C-76/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że opłaty licencyjne za know-how do produkcji wyrobów gotowych mogą być wliczane do wartości celnej przywożonych komponentów, jeśli spełnione są określone warunki dotyczące związku z towarami, warunku sprzedaży i możliwości podziału opłat.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących ustalania wartości celnej przywożonych towarów, w szczególności wliczania opłat licencyjnych za know-how do produkcji. Spółka Curtis Balkan importowała komponenty, z których produkowała wyroby gotowe, a za know-how do produkcji płaciła swojej spółce dominującej, Curtis USA. Bułgarskie organy celne chciały wliczyć te opłaty do wartości celnej importowanych komponentów. Sąd krajowy zwrócił się do TSUE z pytaniami dotyczącymi interpretacji przepisów.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 157 ust. 2, art. 158 ust. 3 i art. 160 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy wykonawcze do Wspólnotowego kodeksu celnego. Sprawa rozpatrywana przez Varhoven administrativen sad (Bułgaria) dotyczyła sporu między bułgarskimi organami celnymi a spółką "Curtis Balkan" EOOD w przedmiocie uwzględnienia przy ustalaniu wartości celnej przywożonych towarów (komponentów) opłat licencyjnych uiszczonych przez tę spółkę jej spółce dominującej (Curtis USA) za dostarczenie know-how niezbędnego do wytworzenia produktów gotowych. Organy celne chciały doliczyć te opłaty do wartości celnej importowanych komponentów, uznając je za warunek sprzedaży. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy art. 158 ust. 3 rozporządzenia nr 2454/93 stanowi samodzielną podstawę korekty wartości celnej, czy też reguluje on sytuacje, w których opłaty licencyjne odnoszą się częściowo do przywożonych towarów, a częściowo do innych elementów lub usług po przywozie. Trybunał Sprawiedliwości UE przypomniał, że wartością celną jest co do zasady wartość transakcyjna, ale do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej dodaje się m.in. opłaty licencyjne, jeśli są one związane z towarami i stanowią warunek sprzedaży. TSUE wyjaśnił, że art. 158 ust. 3 nie jest samodzielną podstawą korekty, a jedynie doprecyzowuje wymóg obiektywnych i wymiernych danych przy podziale opłat. Orzekł, że opłaty licencyjne za know-how mogą być wliczane do wartości celnej przywożonych komponentów, jeśli nie zostały ujęte w cenie, odnoszą się do towarów (wymagany jest wystarczająco ścisły związek), stanowią warunek sprzedaży (bez nich umowa nie zostałaby zawarta) i można dokonać ich proporcjonalnego podziału na podstawie obiektywnych danych. Sąd krajowy ma obowiązek zbadać te przesłanki, uwzględniając wszystkie istotne czynniki, w tym relacje między stronami.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, opłaty licencyjne mogą być wliczane do wartości celnej przywożonych towarów (komponentów), jeśli spełnione są łącznie cztery przesłanki: opłaty nie zostały ujęte w cenie, odnoszą się do przywożonych towarów (wymagany ścisły związek), stanowią warunek sprzedaży tych towarów, a także można dokonać ich proporcjonalnego podziału na podstawie obiektywnych i wymiernych danych.
Uzasadnienie
Trybunał wyjaśnił, że kluczowe jest ustalenie, czy know-how dostarczone na podstawie umowy licencyjnej jest niezbędne do wytworzenia przywożonych towarów, a nie tylko do ukończenia produkcji wyrobu gotowego. Ponadto, opłaty licencyjne muszą stanowić warunek sprzedaży, co oznacza, że bez ich uiszczenia umowa sprzedaży nie zostałaby zawarta. W przypadku płatności na rzecz osoby trzeciej (spółki dominującej), należy zbadać, czy sprzedający lub osoba z nim powiązana mogła zapewnić, że przywóz towarów będzie uzależniony od zapłaty tych opłat.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Direktor na Teritorialna direktsiya Yugozapadna Agentsiya „Mitnitsi” | organ_krajowy | pozwany |
| „Curtis Balkan” EOOD | spolka | skarżący |
| Rząd bułgarski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
k.c. art. 29
Wspólnotowy kodeks celny
k.c. art. 32 § 1 lit. c
Wspólnotowy kodeks celny
rozp. 2454/93 art. 157 § 1
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93
rozp. 2454/93 art. 157 § 2
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93
rozp. 2454/93 art. 158 § 1
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93
rozp. 2454/93 art. 158 § 3
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93
rozp. 2454/93 art. 160
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93
Pomocnicze
k.c. art. 32 § 2
Wspólnotowy kodeks celny
k.c. art. 32 § 3
Wspólnotowy kodeks celny
rozp. 2454/93 art. 143 § 1 lit. e
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93
rozp. 2454/93 art. 161
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłaty licencyjne za know-how mogą być wliczane do wartości celnej przywożonych komponentów, jeśli spełnione są przesłanki związku z towarem, warunku sprzedaży i możliwości podziału opłat. Art. 158 ust. 3 rozporządzenia nr 2454/93 nie jest samodzielną podstawą korekty, a jedynie doprecyzowuje wymóg obiektywnych danych przy podziale opłat. Art. 160 rozporządzenia nr 2454/93 ma zastosowanie do płatności na rzecz osób trzecich, a kluczowe jest ustalenie kontroli licencjodawcy nad sprzedawcami.
Odrzucone argumenty
Opłaty licencyjne nie powinny być wliczane do wartości celnej, ponieważ nie stanowią warunku sprzedaży przywożonych komponentów. Art. 158 ust. 3 rozporządzenia nr 2454/93 stanowi samodzielną podstawę do korekty wartości celnej. Art. 160 rozporządzenia nr 2454/93 nie ma zastosowania, gdy sprzedawcy zaprzeczają zależności cen od opłat licencyjnych i kontroli licencjodawcy.
Godne uwagi sformułowania
wartość celna powinna zatem, kiedy tylko jest to możliwe, odzwierciedlać faktyczną wartość ekonomiczną przywożonych towarów i uwzględniać wszystkie elementy tych towarów, które przedstawiają wartość ekonomiczną kluczowym zagadnieniem nie jest to jak opłaty licencyjne są wyliczane, ale dlaczego są płacone, to znaczy, co faktycznie licencjobiorca otrzymuje w zamian za przekazanie płatności uiszczenie opłat licencyjnych stanowi warunek sprzedaży tych towarów, czyli w przypadku braku takiej płatności zawarcie umowy sprzedaży dotyczącej przywożonych towarów, a w konsekwencji ich dostawa, nie miałyby miejsca
Skład orzekający
P.G. Xuereb
prezes_izby
T. von Danwitz
sędzia
A. Kumin
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wartości celnej przywożonych towarów, w szczególności w kontekście opłat licencyjnych za know-how, powiązań między spółkami oraz warunku sprzedaży."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której przywożone towary są komponentami do produkcji wyrobów gotowych, a opłaty licencyjne dotyczą know-how. Konieczność indywidualnej oceny przez sąd krajowy istnienia ścisłego związku i warunku sprzedaży.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii ustalania wartości celnej, która ma bezpośrednie przełożenie na koszty importu. Wyjaśnia, kiedy opłaty licencyjne za know-how mogą wpływać na wartość celną, co jest istotne dla firm działających w handlu międzynarodowym i posiadających złożone struktury korporacyjne.
“Czy opłaty za know-how zwiększają cło? TSUE wyjaśnia, kiedy licencyjne "know-how" wpływa na wartość celną importowanych komponentów.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI