C-763/22
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez tribunal judiciaire de Marseille w związku z postępowaniem karnym przeciwko OP, który był ścigany we Francji, Rumunii i Tajlandii za udział w organizacji przestępczej zajmującej się podrabianiem kart płatniczych. OP został zatrzymany w Hiszpanii w związku z wnioskiem o ekstradycję złożonym przez Szwajcarię. Francuski sąd wydał europejski nakaz aresztowania (ENA) wobec OP, jednak hiszpańska rada ministrów postanowiła przyznać pierwszeństwo wnioskowi o ekstradycję ze Szwajcarii, nie wykonując ENA. Hiszpańskie prawo przewidywało, że decyzję o pierwszeństwie podejmuje rada ministrów bez możliwości zaskarżenia. Sąd odsyłający powziął wątpliwość, czy takie uregulowanie jest zgodne z decyzją ramową 2002/584, która w art. 16 ust. 3 stanowi, że decyzję o pierwszeństwie między ENA a wnioskiem o ekstradycję podejmuje „właściwy organ” państwa wykonującego nakaz. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pojęcie „właściwego organu” może obejmować organ władzy wykonawczej, co wynika z rozróżnienia między „organem sądowym” a „właściwym organem” w decyzji ramowej oraz z uwzględnienia specyfiki procedur ekstradycyjnych. Jednocześnie Trybunał podkreślił, że od decyzji organu władzy wykonawczej o pierwszeństwie musi przysługiwać skuteczny środek prawny przed sądem, zgodnie z art. 47 Karty praw podstawowych UE, aby zapewnić kontrolę nad przestrzeganiem kryteriów określonych w art. 16 ust. 3 decyzji ramowej oraz ochronę praw podstawowych osoby, której dotyczy decyzja.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 16 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584 dotyczącego kolizji między europejskim nakazem aresztowania a wnioskiem o ekstradycję, a także znaczenie prawa do skutecznego środka prawnego w kontekście decyzji organów władzy wykonawczej.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji kolizji między ENA a wnioskiem o ekstradycję, a jego zastosowanie w praktyce zależy od uregulowań proceduralnych poszczególnych państw członkowskich.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ władzy wykonawczej może być uznany za „właściwy organ” w rozumieniu art. 16 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584, uprawniony do podjęcia decyzji o pierwszeństwie między europejskim nakazem aresztowania a wnioskiem o ekstradycję złożonym przez państwo trzecie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ władzy wykonawczej może być właściwym organem do podjęcia takiej decyzji.
Uzasadnienie
Rozróżnienie między „organem sądowym” a „właściwym organem” w decyzji ramowej, uwzględnienie specyfiki procedur ekstradycyjnych oraz pozostawienie państwom członkowskim swobody w określaniu organu właściwego dla spraw ekstradycji przemawiają za tym, że organ władzy wykonawczej może być właściwy.
Czy decyzja o pierwszeństwie między europejskim nakazem aresztowania a wnioskiem o ekstradycję, podjęta przez organ władzy wykonawczej, musi podlegać zaskarżeniu przed sądem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, od takiej decyzji musi przysługiwać skuteczny środek prawny przed sądem.
Uzasadnienie
Prawo do skutecznego środka prawnego gwarantowane przez art. 47 Karty praw podstawowych UE wymaga, aby decyzja organu władzy wykonawczej była poddawana kontroli sądowej, która pozwoli na sprawdzenie, czy została podjęta z należytym uwzględnieniem wszystkich kryteriów, oraz na ochronę praw podstawowych osoby, której dotyczy decyzja.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| OP | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Procureur de la République | inne | inne |
| Rząd francuski | inne | interwenient |
| Rząd hiszpański | inne | interwenient |
| Rząd niderlandzki | inne | interwenient |
| Rząd polski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Decyzja ramowa 2002/584 art. 16 § 3
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
W wypadku zaistnienia kolizji między europejskim nakazem aresztowania a wnioskiem o ekstradycję wysuniętym przez państwo trzecie, decyzję o tym, czy pierwszeństwo ma europejski nakaz aresztowania, czy też wniosek o ekstradycję podejmuje właściwy organ wykonującego nakaz państwa członkowskiego z należytym uwzględnieniem wszystkich okoliczności. Pojęcie „właściwego organu” może obejmować organ władzy wykonawczej. Od takiej decyzji musi przysługiwać skuteczny środek prawny przed sądem.
Karta art. 47 § 1
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem wymaga, aby decyzja o pierwszeństwie między ENA a wnioskiem o ekstradycję była poddawana kontroli sądowej.
Pomocnicze
Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 2
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Decyzja ramowa 2002/584 art. 28 § 4
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Ley 23/2014 art. 57 § 2
Ustawa 23/2014 dotycząca wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych w sprawach karnych w Unii Europejskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ władzy wykonawczej może być właściwym organem do decydowania o pierwszeństwie między ENA a wnioskiem o ekstradycję. • Od decyzji organu władzy wykonawczej o pierwszeństwie musi przysługiwać skuteczny środek prawny przed sądem.
Odrzucone argumenty
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest niedopuszczalny z powodu niespełnienia wymogów formalnych. • Pytanie prejudycjalne jest hipotetyczne i nie przyczyni się do rozstrzygnięcia sporu w postępowaniu głównym. • Postępowanie powinno zostać umorzone z powodu ekstradycji OP do Szwajcarii.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „właściwego organu” może co do zasady obejmować każdy organ krajowy, w tym organ władzy wykonawczej • rozróżnienie to opiera się na tej samej logice, na jakiej opiera się art. 28 decyzji ramowej 2002/584 • procedury ekstradycyjne, regulowane w szczególności umowami międzynarodowymi, opierają się bowiem na zasadzie wzajemności między zainteresowanymi państwami i wiążą się ze względami politycznymi i dyplomatycznymi • prawo do skutecznego środka prawnego zagwarantowane w art. 47 akapit pierwszy Karty wymaga bezwzględnie, by kontrola ta miała miejsce przed wykonaniem europejskiego nakazu aresztowania lub wniosku o ekstradycję
Skład orzekający
K. Jürimäe
prezes_izby
K. Lenaerts
prezes
N. Jääskinen
sędzia
M. Gavalec
sędzia
N. Piçarra
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 16 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584 dotyczącego kolizji między europejskim nakazem aresztowania a wnioskiem o ekstradycję, a także znaczenie prawa do skutecznego środka prawnego w kontekście decyzji organów władzy wykonawczej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji kolizji między ENA a wnioskiem o ekstradycję, a jego zastosowanie w praktyce zależy od uregulowań proceduralnych poszczególnych państw członkowskich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia współpracy sądowej w sprawach karnych i potencjalnego konfliktu między prawem UE a procedurami ekstradycyjnymi, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Czy rząd może decydować o ekstradycji zamiast sądu? TSUE wyjaśnia granice władzy wykonawczej w sprawach karnych.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny