C-756/22

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2023-12-11
cjeuochrona_konsumentownieuczciwe warunki w umowach konsumenckichWysokatrybunal
kredyt hipotecznynieuczciwe warunkiochrona konsumentównieważność umowyzwrot kapitałuTSUEprawo polskieindeksacja walutowa

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że bank nie może żądać od konsumenta zwrotu kwot wyższych niż kapitał kredytu i odsetki ustawowe, jeśli umowa kredytu hipotecznego została uznana za nieważną z powodu nieuczciwych warunków.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich w kontekście polskiej umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej. Sąd Okręgowy w Warszawie pytał, czy bank może dochodzić od konsumentów dodatkowych świadczeń (np. wynagrodzenia za korzystanie z kapitału, waloryzacji) po uznaniu umowy za nieważną z powodu nieuczciwych klauzul. Trybunał, powołując się na wcześniejsze orzecznictwo, stwierdził, że takie żądania są sprzeczne z celami dyrektywy, ponieważ podważałyby odstraszający skutek zakazu stosowania nieuczciwych warunków i mogłyby zniechęcać konsumentów do dochodzenia swoich praw.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Sąd Okręgowy w Warszawie w związku ze sporem między Bankiem Millennium S.A. a konsumentami (ES, AS) dotyczącym umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do franka szwajcarskiego. Sąd odsyłający uznał, że warunki umowy dotyczące przeliczeń walutowych są nieuczciwe i prowadzą do nieważności umowy ex tunc. W polskim prawie oznacza to możliwość żądania zwrotu świadczeń nienależnych. Bank Millennium domagał się od konsumentów zwrotu kapitału oraz wynagrodzenia za korzystanie z niego. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy polskie przepisy pozwalające bankowi na dochodzenie takich dodatkowych kwot są zgodne z dyrektywą 93/13/EWG, zwłaszcza z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1, a także z zasadami skuteczności, pewności prawa i proporcjonalności. Trybunał Sprawiedliwości UE, stosując art. 99 swojego regulaminu postępowania, orzekł w formie postanowienia, powołując się na wyrok w sprawie C-520/21 (Bank M.). Stwierdził, że dyrektywa 93/13 stoi na przeszkodzie wykładni prawa krajowego, która pozwala bankowi na żądanie od konsumenta zwrotu kwot innych niż kapitał wypłacony i ustawowe odsetki za opóźnienie, jeśli umowa została uznana za nieważną z powodu nieuczciwych warunków. Taka wykładnia podważałaby odstraszający skutek dyrektywy i mogłaby zniechęcać konsumentów do kwestionowania nieuczciwych warunków.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, dyrektywa 93/13 stoi na przeszkodzie takiej wykładni prawa krajowego.

Uzasadnienie

Żądanie przez bank dodatkowych świadczeń wykraczających poza zwrot kapitału i odsetek ustawowych podważa odstraszający skutek dyrektywy 93/13, która ma na celu ochronę konsumentów przed nieuczciwymi warunkami. Pozwala to bankom czerpać korzyści z własnych nieuczciwych praktyk i zniechęca konsumentów do dochodzenia swoich praw.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

konsumenci (w zakresie żądań banku)

Strony

NazwaTypRola
Bank Millennium S.A.spolkapowód
ESosoba_fizycznapozwany
ASosoba_fizycznapozwany
Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowegoorgan_krajowyudział

Przepisy (10)

Główne

Dyrektywa 93/13/EWG art. 6 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Nieuczciwe warunki nie są wiążące dla konsumenta, umowa pozostaje w mocy w pozostałej części, jeśli to możliwe.

Dyrektywa 93/13/EWG art. 7 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Państwa członkowskie zapewnią stosowne i skuteczne środki zapobiegające stałemu stosowaniu nieuczciwych warunków.

Pomocnicze

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.

k.c. art. 358 § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

k.c. art. 358 § 3

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

k.c. art. 385 § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

Definicja niedozwolonych postanowień umownych.

k.c. art. 385 § 2

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

Skutki związania umowy w pozostałym zakresie po wyłączeniu niedozwolonych postanowień.

k.c. art. 405

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

Obowiązek wydania lub zwrotu korzyści uzyskanej bez podstawy prawnej.

k.c. art. 410 § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

Stosowanie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu do świadczenia nienależnego.

k.c. art. 410 § 2

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny

Definicja świadczenia nienależnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Żądanie przez bank dodatkowych świadczeń (poza kapitałem i odsetkami) podważa odstraszający skutek dyrektywy 93/13. Pozwolenie bankowi na czerpanie korzyści z własnych nieuczciwych praktyk jest sprzeczne z celami dyrektywy. Niewystarczające środki ochrony konsumentów mogą zniechęcać ich do dochodzenia praw.

Odrzucone argumenty

Argumenty banku o prawie do wynagrodzenia za korzystanie z kapitału, kosztów obsługi, waloryzacji, utraconych korzyści inwestycyjnych itp. zostały odrzucone.

Godne uwagi sformułowania

odstraszający skutek zakazu stosowania takich warunków przywrócenie pod względem prawnym i faktycznym sytuacji konsumenta, w której znajdowałby się on w braku tej umowy nie zagrażają realizacji odstraszającego skutku zamierzonego w dyrektywie 93/13

Skład orzekający

O. Spineanu-Matei

prezes izby

S. Rodin

sprawozdawca

L. S. Rossi

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że banki nie mogą dochodzić od konsumentów dodatkowych świadczeń (poza kapitałem i odsetkami) po uznaniu umowy kredytu hipotecznego za nieważną z powodu nieuczciwych warunków, zgodnie z dyrektywą 93/13/EWG."

Ograniczenia: Dotyczy umów konsumenckich z nieuczciwymi warunkami, które nie mogą dalej obowiązywać. Konkretne skutki finansowe i sposób rozliczenia pozostają w gestii sądów krajowych, o ile są zgodne z dyrektywą.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu kredytów hipotecznych indeksowanych do walut obcych i bezpośrednio wpływa na sytuację finansową wielu konsumentów w Polsce, potwierdzając ich prawa w sporach z bankami.

Bank nie może żądać od Ciebie dodatkowych pieniędzy za kredyt, który był wadliwy od początku! TSUE potwierdza prawa konsumentów.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI