C-769/23

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez włoski Consiglio di Stato dotyczył wykładni art. 49 i 56 TFUE, art. 67 ust. 2 dyrektywy 2014/24/UE oraz zasady proporcjonalności. Sprawa wyłoniła się z przetargu na usługi dla włoskiej armii, gdzie zastosowano kryterium najniższej ceny, mimo że usługi były pracochłonne. Włoskie przepisy nakazywały stosowanie kryterium najlepszej relacji jakości do ceny dla usług pracochłonnych, ale dopuszczały kryterium najniższej ceny dla usług o znormalizowanych cechach. W przetargu tym oferenci mogli obniżać jedynie wynagrodzenie za usługę, a nie koszty pracy. Trybunał najpierw rozstrzygnął kwestię zakresu stosowania dyrektyw 2009/81/WE (zamówienia w dziedzinie obronności) i 2014/24/UE (zamówienia publiczne) do zamówień mieszanych. Stwierdził, że nowsza dyrektywa 2014/24/UE ma pierwszeństwo i że w przypadku zamówień mieszanych, których części można obiektywnie rozdzielić, instytucje zamawiające mogą udzielić odrębnych zamówień lub jednego zamówienia, przy czym decyzja ta nie może służyć uniknięciu stosowania którejkolwiek z dyrektyw. Następnie Trybunał zajął się pytaniem dotyczącym art. 67 ust. 2 dyrektywy 2014/24/UE i zasady proporcjonalności. Uznał, że państwa członkowskie mają szeroki zakres uznania w zakresie zakazu stosowania ceny jako jedynego kryterium udzielenia zamówienia, w celu promowania jakości. Włoskie przepisy, które zakazują stosowania ceny jako jedynego kryterium dla pracochłonnych usług o znormalizowanych cechach, nawet jeśli oferenci mogą jedynie obniżać wynagrodzenie za usługę, a nie koszty pracy, są zgodne z prawem UE i zasadą proporcjonalności. Trybunał podkreślił, że istnieją aspekty jakościowe (np. organizacja personelu), które pozwalają na rozróżnienie ofert, a zakaz obniżania kosztów pracy nie uniemożliwia stosowania kryteriów jakościowych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający