C-787/18
Podsumowanie
TSUE orzekł, że przepisy krajowe nie mogą nakładać na nabywcę obowiązku korekty VAT odliczonego przez zbywcę, jeśli pierwotnie zbywca był zwolniony z tego obowiązku.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy VAT w kontekście korekty odliczeń VAT przy sprzedaży nieruchomości. Szwedzkie przepisy pozwalały na zwolnienie zbywcy z obowiązku korekty, jeśli nabywca wykorzystywał nieruchomość do transakcji opodatkowanych. Następnie jednak, gdy nabywca sprzedał nieruchomość osobom fizycznym, organ podatkowy próbował nałożyć obowiązek korekty na nabywcę. Trybunał uznał, że takie przepisy krajowe są niezgodne z dyrektywą VAT, ponieważ naruszają zasadę neutralności VAT i mogą obciążać podatnika, który nie dokonał pierwotnego odliczenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy VAT w kontekście przepisów krajowych przewidujących korektę odliczeń VAT przez podatnika innego niż ten, który dokonał wstępnego odliczenia. Sprawa dotyczyła sprzedaży nieruchomości przez spółkę Sögård Fastigheter AB dwóm osobom fizycznym. Wcześniej, poprzedni właściciel i Sögård Fastigheter AB korzystali z opcji opodatkowania VAT przy wynajmie nieruchomości, dokonując odliczeń VAT naliczonego. Po sprzedaży nieruchomości osobom fizycznym, które nie wykorzystywały jej do celów opodatkowanych, organ podatkowy wezwał Sögård Fastigheter AB do dokonania korekty odliczeń VAT dokonanych przez poprzedniego właściciela. Sąd odsyłający (Högsta förvaltningsdomstolen) zadał pytania, czy przepisy krajowe pozwalające na nałożenie obowiązku korekty na nabywcę, mimo że zbywca był zwolniony z tego obowiązku, są zgodne z dyrektywą VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że dyrektywa VAT stoi na przeszkodzie takim przepisom krajowym. Podkreślono, że zasady korekty odliczeń mają na celu zapewnienie neutralności obciążenia podatkowego i ścisły związek między prawem do odliczenia a wykorzystaniem towarów do transakcji opodatkowanych. Nakładanie obowiązku korekty na nabywcę, który nie dokonał pierwotnego odliczenia, narusza te zasady i może prowadzić do nieuzasadnionych korzyści lub ukrytego opodatkowania. Trybunał odrzucił również drugie pytanie jako hipotetyczne, ponieważ sąd odsyłający sam stwierdził, że kwestia przekazania przedsiębiorstwa nie była przedmiotem wniosku prejudycjalnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, dyrektywa VAT stoi na przeszkodzie takim przepisom krajowym.
Uzasadnienie
Nakładanie obowiązku korekty na nabywcę, który nie dokonał pierwotnego odliczenia, narusza zasadę neutralności VAT i cel systemu korekt, który ma zapewnić ścisły związek między odliczeniem a transakcjami opodatkowanymi. Obowiązek zapłaty VAT powinien spoczywać na podatniku, który dokonał odliczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (Sögård Fastigheter AB)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Skatteverket | organ_krajowy | pozwany |
| Sögård Fastigheter AB | spolka | skarżący |
| rząd fiński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (23)
Główne
dyrektywa VAT art. 184
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Wstępne odliczenie podlega korekcie, jeżeli jego kwota jest wyższa lub niższa od kwoty odliczenia przysługującej podatnikowi. Kwoty należne z tego tytułu powinny zostać zapłacone przez podatnika, który dokonał odliczenia.
dyrektywa VAT art. 188 § 1 i 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
W przypadku dostaw dokonanych w okresie objętym korektą, dobra inwestycyjne są używane do celów działalności gospodarczej podatnika. W przypadku zwolnienia dostawy dóbr inwestycyjnych, państwa członkowskie mogą uchylić wymóg korekty, jeśli nabywca jest podatnikiem wykorzystującym dobra wyłącznie do transakcji objętych prawem do odliczenia.
Pomocnicze
dyrektywa VAT art. 12 § 1 lit. a
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 19
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Przekazanie przedsiębiorstwa nie stanowi dostawy towarów do celów VAT.
dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. j i l
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 137 § 1 lit. b i d
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 168 § lit. a
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 185 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 186
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 187
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 189
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
dyrektywa VAT art. 193
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 3 § § 2
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 3 § § 3
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 9 § § 1
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 9 § § 5
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 9 § § 6
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 8a § § 6
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 8a § § 7 i 8
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 8a § § 11
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 8a § § 12
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 8a § § 15 i 17
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
ustawa o VAT art. rozdział 3 § § 25
Ustawa 1994:200 o podatku od wartości dodanej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy krajowe nakładające na nabywcę obowiązek korekty VAT odliczonego przez zbywcę, mimo zwolnienia zbywcy z tego obowiązku, są niezgodne z dyrektywą VAT. Obowiązek zapłaty VAT z tytułu korekty powinien spoczywać na podatniku, który dokonał pierwotnego odliczenia. Zasada neutralności VAT i cel systemu korekt wymagają ścisłego związku między odliczeniem a transakcjami opodatkowanymi.
Odrzucone argumenty
Argumenty organu podatkowego i rządu fińskiego dotyczące odróżnienia sytuacji od sprawy Pactor Vastgoed. Argumenty dotyczące pewności prawa i zapobiegania nieuzasadnionym korzyściom lub ukrytemu opodatkowaniu. Argument, że zmiana sposobu korzystania z nieruchomości przez nabywcę uzasadnia nałożenie obowiązku korekty na nabywcę.
Godne uwagi sformułowania
nie można z tego wnioskować, że w ramach sposobów, jakie państwa członkowskie ustalają na podstawie art. 137 ust. 2 oraz art. 186 i 189 tej dyrektywy, państwa te mogą swobodnie decydować, który podatnik powinien zapłacić VAT w takowym kontekście Określenie podmiotu zobowiązanego do zapłaty kwot należnych w następstwie korekty odliczenia VAT nie stanowi bowiem „szczegółów korzystania” w rozumieniu tych przepisów, lecz – jak wynika z art. 193 rzeczonej dyrektywy – stanowi podstawową zasadę wspólnego systemu VAT ustanowionego przez tę dyrektywę Wymóg korekty odliczenia dokonanego przez zbywcę nieruchomości przez nabywcę tej nieruchomości sprowadzałby się bowiem do zobowiązania tego ostatniego do zapłaty wierzytelności podatkowej z tytułu transakcji, w której nie bierze on udziału i która została dokonana w ramach działalności gospodarczej innego podatnika.
Skład orzekający
A. Kumin
prezes_izby
T. von Danwitz
sędzia
P.G. Xuereb
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dyrektywy VAT dotyczących korekty odliczeń VAT przy sprzedaży nieruchomości, zwłaszcza w kontekście przepisów krajowych pozwalających na przeniesienie obowiązku korekty na nabywcę."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której zbywca był zwolniony z obowiązku korekty, a następnie organ podatkowy próbował nałożyć go na nabywcę. Konieczna jest analiza przepisów krajowych pod kątem zgodności z dyrektywą VAT.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu VAT – korekty odliczeń przy sprzedaży nieruchomości, co jest częstym problemem w praktyce. Orzeczenie TSUE wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące neutralności podatkowej i podziału odpowiedzialności za VAT.
“Czy nabywca nieruchomości musi płacić VAT odliczony przez poprzedniego właściciela? TSUE wyjaśnia zasady korekty VAT.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI