C-76/24

TSUE orzekł, że właściciel niemieckiego znaku towarowego może zakazać magazynowania towarów naruszających znak w innym państwie członkowskim, jeśli mają być one oferowane do sprzedaży w kraju ochrony, a także że wystarczy pośrednia kontrola nad towarem.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 10 ust. 3 lit. b dyrektywy 2015/2436 w kontekście handlu online. Niemiecki sąd zapytał, czy właściciel znaku towarowego może zakazać magazynowania towarów naruszających znak w innym państwie członkowskim, jeśli są one przeznaczone na rynek kraju ochrony, oraz czy wystarczy pośrednia kontrola nad towarem. Trybunał orzekł, że zakaz magazynowania jest dopuszczalny, jeśli stanowi on etap poprzedzający oferowanie lub wprowadzenie do obrotu w kraju ochrony, a także że wystarczająca jest możliwość wywarcia wpływu na osobę posiadającą faktyczną kontrolę nad towarem.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 10 ust. 3 lit. b dyrektywy 2015/2436, który określa prawa wynikające ze znaku towarowego. Sprawa rozpatrywana przez Bundesgerichtshof dotyczyła sporu między właścicielem niemieckich znaków towarowych dla akcesoriów do nurkowania a hiszpańską spółką Tradeinn Retail Services S.L. (TRS), która oferowała te akcesoria na swojej stronie internetowej oraz na platformie Amazon.de, używając oznaczeń identycznych ze znakami towarowymi. Niemiecki sąd miał wątpliwości, czy właściciel znaku towarowego chronionego w Niemczech może zakazać TRS magazynowania towarów naruszających ten znak w Hiszpanii, jeśli są one przeznaczone do sprzedaży w Niemczech. Dodatkowo, sąd pytał, czy pojęcie 'magazynowania' w rozumieniu dyrektywy wymaga bezpośredniego fizycznego dostępu do towarów, czy wystarczy możliwość wpływania na osobę, która ma taki dostęp. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytanie pierwsze, orzekł, że art. 10 ust. 3 lit. b dyrektywy należy interpretować w ten sposób, iż właściciel znaku towarowego chronionego w państwie członkowskim może zakazać magazynowania towarów naruszających ten znak na terytorium innego państwa członkowskiego, jeśli magazynowanie to stanowi etap poprzedzający oferowanie lub wprowadzanie do obrotu w państwie ochrony. Odnosząc się do pytania drugiego, Trybunał stwierdził, że dla 'magazynowania' wystarczające jest dysponowanie uprawnieniami kontrolnymi lub kierowniczymi względem osoby, która ma bezpośrednią i faktyczną kontrolę nad towarem. Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla ochrony praw do znaków towarowych w kontekście handlu transgranicznego i e-commerce, rozszerzając zakres ochrony na działania pośrednie.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (3)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy