C-800/19

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że sąd krajowy może mieć jurysdykcję w sprawach o naruszenie dóbr osobistych przez publikacje internetowe tylko wtedy, gdy treści te pozwalają na indywidualne zidentyfikowanie osoby poszkodowanej, a nie tylko na podstawie przynależności do grupy.

Sprawa dotyczyła jurysdykcji sądu w przypadku naruszenia dóbr osobistych przez artykuł internetowy, który nie identyfikował bezpośrednio powoda, ale zawierał sformułowanie "polski obóz zagłady Treblinka". Powód, obywatel Polski, uznał to za naruszenie swojej tożsamości narodowej. Sąd odsyłający pytał, czy centrum interesów życiowych powoda wystarczy do ustalenia jurysdykcji, czy też wymagana jest bezpośrednia lub pośrednia identyfikacja osoby. Trybunał orzekł, że jurysdykcja sądu miejsca centrum interesów życiowych jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy publikacja pozwala na indywidualne zidentyfikowanie osoby poszkodowanej, co zapewnia przewidywalność przepisów i pewność prawa.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Apelacyjny w Warszawie dotyczył wykładni art. 7 pkt 2 rozporządzenia nr 1215/2012 w sprawie jurysdykcji w sprawach dotyczących czynu niedozwolonego lub podobnego do czynu niedozwolonego, w szczególności w kontekście publikacji internetowych naruszających dobra osobiste. Sprawa dotyczyła artykułu opublikowanego przez niemiecką spółkę Mittelbayerischer Verlag KG, który zawierał określenie „polski obóz zagłady Treblinka”. Powód, obywatel polski SM, uznał to za naruszenie swojej tożsamości narodowej i godności narodowej, mimo że artykuł nie wymieniał go z imienia i nazwiska ani nie odnosił się do niego bezpośrednio. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy w takiej sytuacji jurysdykcję powinien mieć sąd miejsca centrum interesów życiowych powoda (w Polsce), czy też sąd miejsca siedziby pozwanego (w Niemczech), zgodnie z zasadą przewidywalności przepisów. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując cel rozporządzenia nr 1215/2012, jakim jest zapewnienie przewidywalności jurysdykcji i pewności prawa, orzekł, że sąd miejsca centrum interesów życiowych osoby poszkodowanej ma jurysdykcję do rozpoznania powództwa o naruszenie dóbr osobistych przez publikację internetową tylko wtedy, gdy treści te zawierają obiektywne i możliwe do zweryfikowania elementy pozwalające na bezpośrednie lub pośrednie indywidualne zidentyfikowanie tej osoby. Samo przynależenie do grupy (narodu) nie jest wystarczające do ustalenia jurysdykcji w państwie centrum interesów życiowych, gdyż mogłoby to prowadzić do nieprzewidywalności jurysdykcji dla wydawcy.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (3)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy