C-764/18

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2021-01-27
cjeuprawo_ue_ogolneswobody_rynkuWysokatrybunal
łączność elektronicznatelefonia stacjonarnadostęp do Internetuopłaty komunalnemienie publicznedyrektywa o zezwoleniachTSUEprawo telekomunikacyjneHiszpania

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że opłata komunalna za korzystanie z mienia publicznego przez operatorów telefonii stacjonarnej i dostępu do Internetu, naliczana od przychodów brutto, nie jest sprzeczna z dyrektywą o zezwoleniach.

Sprawa dotyczyła opłaty komunalnej nałożonej przez Ayuntamiento de Pamplona na Orange España SAU za korzystanie z mienia publicznego w celu świadczenia usług telefonii stacjonarnej i dostępu do Internetu. Orange España kwestionowała tę opłatę, twierdząc, że jest ona sprzeczna z dyrektywą o zezwoleniach. Sąd Najwyższy Hiszpanii zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy dyrektywa ta ma zastosowanie do takich usług oraz czy opłata naliczana od przychodów brutto jest zgodna z przepisami UE. Trybunał uznał, że dyrektywa ma zastosowanie, ale opłata nie jest objęta zakresem art. 12 i 13 dyrektywy, a zatem nie stoi jej na przeszkodzie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 12 i 13 dyrektywy 2002/20/WE (dyrektywy o zezwoleniach) w sprawie opłaty komunalnej nałożonej przez Ayuntamiento de Pamplona na Orange España SAU za korzystanie z mienia publicznego w celu świadczenia usług telefonii stacjonarnej i dostępu do Internetu. Orange España argumentowała, że opłata, której wysokość ustalono jako stały procent dochodu brutto, jest sprzeczna z dyrektywą. Sąd Najwyższy Hiszpanii zadał Trybunałowi Sprawiedliwości UE dwa pytania: czy dyrektywa o zezwoleniach ma zastosowanie do przedsiębiorstw świadczących usługi telefonii stacjonarnej i dostępu do Internetu, oraz czy opłata naliczana od przychodów brutto jest zgodna z art. 12 i 13 dyrektywy. Trybunał w pierwszej kolejności stwierdził, że dyrektywa o zezwoleniach ma zastosowanie do usług telefonii stacjonarnej i dostępu do Internetu, ponieważ definicje "sieci łączności elektronicznej" i "usług łączności elektronicznej" zawarte w dyrektywie ramowej obejmują te usługi. W odniesieniu do drugiego pytania, Trybunał uznał, że opłata za korzystanie z mienia publicznego, której wysokość jest ustalana na podstawie przychodów brutto, nie jest objęta zakresem art. 12 (opłaty administracyjne) ani art. 13 (opłaty za prawo użytkowania oraz prawo instalowania urządzeń) dyrektywy o zezwoleniach. W związku z tym, przepisy te nie stoją na przeszkodzie takiemu uregulowaniu krajowemu. Rozstrzygnięcie to ma istotne znaczenie dla sposobu opodatkowania operatorów telekomunikacyjnych przez samorządy lokalne w państwach członkowskich.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, dyrektywa o zezwoleniach ma zastosowanie do przedsiębiorstw świadczących usługi telefonii stacjonarnej i dostępu do Internetu.

Uzasadnienie

Definicje "sieci łączności elektronicznej" i "usług łączności elektronicznej" zawarte w dyrektywie ramowej, na które powołuje się dyrektywa o zezwoleniach, obejmują usługi telefonii stacjonarnej i dostępu do Internetu, bez rozróżnienia na rodzaj technologii (stacjonarna/komórkowa).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Ayuntamiento de Pamplonaorgan_krajowypozwany
Orange España SAUspolkaskarżący
Rząd hiszpańskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (12)

Główne

Dyrektywa o zezwoleniach art. 1 § 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/20/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej

Dyrektywa ma zastosowanie do zezwoleń na dostęp do sieci i świadczenie usług łączności elektronicznej.

Dyrektywa o zezwoleniach art. 2 § 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/20/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej

Ogólne zezwolenie stanowi ramy prawne zapewniające prawo świadczenia dostępu do sieci oraz usług łączności elektronicznej.

Dyrektywa o zezwoleniach art. 12 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/20/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej

Opłaty administracyjne powinny odnosić się wyłącznie do kosztów administracyjnych związanych z zarządzaniem, nadzorem i wdrażaniem planu zezwoleń.

Dyrektywa o zezwoleniach art. 13

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/20/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej

Państwa członkowskie mogą zezwolić na nakładanie opłat za prawo użytkowania częstotliwości radiowych i numeracji oraz prawo instalowania urządzeń, pod warunkiem że opłaty te są obiektywnie uzasadnione, jawne, niedyskryminujące i proporcjonalne.

Pomocnicze

Dyrektywa ramowa art. 2 § a

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej

Definicja "sieci łączności elektronicznej" obejmuje systemy transmisyjne umożliwiające przekazywanie sygnałów, w tym sieci stacjonarne i Internet.

Dyrektywa ramowa art. 2 § c

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/21/WE z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej

Definicja "usługi łączności elektronicznej" obejmuje usługi świadczone za wynagrodzeniem, polegające na przekazywaniu sygnałów w sieciach łączności elektronicznej, w tym usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu.

Uchwała podatkowa nr 22/2014 art. 2

Ordenanza Fiscal n° 22 del Ayuntamiento de Pamplona

Określa zdarzenie powodujące powstanie obowiązku uiszczenia opłaty za korzystanie z mienia publicznego.

Uchwała podatkowa nr 22/2014 art. 4 § 3

Ordenanza Fiscal n° 22 del Ayuntamiento de Pamplona

Określa, kto podlega opłacie za korzystanie z mienia publicznego.

Uchwała podatkowa nr 22/2014 art. 5 § 1

Ordenanza Fiscal n° 22 del Ayuntamiento de Pamplona

Określa podstawę naliczenia opłaty.

Uchwała podatkowa nr 22/2014 art. 6

Ordenanza Fiscal n° 22 del Ayuntamiento de Pamplona

Określa stawkę opłaty.

Dekret królewski 2/2004 art. 24

Real Decreto Legislativo 2/2004, por el que se aprueba el texto refundido de la Ley Reguladora de las Haciendas Locales

Ustawa regionalna 2/1995 art. 105 § 1

Ley Foral 2/1995 de Haciendas Locales de Navarra

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dyrektywa o zezwoleniach ma zastosowanie do usług telefonii stacjonarnej i dostępu do Internetu, ponieważ definicje z dyrektywy ramowej obejmują te usługi. Opłata za korzystanie z mienia publicznego, naliczana od przychodów brutto, nie jest opłatą administracyjną w rozumieniu art. 12 dyrektywy. Opłata za korzystanie z mienia publicznego nie jest opłatą za prawo użytkowania lub instalowania urządzeń w rozumieniu art. 13 dyrektywy.

Odrzucone argumenty

Opłata za korzystanie z mienia publicznego jest sprzeczna z art. 12 i 13 dyrektywy o zezwoleniach.

Godne uwagi sformułowania

Dyrektywa o zezwoleniach znajduje zastosowanie do "zezwoleń na udostępnianie sieci i świadczenie usług łączności elektronicznej". Dyrektywa ta nie dokonuje rozróżnienia między usługami telefonii stacjonarnej a usługami telefonii komórkowej. Państwa nie mogą pobierać od dostarczania usług i sieci łączności elektronicznej opłat innych niż te, które przewiduje dyrektywa. Opłata za korzystanie z mienia publicznego nie jest objęta zakresem stosowania art. 12 dyrektywy o zezwoleniach, ponieważ nie ma ona na celu pokrycia ogólnych kosztów administracyjnych. Opłata za korzystanie z mienia publicznego nie jest objęta zakresem stosowania art. 13 dyrektywy o zezwoleniach.

Skład orzekający

M. Vilaras

prezes

N. Piçarra

sędzia

D. Šváby

sędzia

S. Rodin

sprawozdawca

K. Jürimäe

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia zakresu stosowania dyrektywy o zezwoleniach do usług stacjonarnych oraz dopuszczalność opłat lokalnych od operatorów telekomunikacyjnych naliczanych od przychodów brutto."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnych przepisów dyrektywy UE i hiszpańskiego prawa lokalnego. Wartość praktyczna dla innych krajów zależy od podobieństwa ich regulacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnych usług (telefon, internet) i potencjalnie wysokich opłat lokalnych, co może być interesujące dla szerokiego grona odbiorców, w tym konsumentów i przedsiębiorców.

Czy opłata od przychodów brutto dla operatorów internetu i telefonii stacjonarnej jest zgodna z prawem UE? TSUE odpowiada.

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI