C-763/22
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że organ władzy wykonawczej może decydować o pierwszeństwie między europejskim nakazem aresztowania a wnioskiem o ekstradycję, ale od tej decyzji musi przysługiwać skuteczny środek prawny przed sądem.
Sprawa dotyczyła wykładni decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania (ENA) w kontekście kolizji z wnioskiem o ekstradycję złożonym przez państwo trzecie. Sąd odsyłający z Marsylii pytał, czy organ władzy wykonawczej może decydować o pierwszeństwie między ENA a wnioskiem o ekstradycję, oraz czy taka decyzja powinna podlegać zaskarżeniu. Trybunał uznał, że organ władzy wykonawczej może podjąć taką decyzję, ale musi ona podlegać kontroli sądowej poprzez skuteczny środek prawny.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez tribunal judiciaire de Marseille w związku z postępowaniem karnym przeciwko OP, który był ścigany we Francji, Rumunii i Tajlandii za udział w organizacji przestępczej zajmującej się podrabianiem kart płatniczych. OP został zatrzymany w Hiszpanii w związku z wnioskiem o ekstradycję złożonym przez Szwajcarię. Francuski sąd wydał europejski nakaz aresztowania (ENA) wobec OP, jednak hiszpańska rada ministrów postanowiła przyznać pierwszeństwo wnioskowi o ekstradycję ze Szwajcarii, nie wykonując ENA. Hiszpańskie prawo przewidywało, że decyzję o pierwszeństwie podejmuje rada ministrów bez możliwości zaskarżenia. Sąd odsyłający powziął wątpliwość, czy takie uregulowanie jest zgodne z decyzją ramową 2002/584, która w art. 16 ust. 3 stanowi, że decyzję o pierwszeństwie między ENA a wnioskiem o ekstradycję podejmuje „właściwy organ” państwa wykonującego nakaz. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pojęcie „właściwego organu” może obejmować organ władzy wykonawczej, co wynika z rozróżnienia między „organem sądowym” a „właściwym organem” w decyzji ramowej oraz z uwzględnienia specyfiki procedur ekstradycyjnych. Jednocześnie Trybunał podkreślił, że od decyzji organu władzy wykonawczej o pierwszeństwie musi przysługiwać skuteczny środek prawny przed sądem, zgodnie z art. 47 Karty praw podstawowych UE, aby zapewnić kontrolę nad przestrzeganiem kryteriów określonych w art. 16 ust. 3 decyzji ramowej oraz ochronę praw podstawowych osoby, której dotyczy decyzja.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ władzy wykonawczej może być właściwym organem do podjęcia takiej decyzji.
Uzasadnienie
Rozróżnienie między „organem sądowym” a „właściwym organem” w decyzji ramowej, uwzględnienie specyfiki procedur ekstradycyjnych oraz pozostawienie państwom członkowskim swobody w określaniu organu właściwego dla spraw ekstradycji przemawiają za tym, że organ władzy wykonawczej może być właściwy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| OP | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Procureur de la République | inne | inne |
| Rząd francuski | inne | interwenient |
| Rząd hiszpański | inne | interwenient |
| Rząd niderlandzki | inne | interwenient |
| Rząd polski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Decyzja ramowa 2002/584 art. 16 § 3
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
W wypadku zaistnienia kolizji między europejskim nakazem aresztowania a wnioskiem o ekstradycję wysuniętym przez państwo trzecie, decyzję o tym, czy pierwszeństwo ma europejski nakaz aresztowania, czy też wniosek o ekstradycję podejmuje właściwy organ wykonującego nakaz państwa członkowskiego z należytym uwzględnieniem wszystkich okoliczności. Pojęcie „właściwego organu” może obejmować organ władzy wykonawczej. Od takiej decyzji musi przysługiwać skuteczny środek prawny przed sądem.
Karta art. 47 § 1
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem wymaga, aby decyzja o pierwszeństwie między ENA a wnioskiem o ekstradycję była poddawana kontroli sądowej.
Pomocnicze
Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 2
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Decyzja ramowa 2002/584 art. 28 § 4
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Ley 23/2014 art. 57 § 2
Ustawa 23/2014 dotycząca wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych w sprawach karnych w Unii Europejskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ władzy wykonawczej może być właściwym organem do decydowania o pierwszeństwie między ENA a wnioskiem o ekstradycję. Od decyzji organu władzy wykonawczej o pierwszeństwie musi przysługiwać skuteczny środek prawny przed sądem.
Odrzucone argumenty
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest niedopuszczalny z powodu niespełnienia wymogów formalnych. Pytanie prejudycjalne jest hipotetyczne i nie przyczyni się do rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym. Postępowanie powinno zostać umorzone z powodu ekstradycji OP do Szwajcarii.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „właściwego organu” może co do zasady obejmować każdy organ krajowy, w tym organ władzy wykonawczej rozróżnienie to opiera się na tej samej logice, na jakiej opiera się art. 28 decyzji ramowej 2002/584 procedury ekstradycyjne, regulowane w szczególności umowami międzynarodowymi, opierają się bowiem na zasadzie wzajemności między zainteresowanymi państwami i wiążą się ze względami politycznymi i dyplomatycznymi prawo do skutecznego środka prawnego zagwarantowane w art. 47 akapit pierwszy Karty wymaga bezwzględnie, by kontrola ta miała miejsce przed wykonaniem europejskiego nakazu aresztowania lub wniosku o ekstradycję
Skład orzekający
K. Jürimäe
prezes_izby
K. Lenaerts
prezes
N. Jääskinen
sędzia
M. Gavalec
sędzia
N. Piçarra
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 16 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584 dotyczącego kolizji między europejskim nakazem aresztowania a wnioskiem o ekstradycję, a także znaczenie prawa do skutecznego środka prawnego w kontekście decyzji organów władzy wykonawczej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji kolizji między ENA a wnioskiem o ekstradycję, a jego zastosowanie w praktyce zależy od uregulowań proceduralnych poszczególnych państw członkowskich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia współpracy sądowej w sprawach karnych i potencjalnego konfliktu między prawem UE a procedurami ekstradycyjnymi, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Czy rząd może decydować o ekstradycji zamiast sądu? TSUE wyjaśnia granice władzy wykonawczej w sprawach karnych.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę