C-771/22 i C-45/23
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że ochrona ubezpieczeniowa na wypadek niewypłacalności organizatora imprez turystycznych obejmuje zwroty należne podróżnym, którzy rozwiązali umowę z powodu pandemii COVID-19, nawet jeśli organizator stał się niewypłacalny po rozwiązaniu umowy, a przed dokonaniem zwrotu.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o imprezach turystycznych w kontekście niewypłacalności organizatorów podczas pandemii COVID-19. Sądy odsyłające pytały, czy ochrona ubezpieczeniowa obejmuje zwroty dla podróżnych, którzy rozwiązali umowę z powodu nadzwyczajnych okoliczności (pandemii), a organizator stał się niewypłacalny po rozwiązaniu umowy, ale przed zwrotem środków. Trybunał orzekł, że ochrona ta obejmuje takie zwroty, aby zapewnić wysoki poziom ochrony konsumentów i równe traktowanie.
W połączonych sprawach C-771/22 i C-45/23 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrywał wykładnię art. 17 ust. 1 dyrektywy 2015/2302 dotyczącej imprez turystycznych i ochrony na wypadek niewypłacalności organizatora. Sprawy dotyczyły sytuacji, w których podróżni rozwiązywali umowy o udział w imprezie turystycznej z powodu pandemii COVID-19, a następnie organizatorzy stawali się niewypłacalni, zanim dokonano zwrotu wpłat. Sądy odsyłające pytały, czy ochrona ubezpieczeniowa na wypadek niewypłacalności obejmuje takie zwroty. Trybunał, analizując brzmienie, kontekst i cele dyrektywy, orzekł, że ochrona ta ma zastosowanie. Podkreślono, że celem dyrektywy jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów oraz że zasada równego traktowania wymaga, aby podróżni, którzy ponieśli stratę finansową z powodu niewypłacalności organizatora, byli traktowani jednakowo, niezależnie od tego, czy strata wynika z niewykonania imprezy, czy z rozwiązania umowy z powodu nadzwyczajnych okoliczności. W związku z tym, zabezpieczenie na wypadek niewypłacalności obejmuje zwroty należne podróżnym w wyniku rozwiązania umowy przed wystąpieniem niewypłacalności organizatora.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ochrona na wypadek niewypłacalności organizatora imprez turystycznych obejmuje zwroty należne podróżnym w sytuacji, gdy podróżny rozwiązał umowę z powodu nadzwyczajnych i nieuniknionych okoliczności, a organizator stał się niewypłacalny po rozwiązaniu umowy, a przed dokonaniem zwrotu.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że wykładnia art. 17 ust. 1 dyrektywy 2015/2302 powinna zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów i być zgodna z zasadą równego traktowania. Ochrona ta powinna obejmować zwroty należne podróżnym w wyniku rozwiązania umowy przed niewypłacalnością organizatora, aby zapewnić skuteczność prawa do zwrotu i uniknąć nierównego traktowania podróżnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
podróżni (konsumenci)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bundesarbeitskammer | organ_krajowy | skarżący |
| HDI Global SE | spolka | pozwany |
| A | osoba_fizyczna | skarżący |
| B | osoba_fizyczna | skarżący |
| C | osoba_fizyczna | skarżący |
| D | osoba_fizyczna | skarżący |
| MS Amlin Insurance SE | spolka | pozwany |
| rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd duński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Parlament Europejski | instytucja_ue | interwenient |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2015/2302 art. 17 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302
Zabezpieczenie na wypadek niewypłacalności organizatora imprez turystycznych obejmuje zwroty należne podróżnym w wyniku rozwiązania umowy przed wystąpieniem niewypłacalności organizatora, w tym w przypadku rozwiązania umowy z powodu nadzwyczajnych okoliczności.
Pomocnicze
Dyrektywa 2015/2302 art. 12 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302
Podróżny ma prawo do rozwiązania umowy o udział w imprezie turystycznej bez ponoszenia opłaty za rozwiązanie w przypadku nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności w miejscu docelowym lub jego najbliższym sąsiedztwie, które w znaczącym stopniu wpływają na realizację imprezy turystycznej lub przewóz pasażerów.
Dyrektywa 2015/2302 art. 12 § 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302
Organizator jest zobowiązany do zwrotu wszystkich wpłat dokonanych przez podróżnego lub w jego imieniu w ciągu 14 dni od rozwiązania umowy zgodnie z art. 12 ust. 2.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Karta Praw Podstawowych art. 38
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Dyrektywa 90/314 art. 4 § 6
Dyrektywa Rady 90/314/EWG
Dyrektywa 90/314 art. 7
Dyrektywa Rady 90/314/EWG
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wykładnia art. 17 ust. 1 dyrektywy 2015/2302 powinna zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów. Zasada równego traktowania wymaga, aby podróżni ponoszący porównywalne ryzyko finansowe z powodu niewypłacalności organizatora byli traktowani jednakowo. Prawo do zwrotu płatności w przypadku rozwiązania umowy z powodu nadzwyczajnych okoliczności powinno być skuteczne (effet utile), co oznacza, że powinno być objęte ochroną na wypadek niewypłacalności organizatora. Ograniczenie ochrony na wypadek niewypłacalności do sytuacji niewykonania usług z powodu niewypłacalności obniżyłoby poziom ochrony konsumentów w porównaniu do poprzedniej dyrektywy.
Odrzucone argumenty
Interpretacja art. 17 ust. 1 dyrektywy 2015/2302 powinna opierać się wyłącznie na jego brzmieniu, które sugeruje związek przyczynowy między niewykonaniem usług a niewypłacalnością organizatora. Ochrona na wypadek niewypłacalności nie obejmuje zwrotów należnych podróżnym, którzy rozwiązali umowę przed wystąpieniem niewypłacalności organizatora.
Godne uwagi sformułowania
wysoki poziom ochrony konsumentów zasada równego traktowania prawo do pełnego zwrotu wszelkich wpłat nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności skuteczność (effet utile) prawa do rozwiązania umowy
Skład orzekający
A. Prechal
prezes izby
K. Lenaerts
prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego drugiej izby
F. Biltgen
sędzia
J. Passer
sędzia
M.L. Arastey Sahún
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dyrektywy 2015/2302 dotyczących ochrony konsumentów na wypadek niewypłacalności organizatorów imprez turystycznych, zwłaszcza w kontekście sytuacji nadzwyczajnych (np. pandemii)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE, które jest transponowane do prawa krajowego państw członkowskich. Konkretne zastosowanie może zależeć od sposobu implementacji dyrektywy w poszczególnych krajach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu konsumentów, którzy stracili pieniądze na skutek odwołanych imprez turystycznych w czasie pandemii. Wykładnia przepisów UE ma kluczowe znaczenie dla ich praw.
“Pandemia pokrzyżowała plany wakacyjne? TSUE: Twoje pieniądze są chronione, nawet jeśli organizator zbankrutuje po odwołaniu wyjazdu!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI