C-791/22
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy krajowe stosujące analogicznie przepisy celne do określenia miejsca powstania obowiązku VAT z tytułu importu są sprzeczne z prawem UE.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dyrektywy VAT w kontekście nielegalnego importu papierosów do UE. Niemiecki sąd zapytał, czy stosowanie przez analogię przepisów celnych do określenia miejsca powstania obowiązku VAT z tytułu importu jest zgodne z prawem UE. Trybunał stwierdził, że zasada terytorialności VAT wymaga, aby obowiązek podatkowy powstał w państwie, gdzie następuje konsumpcja, a przepisy celne dotyczą jedynie momentu powstania obowiązku, a nie jego miejsca.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 30, 60 i 71 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Sprawa wywodziła się ze sporu między G.A. a niemieckim urzędem celnym w przedmiocie opodatkowania VAT z tytułu nielegalnego importu papierosów. G.A. zakupił papierosy na Ukrainie, wprowadził je do UE przez Polskę, a następnie przewiózł do Niemiec, gdzie zostały one zabezpieczone. Niemiecki urząd celny uznał, że dług celny powstał w Niemczech i na tej podstawie, stosując analogicznie § 21 ust. 2 niemieckiej ustawy o podatku obrotowym (odsyłającej do art. 215 ust. 4 kodeksu celnego), orzekł powstanie obowiązku VAT w Niemczech. Sąd odsyłający miał wątpliwości co do zgodności takiego rozwiązania z dyrektywą VAT, wskazując, że miejsce importu powinno być określane zgodnie z art. 60 dyrektywy, a przepisy celne dotyczą jedynie momentu powstania obowiązku, a nie jego miejsca. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 30 akapit pierwszy, art. 60 i art. 71 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, na mocy których art. 215 ust. 4 kodeksu celnego stosuje się w drodze analogii do VAT z tytułu importu w celu określenia miejsca powstania obowiązku podatkowego. Trybunał podkreślił zasadę terytorialności VAT, zgodnie z którą wpływy z VAT z tytułu importu należą do państwa członkowskiego, w którym następuje ostateczna konsumpcja, a przepisy celne, o których mowa w art. 71 ust. 1 akapit drugi dyrektywy, dotyczą jedynie momentu powstania obowiązku podatkowego i jego wymagalności, a nie miejsca importu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te są sprzeczne z dyrektywą.
Uzasadnienie
Przepisy celne dotyczące miejsca powstania długu celnego nie mogą być stosowane analogicznie do określenia miejsca powstania obowiązku VAT z tytułu importu. Zgodnie z zasadą terytorialności VAT, obowiązek podatkowy powstaje w państwie członkowskim, w którym następuje ostateczna konsumpcja towarów, a nie tam, gdzie stwierdzono powstanie długu celnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
strona w postępowaniu głównym (G.A.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G.A. | osoba_fizyczna | strona_w_postępowaniu_głównym |
| Hauptzollamt Braunschweig | organ_krajowy | strona_w_postępowaniu_głównym |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Dyrektywa 2006/112/WE art. 30 § akapit pierwszy
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Definiuje import towarów jako wprowadzenie na terytorium UE towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie.
Dyrektywa 2006/112/WE art. 60
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Określa miejsce importu towarów jako państwo członkowskie, na którego terytorium znajdują się towary w momencie ich wprowadzenia do UE.
Dyrektywa 2006/112/WE art. 71 § 1 akapit drugi
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
W przypadku gdy importowane towary podlegają należnościom celnym, zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego i wymagalność VAT następuje z chwilą powstania obowiązku i wymagalności tych należności. Nie odnosi się do miejsca importu.
kodeks celny art. 215 § 4
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
Przepis stosowany analogicznie przez prawo niemieckie, który stanowi, że dług celny powstaje w państwie członkowskim, w którym stwierdzono jego powstanie, jeżeli kwota długu jest niższa niż 5000 EUR.
UStG art. 21 § 2
Umsatzsteuergesetz (ustawa o podatku obrotowym)
Przepis niemiecki stosujący odpowiednio przepisy o należnościach celnych do podatku obrotowego od importu.
Pomocnicze
Dyrektywa 2006/112/WE art. 2 § 1 lit. d
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 70
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego i wymagalność VAT ma miejsce z chwilą importu towarów.
kodeks celny art. 202 § 1 lit. a
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
kodeks celny art. 202 § 3 tiret trzecie
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Rozporządzenie 904/2010 art. 13 § 1
Rozporządzenie Rady (UE) nr 904/2010 w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy celne dotyczące miejsca powstania długu celnego nie mogą być stosowane analogicznie do określenia miejsca powstania obowiązku VAT z tytułu importu. Zasada terytorialności VAT wymaga, aby obowiązek podatkowy powstał w państwie, gdzie następuje konsumpcja. Art. 71 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT odnosi się jedynie do momentu powstania obowiązku podatkowego i jego wymagalności, a nie do miejsca importu.
Odrzucone argumenty
Stosowanie w drodze analogii art. 215 ust. 4 kodeksu celnego do określenia miejsca powstania obowiązku VAT z tytułu importu jest zgodne z prawem UE.
Godne uwagi sformułowania
zasada terytorialności podatkowej mającej zastosowanie do VAT w przeciwieństwie bowiem do należności celnych, które przypadają Unii niezależnie od państwa członkowskiego, które je pobiera, wpływy związane z VAT z tytułu importu należą, zgodnie z tą zasadą, do państwa członkowskiego, w którym następuje ostateczna konsumpcja
Skład orzekający
O. Spineanu-Matei
prezes_izby
J.-C. Bonichot
sędzia
L.S. Rossi
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie miejsca powstania obowiązku VAT z tytułu importu towarów, zwłaszcza w przypadkach nielegalnego wprowadzenia do UE i zastosowania przepisów celnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przepisy krajowe próbują analogicznie stosować przepisy celne do VAT z tytułu importu. Kluczowe jest ustalenie miejsca faktycznej konsumpcji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia VAT z tytułu importu i pokazuje, jak zasada terytorialności VAT jest kluczowa, nawet w skomplikowanych sytuacjach naruszenia przepisów celnych. Jest to istotne dla praktyków prawa podatkowego.
“Gdzie naprawdę powstaje obowiązek VAT od importowanych towarów? TSUE wyjaśnia kluczową rolę konsumpcji.”
Sektor
podatki
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę