Orzeczenie · 2021-07-15

C-795/19

Sąd
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Data
2021-07-15
cjeuprawo_pracyrowne_traktowanie_niepelnosprawnychWysokatrybunal
niepełnosprawnośćdyskryminacjarówne traktowaniesłużba więziennaprawo pracyracjonalne usprawnieniazdolność zawodowasłuch

Podsumowanie

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez estoński sąd najwyższy w związku ze sprawą funkcjonariusza służby więziennej, który został zwolniony z pracy po prawie piętnastu latach służby z powodu niedosłuchu. Estońskie przepisy, w szczególności rozporządzenie nr 12, ustanawiały minimalne progi percepcji dźwiękowej jako bezwzględne przeciwwskazanie do pełnienia służby, bez możliwości stosowania aparatów korygujących. Funkcjonariusz argumentował, że przepisy te dyskryminują osoby z niepełnosprawnością. Sąd krajowy, po uchyleniu wyroku pierwszej instancji, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem o wykładnię dyrektywy 2000/78/WE. Trybunał przypomniał, że dyrektywa ta ma na celu zapewnienie równego traktowania w zatrudnieniu i zakazuje dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność. Stwierdził, że estońskie przepisy wprowadzają odmienne traktowanie ze względu na niepełnosprawność. Następnie zbadał, czy takie odmienne traktowanie można uzasadnić na podstawie art. 4 ust. 1 dyrektywy, który dopuszcza wyjątki, gdy cecha związana z niepełnosprawnością jest istotnym i determinującym wymogiem zawodowym. Trybunał uznał, że wymóg posiadania określonego poziomu słuchu może być uznany za taki wymóg, a celem przepisów jest ochrona bezpieczeństwa i porządku publicznego. Jednakże, analizując proporcjonalność wymogu, Trybunał zauważył, że estońskie przepisy nie pozwalają na stosowanie aparatów słuchowych, podczas gdy dopuszczają stosowanie okularów lub soczewek kontaktowych w przypadku wad wzroku. Ponadto, przepisy te nie przewidują indywidualnej oceny zdolności funkcjonariusza do wykonywania obowiązków ani możliwości zastosowania racjonalnych usprawnień, o których mowa w art. 5 dyrektywy. W szczególności, niektóre zadania funkcjonariusza nie wymagają ciągłego kontaktu z osadzonymi i niekoniecznie są utrudnione przez niedosłuch, nawet z aparatem słuchowym. W związku z tym, Trybunał orzekł, że estońskie przepisy, które bezwzględnie wykluczają dalsze pełnienie obowiązków przez funkcjonariusza z niedosłuchem, bez możliwości sprawdzenia jego faktycznej zdolności do pracy i zastosowania racjonalnych usprawnień, naruszają dyrektywę 2000/78/WE.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wykładnia przepisów dyrektywy 2000/78/WE w zakresie dyskryminacji osób niepełnosprawnych, obowiązku stosowania racjonalnych usprawnień oraz proporcjonalności wymogów zawodowych w służbach mundurowych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyfiki służby więziennej i wymogów słuchu, ale jego zasady dotyczące racjonalnych usprawnień i proporcjonalności mają szersze zastosowanie do innych zawodów i niepełnosprawności.

Zagadnienia prawne (2)

Czy estońskie przepisy, które uznają ubytek słuchu poniżej określonego progu za bezwzględną przeszkodę w pełnieniu służby funkcjonariusza służby więziennej i zabraniają stosowania aparatów korygujących przy ocenie spełniania wymogów dotyczących słuchu, są zgodne z art. 2 ust. 2 lit. a) i art. 4 ust. 1 dyrektywy 2000/78/WE?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Takie przepisy są niezgodne z dyrektywą 2000/78/WE, ponieważ wprowadzają dyskryminację ze względu na niepełnosprawność i nie uwzględniają obowiązku stosowania racjonalnych usprawnień.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że estońskie przepisy wprowadzają odmienne traktowanie ze względu na niepełnosprawność. Choć wymóg odpowiedniego słuchu może być uznany za istotny i determinujący wymóg zawodowy w służbie więziennej, przepisy te nie są proporcjonalne, ponieważ nie pozwalają na stosowanie aparatów słuchowych ani na indywidualną ocenę zdolności funkcjonariusza do wykonywania obowiązków po zastosowaniu racjonalnych usprawnień. Brak uwzględnienia racjonalnych usprawnień, takich jak aparaty słuchowe, narusza art. 5 dyrektywy.

Czy pracodawca ma obowiązek stosowania racjonalnych usprawnień dla pracownika z niepełnosprawnością, nawet jeśli przepisy krajowe stanowią inaczej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, pracodawca ma obowiązek stosowania racjonalnych usprawnień, o ile nie nakładają one nieproporcjonalnie wysokich obciążeń.

Uzasadnienie

Artykuł 5 dyrektywy 2000/78/WE nakłada na pracodawców obowiązek podejmowania właściwych środków w celu umożliwienia osobie niepełnosprawnej dostępu do pracy, wykonywania jej lub rozwoju zawodowego, o ile środki te nie nakładają nieproporcjonalnie wysokich obciążeń. Obowiązek ten wynika również z Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odpowiedz na pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w postępowaniu głównym)

Strony

NazwaTypRola
XXosoba_fizycznaskarżący
Tartu Vanglaorgan_krajowypozwany
Justiitsministerorgan_krajowyinterwenient
Tervise- ja tööministerorgan_krajowyinterwenient
Õiguskantslerorgan_krajowyinterwenient
rząd greckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Dyrektywa 2000/78/WE art. 2 § 2 lit. a)

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Dyskryminacja bezpośrednia występuje, gdy osobę traktuje się mniej przychylnie niż inną osobę w porównywalnej sytuacji ze względu na niepełnosprawność.

Dyrektywa 2000/78/WE art. 4 § 1

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Odmienne traktowanie ze względu na niepełnosprawność nie stanowi dyskryminacji, gdy jest to istotny i determinujący wymóg zawodowy, pod warunkiem że cel jest zgodny z prawem, a wymóg jest proporcjonalny.

Dyrektywa 2000/78/WE art. 5

Dyrektywa Rady 2000/78/WE

Pracodawca jest zobowiązany do wprowadzenia racjonalnych usprawnień dla osób niepełnosprawnych, o ile nie nakładają one nieproporcjonalnie wysokich obciążeń.

Pomocnicze

Vangistusseadus art. 146 § 1 i 4

Ustawa o więziennictwie (Estonia)

Określa cel badań lekarskich funkcjonariuszy służby więziennej i podstawę do wydania rozporządzenia w sprawie wymogów zdrowotnych.

Rozporządzenie nr 12 art. 3 § 1 i 2

Rozporządzenie nr 12 rządu Republiki Estońskiej

Określa wymogi dotyczące sprawności wzrokowej.

Rozporządzenie nr 12 art. 4 § 1 i 2

Rozporządzenie nr 12 rządu Republiki Estońskiej

Określa wymogi dotyczące zdolności słyszenia.

Rozporządzenie nr 12 art. 5 § 1 i 2

Rozporządzenie nr 12 rządu Republiki Estońskiej

Określa wykaz zaburzeń zdrowotnych uniemożliwiających pełnienie służby, w tym obniżenie zdolności słyszenia jako bezwzględne przeciwwskazanie.

Karta Praw Podstawowych art. 21 § 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Zakaz dyskryminacji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Estońskie przepisy dotyczące wymogów słuchu dla funkcjonariuszy służby więziennej dyskryminują osoby z niepełnosprawnością. • Brak możliwości stosowania aparatów słuchowych przy ocenie spełniania wymogów słuchu jest niezgodny z dyrektywą 2000/78/WE. • Należy uwzględnić obowiązek stosowania racjonalnych usprawnień dla osób niepełnosprawnych.

Odrzucone argumenty

Wymóg odpowiedniego słuchu jest niezbędny do zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego w służbie więziennej. • Uregulowanie krajowe jest zgodne z prawem i proporcjonalne do zamierzonego celu.

Godne uwagi sformułowania

bezwzględna niemożność dalszego pełnienia obowiązków • racjonalne usprawnienia • nieproporcjonalnie wysokie obciążenia • istotny i determinujący wymóg zawodowy • zdolność operacyjna i prawidłowe funkcjonowanie służb

Skład orzekający

A. Arabadjiev

prezes izby

A. Kumin

sędzia

T. von Danwitz

sprawozdawca

P.G. Xuereb

sędzia

I. Ziemele

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dyrektywy 2000/78/WE w zakresie dyskryminacji osób niepełnosprawnych, obowiązku stosowania racjonalnych usprawnień oraz proporcjonalności wymogów zawodowych w służbach mundurowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki służby więziennej i wymogów słuchu, ale jego zasady dotyczące racjonalnych usprawnień i proporcjonalności mają szersze zastosowanie do innych zawodów i niepełnosprawności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak prawo UE chroni osoby z niepełnosprawnościami w miejscu pracy, nawet w specyficznych zawodach, takich jak służba więzienna, podkreślając znaczenie racjonalnych usprawnień.

Czy niedosłuch może być powodem zwolnienia z pracy w więzieniu? TSUE mówi: niekoniecznie!

Sektor

prawo_pracy

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy