C-798/23

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2025-10-09
cjeuprawo_ue_ogolnewspółpraca policyjna i sądowa w sprawach karnychWysokatrybunal
europejski nakaz aresztowaniaodmowa wykonaniarozprawa pod nieobecnośćkara dodatkowadozór policyjnyprawo karnewspółpraca sądowa

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że postępowanie dotyczące zamiany kary dozoru policyjnego na karę pozbawienia wolności z powodu naruszenia warunków, stanowi 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie' w rozumieniu art. 4a decyzji ramowej o ENA, co może stanowić podstawę do odmowy wykonania nakazu.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 4a decyzji ramowej o europejskim nakazie aresztowania (ENA) w kontekście wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej po naruszeniu warunków dozoru policyjnego. Sąd najwyższy Irlandii pytał, czy postępowanie prowadzące do takiej zamiany kary stanowi 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie', co mogłoby stanowić podstawę do odmowy wykonania ENA. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że takie postępowanie, prowadzące do nałożenia nowej kary pozbawienia wolności, mieści się w definicji 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie', co może pozwolić na odmowę wykonania ENA, jeśli nie spełniono warunków proceduralnych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Najwyższy Irlandii dotyczył wykładni art. 4a ust. 1 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania (ENA). Sprawa rozpatrywała wykonanie ENA wydanego przeciwko SH w celu odbycia kary pozbawienia wolności na Łotwie. Kara ta została orzeczona w wyniku zamiany dodatkowej kary dozoru policyjnego na karę pozbawienia wolności z powodu naruszenia warunków dozoru. Sąd irlandzki miał wątpliwości, czy postępowanie prowadzące do tej zamiany kary stanowiło 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie' w rozumieniu art. 4a ust. 1 decyzji ramowej, co mogłoby stanowić podstawę do odmowy wykonania ENA. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując pojęcie 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' jako autonomiczne pojęcie prawa Unii, orzekł, że postępowanie, w wyniku którego sąd krajowy może zarządzić zamianę nieodbytej części kary dodatkowej dozoru policyjnego na karę pozbawienia wolności, stanowi taką rozprawę. Trybunał podkreślił, że taka zamiana kary nie jest jedynie wykonaniem lub zastosowaniem wcześniej orzeczonej kary pozbawienia wolności, lecz stanowi nowe orzeczenie nakładające karę pozbawienia wolności, które różni się od pierwotnie orzeczonej kary. W związku z tym, takie postępowanie wchodzi w zakres definicji 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie', co może prowadzić do zastosowania art. 4a ust. 1 decyzji ramowej i potencjalnej odmowy wykonania ENA, jeśli nie zostały spełnione określone warunki proceduralne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, takie postępowanie stanowi 'rozprawę, w wyniku której wydano orzeczenie' w rozumieniu art. 4a ust. 1 decyzji ramowej 2002/584.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że zamiana kary dozoru policyjnego na karę pozbawienia wolności w wyniku naruszenia warunków stanowi nowe orzeczenie nakładające karę pozbawienia wolności, a nie jedynie wykonanie lub zastosowanie wcześniej orzeczonej kary. Dlatego postępowanie to wchodzi w zakres definicji 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie'.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Minister for Justiceorgan_krajowyinterwenient
SHosoba_fizycznastrona w postępowaniu głównym
rząd rumuńskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Decyzja ramowa 2002/584 art. 4a § 1

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Pojęcie 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' należy rozumieć jako autonomiczne pojęcie prawa Unii i interpretować w sposób jednolity. Obejmuje ono postępowanie, które doprowadziło do wydania orzeczenia prawomocnie skazującego osobę, o której przekazanie zwrócono się w ramach wykonania europejskiego nakazu aresztowania. Orzeczenie w przedmiocie wykonania lub zastosowania wcześniej orzeczonej kary pozbawienia wolności nie stanowi 'orzeczenia' w rozumieniu tego przepisu, chyba że wywiera ono wpływ na orzeczenie o winie lub też celem lub skutkiem tego orzeczenia jest zmiana charakteru albo wymiaru tej kary i że organ, który je wydał, korzystał w tym względzie ze swobody oceny.

Decyzja ramowa 2009/299 art. 1

Decyzja ramowa Rady 2009/299/WSiSW

Wzmocnienie praw procesowych, ułatwienie współpracy sądowej, usprawnienie wzajemnego uznawania orzeczeń wydanych w wyniku postępowania, podczas którego dana osoba nie była obecna.

European Arrest Warrant Act 2003 art. 45

Ustawa o europejskim nakazie aresztowania 2003

Transpozycja art. 4a decyzji ramowej 2002/584 do prawa irlandzkiego.

Krimināllikums art. 45

Kodeks karny

Przepisy łotewskie dotyczące dozoru policyjnego jako kary dodatkowej, możliwości jej zamiany na karę pozbawienia wolności w przypadku naruszenia warunków.

Pomocnicze

Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 2

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Państwa członkowskie wykonują każdy europejski nakaz aresztowania w oparciu o zasadę wzajemnego uznawania i zgodnie z przepisami niniejszej decyzji ramowej. Wykonanie jest zasadą, odmowa wyjątkiem.

Decyzja ramowa 2002/584 art. 27 § 1

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Możliwość ścigania za inne przestępstwa popełnione przed przekazaniem, z zastrzeżeniem zgody organu wykonującego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie dotyczące zamiany kary dozoru policyjnego na karę pozbawienia wolności stanowi nowe orzeczenie, a nie jedynie wykonanie lub zastosowanie wcześniej orzeczonej kary. Kara pozbawienia wolności orzeczona w wyniku naruszenia warunków dozoru policyjnego ma na celu ukaranie konkretnych naruszeń, a nie pierwotnego przestępstwa. Sąd dysponuje swobodą oceny co do orzeczenia kary pozbawienia wolności, co odróżnia tę sytuację od uchylenia zawieszenia wykonania kary.

Odrzucone argumenty

Orzeczenie o zamianie kary dozoru policyjnego na karę pozbawienia wolności jest jedynie wykonaniem lub zastosowaniem wcześniej orzeczonej kary pozbawienia wolności. Kara orzeczona w wyniku naruszenia warunków dozoru policyjnego nie zmienia charakteru ani wymiaru pierwotnie orzeczonej kary.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie „rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie” należy rozumieć jako autonomiczne pojęcie prawa Unii orzeczenie w przedmiocie wykonania lub zastosowania wcześniej orzeczonej kary pozbawienia wolności nie stanowi „orzeczenia” w rozumieniu art. 4a ust. 1, chyba że wywiera ono wpływ na orzeczenie o winie lub też celem lub skutkiem tego orzeczenia jest zmiana charakteru albo wymiaru tej kary i że organ, który je wydał, korzystał w tym względzie ze swobody oceny kara pozbawienia wolności orzeczona ewentualnie wskutek naruszenia warunków kary dodatkowej nie ma na celu ukarania pierwotnego przestępstwa [...] lecz ma na celu ukaranie konkretnych naruszeń warunków związanych z tą karą.

Skład orzekający

F. Biltgen

prezes izby

T. von Danwitz

wiceprezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego pierwszej izby

I. Ziemele

sędzia

A. Kumin

sędzia

S. Gervasoni

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia 'rozprawy, w wyniku której wydano orzeczenie' w kontekście europejskiego nakazu aresztowania, zwłaszcza w sprawach dotyczących kar dodatkowych i ich zamiany na kary pozbawienia wolności."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej wynikającej z prawa łotewskiego i art. 4a decyzji ramowej o ENA. Konieczność indywidualnej oceny przez sąd wykonujący, czy spełnione zostały warunki odmowy wykonania ENA.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych w UE – europejskiego nakazu aresztowania i możliwości odmowy jego wykonania. Wyjaśnia, kiedy postępowanie karne może być uznane za 'rozprawę', co ma istotne implikacje praktyczne dla prawników zajmujących się ekstradycją.

Czy zamiana kary dozoru policyjnego na więzienie może zablokować ekstradycję? TSUE wyjaśnia kluczowe pojęcie w ENA.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI