentem państw strony konwencji. Trybunał stwierdził, że zasada równego traktowania wymaga przyznania świadczenia, chyba że istnieją obiektywne uzasadnienia odmowy, takie jak naruszenie równowagi konwencji.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 45 TFUE, dyrektywy 2004/38/WE oraz art. 4 rozporządzenia (WE) nr 883/2004. Sprawa dotyczyła obywatela Portugalii (EU), który pracował w Luksemburgu jako pracownik przygraniczny, a jego dziecko mieszkało z matką w Brazylii. EU złożył wniosek o przyznanie luksemburskiego dodatku rodzinnego na dziecko, jednak został on oddalony, ponieważ ani dziecko, ani jego matka, ani sam EU nie spełniali warunków określonych w luksemburskim kodeksie zabezpieczenia społecznego, w szczególności w odniesieniu do konwencji w sprawie zabezpieczenia społecznego z 1965 r. między Luksemburgiem a Brazylią. Sąd odsyłający (conseil supérieur de la sécurité sociale) powziął wątpliwości, czy w świetle zasady swobodnego przepływu pracowników i równego traktowania, pracownikowi z UE można odmówić świadczenia, jeśli państwo zatrudnienia przyznaje je swoim obywatelom na podstawie dwustronnej konwencji z państwem trzecim. Trybunał, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo (w tym wyrok w sprawie Gottardo), stwierdził, że zasada równego traktowania wymaga, aby państwo członkowskie przyznało obywatelowi innego państwa członkowskiego pracującemu na jego terytorium takie same świadczenia rodzinne, jakie przyznaje własnym obywatelom na podstawie dwustronnej konwencji z państwem trzecim, chyba że istnieją obiektywne uzasadnienia odmowy. Takimi uzasadnieniami mogą być naruszenie równowagi i wzajemności konwencji, jednakże argumenty dotyczące zwiększonych obciążeń finansowych i administracyjnych nie są wystarczające. W tym konkretnym przypadku, Trybunał uznał, że przyznanie świadczenia pracownikowi z UE nie narusza równowagi konwencji z Brazylią ani nie nakłada na Brazylię nowych obowiązków.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pracownikowi z UE przysługują świadczenia rodzinne, chyba że istnieją obiektywne uzasadnienia odmowy.

Uzasadnienie

Zasada równego traktowania pracowników z UE (art. 45 TFUE) wymaga, aby państwo członkowskie przyznało obywatelowi innego państwa członkowskiego pracującemu na jego terytorium takie same świadczenia rodzinne, jakie przyznaje własnym obywatelom na podstawie dwustronnej konwencji z państwem trzecim, chyba że istnieją obiektywne uzasadnienia odmowy, takie jak naruszenie równowagi konwencji. Argumenty finansowe i administracyjne nie są wystarczające.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (EU)

Strony

NazwaTypRola
EUosoba_fizycznaskarżący
Caisse pour l’avenir des enfantsorgan_krajowypozwany

Przepisy (4)

Główne

TFUE art. 45

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zapewnia swobodę przepływu pracowników i zakazuje dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy.

Rozporządzenie nr 883/2004 art. 4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Zapewnia, że osoby, do których stosuje się rozporządzenie, korzystają z tych samych świadczeń i podlegają tym samym obowiązkom na mocy ustawodawstwa każdego państwa członkowskiego, co jego obywatele.

Pomocnicze

Dyrektywa 2004/38/WE

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE

Dotyczy prawa obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich.

code de la sécurité sociale art. 269 § pierwszy, lit. b)

Kodeks zabezpieczenia społecznego

Określa warunki przyznawania dodatku rodzinnego, w tym dla członków rodziny na podstawie międzynarodowych aktów prawnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zasada równego traktowania pracowników z UE (art. 45 TFUE) wymaga przyznania świadczeń rodzinnych obywatelowi innego państwa członkowskiego pracującemu w danym państwie, nawet jeśli jego dziecko mieszka w państwie trzecim, pod warunkiem że państwo to przyznaje takie świadczenia swoim obywatelom na podstawie dwustronnej konwencji z tym państwem trzecim. Argumenty dotyczące zwiększonych obciążeń finansowych i administracyjnych nie stanowią obiektywnego uzasadnienia dla odmowy przyznania świadczeń pracownikom z UE.

Odrzucone argumenty

Odmowa przyznania świadczeń rodzinnych ze względu na niespełnienie warunków konwencji między Luksemburgiem a Brazylią, która dotyczyła obywateli i rezydentów tych państw. Argument, że pracownik z UE nie znajduje się w tej samej obiektywnej sytuacji co obywatele krajowi państwa będącego stroną konwencji, którzy także mają miejsce zamieszkania na terytorium tego państwa.

Godne uwagi sformułowania

każdy obywatel Unii [...] jest objęty zakresem stosowania art. 45 TFUE zasada równego traktowania zobowiązuje państwo członkowskie do przyznania obywatelom innych państw członkowskich takich samych przywilejów, z jakich korzystają jego obywatele na podstawie owej konwencji, chyba że może ono przedstawić obiektywne uzasadnienie dla swej odmowy naruszenie równowagi i wzajemności dwustronnej konwencji międzynarodowej [...] może stanowić obiektywne uzasadnienie odmowy

Skład orzekający

C. Toader

prezes izby

A. Rosas

sprawozdawca

M. Safjan

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "interpretację art. 45 TFUE i art. 4 rozporządzenia 883/2004 w kontekście świadczeń rodzinnych dla pracowników migrujących, których dzieci mieszkają w państwach trzecich, oraz w kontekście stosowania dwustronnych konwencji zabezpieczenia społecznego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy sytuacji, gdy państwo członkowskie przyznaje świadczenia swoim obywatelom na podstawie konwencji z państwem trzecim. Obiektywne uzasadnienia odmowy mogą istnieć, ale muszą być silnie udokumentowane.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy praktycznego zastosowania zasad swobodnego przepływu pracowników i równego traktowania w kontekście świadczeń rodzinnych, co jest istotne dla wielu pracowników migrujących i ich rodzin. Wyjaśnia, jak prawo UE może modyfikować stosowanie umów międzynarodowych.

Pracujesz za granicą, a dziecko mieszka poza UE? Możesz mieć prawo do świadczeń rodzinnych!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI